Çocuk yoğun bakım ünitesinde travma nedeniyle ı̇zlenen hastaların değerlendirilmesi
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 1018478
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ZEYNELABİDİN ÖZTÜRK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: çocuk yoğun bakım, travma, travmatik beyin hasarı, beyin görüntüleme yöntemleri, pediatric intensive care, trauma, traumatic brain injury, brain imaging methods
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Etlik Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Çocukluk çağı travmaları, morbidite ve mortalitenin önde gelen nedenlerinden biri olup, özellikle çocuk yoğun bakım ünitesinde (ÇYBÜ) izlenen hastalar daha ağır klinik tabloya sahiptir. Bu çalışmada, ÇYBÜ'de travma nedeniyle izlenen hastaların demografik ve klinik özelliklerinin, travma mekanizmalarının ve prognoza etki eden faktörlerin belirlenmesi; ayrıca bu hastalarda uygulanan görüntüleme yöntemleri ve girişimsel işlemlerin gerekliliği, sıklığı ve klinik katkısının retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlandı. Materyal ve Metod: Bu çalışma, Ankara Etlik Şehir Hastanesi Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi'nde travma nedeniyle izlenen 1 ay-18 yaş arası 151 hastanın verilerinin retrospektif olarak incelenmesiyle gerçekleştirildi. Hastaların demografik, klinik ve radyolojik özellikleri ile klinik sonlanımları analiz edildi. Özellikle beyin bilgisayarlı tomografi (BT) bulguları ayrıntılı olarak değerlendirilerek intrakraniyal patolojiler sınıflandırıldı. Ayrıca, tekrarlayan beyin BT endikasyonlarını belirlemeye yönelik oluşturulan kurumsal protokol doğrultusunda yapılan görüntülemelerin uygunluğu ve klinik katkısı incelendi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 151 hastanın ortanca yaşı 127 (1-215) ay olup olguların %68,9'u erkekti. En sık travma mekanizması yüksekten düşme (%32,5) olup hastaların %75,5'i hafif, %13,9'u ağır kafa travması grubunda yer aldı. Beyin BT'de en sık kraniyal fraktür (%61,6) saptanırken, subdural kanama %34,4, subaraknoid kanama %25,8 ve epidural kanama %19,2 oranında izlendi; beyin ödemi %14,6, şift %7,9 ve herniasyon %5,3 oranında tespit edildi. Uygulanan girişimsel işlem oranı %13,9 olup en sık epidural hematom boşaltılması (%9,9) uygulandı. İlk beyin BT'de saptanan intrakraniyal kanama oranı %53,6 iken, tekrarlayan BT çekimlerinde protokole uygunluk oranı ikinci, üçüncü ve dördüncü çekimlerde sırasıyla %85, %89,5 ve %90,5 olarak saptandı. Hastaların %78,1'inde protokol dışı BT çekilmezken, protokol dışında çekilen BT'lerin hiçbirinde cerrahi girişim gereksinimi gelişmedi. Sekel gelişimi özellikle subaraknoid kanama ve intraventiküler kanama varlığında anlamlı olarak daha yüksek bulunurken (sırasıyla p<0,001 ve p=0,013), mortalite oranı %2,6 olarak saptandı. Sonuç: Bu çalışma, ÇYBÜ'de izlenen pediatrik travma hastalarının önemli bir kısmının ciddi intrakraniyal patolojiler ve sekonder beyin hasarı bulguları taşıdığını göstermiştir. Özellikle subaraknoid kanama ve intraventriküler kanama varlığının sekel gelişimi ile anlamlı ilişkili olduğu, epidural kanama boyutunun ise cerrahi gereksinim ve prognoz açısından belirleyici olduğu saptanmıştır. Buna karşılık yaş ve cinsiyetin klinik sonlanımlar üzerindeki etkisinin sınırlı olduğu görülmüştür. Çalışmamızda tekrarlayan beyin BT uygulamalarının büyük ölçüde klinik ve radyolojik parametrelere dayalı oluşturulan protokol (travma hastalarında tekrarlayan beyin görüntüleme protokolü) doğrultusunda gerçekleştirildiği, ancak hastaların bir kısmında protokol dışı tekrarlayan görüntülemelerin devam ettiği gösterilmiştir. Bu bulgular, özellikle klinik olarak stabil hastalarda rutin tekrarlayan beyin BT'nin sınırlı katkı sağladığını; buna karşılık başlangıçta beyin BT'de patolojik bulguları olan ve klinik kötüleşme riski taşıyan hastalarda tekrarlayan görüntülemenin önemini koruduğunu ortaya koymaktadır. Bu nedenle pediatrik travma hastalarında görüntüleme kararının standart bir yaklaşımdan ziyade klinik seyir ve radyolojik bulgular temelinde yapılandırılmış, yazılı ve uygulanabilir protokoller ile bireyselleştirilmesi gerekmektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: Childhood trauma is one of the leading causes of morbidity and mortality, and patients followed in the Pediatric Intensive Care Unit (PICU) often present with more severe clinical conditions. This study aimed to determine the demographic and clinical characteristics, trauma mechanisms, and prognostic factors of patients followed in the PICU due to trauma. In addition, the necessity, frequency, and clinical contribution of imaging modalities and interventional procedures used in these patients were retrospectively evaluated. Materials and Methods: This study was conducted through the retrospective analysis of data from 151 patients aged 0-18 years who were followed due to trauma in the Pediatric Intensive Care Unit of Ankara Etlik City Hospital. The demographic, clinical, and radiological characteristics of the patients, as well as their clinical outcomes, were analyzed. Brain computed tomography (CT) findings were evaluated in detail, and intracranial pathologies were classified. In addition, the appropriateness and clinical contribution of imaging performed in accordance with an institutional protocol developed to determine the indications for repeat brain CT were assessed. Results: The median age of the 151 patients included in the study was 127 (1-215) months, and 68.9% were male. The most common trauma mechanism was fall from height (32.5%). Mild head trauma was observed in 75.5% of patients, while 13.9% were classified as having severe head trauma. The most common cranial CT finding was skull fracture (61.6%), followed by subdural hemorrhage (34.4%), subarachnoid hemorrhage (25.8%), and epidural hemorrhage (19.2%). Secondary brain injury findings included brain edema (14.6%), midline shift (7.9%), and herniation (5.3%). The rate of performed interventional procedures was 13.9%, with epidural hematoma evacuation being the most frequently performed procedure (9.9%). Intracranial hemorrhage was detected in 53.6% of patients on initial brain CT. The rates of protocol adherence in repeat CT scans were 85%, 89.5%, and 90.5% for the second, third, and fourth scans, respectively. In 78.1% of the patients, no off-protocol CT scans were performed, and none of the off-protocol CT scans led to a need for surgical intervention. The development of sequelae was significantly higher in patients with subarachnoid hemorrhage and intraventricular hemorrhage (p<0.001 and p=0.013, respectively). The overall mortality rate was 2.6%. Conclusion: This study demonstrated that a substantial proportion of pediatric trauma patients followed in the Pediatric Intensive Care Unit (PICU) had significant intracranial pathologies and findings of secondary brain injury. The presence of subarachnoid hemorrhage and intraventricular hemorrhage was found to be significantly associated with the development of sequelae, while the size of epidural hemorrhage was a key determinant of surgical requirement and prognosis. In contrast, age and sex were found to have a limited impact on clinical outcomes. Repeat brain CT imaging in our study was largely performed in accordance with a protocol based on clinical and radiological parameters (repeat brain imaging protocol in trauma patients); however, a proportion of patients continued to undergo repeat imaging outside the protocol. These findings suggest that routine repeat brain CT provides limited clinical benefit, particularly in clinically stable patients. In contrast, repeat imaging remains important in patients with pathological findings on initial brain CT and those at risk of clinical deterioration. Therefore, in pediatric trauma patients, imaging decisions should be individualized through structured, written, and practical protocols based on clinical course and radiological findings, rather than relying on a standardized approach.
Benzer Tezler
- Çocuk yoğun bakım ünitesinde izlenen travma hastalarında akut travmatik koagülopatinin değerlendirilmesi
Evaluation of acute traumatic coagulopathy in trauma patients followed in the child i̇ntensive care unit
YAVUZ SELİM AYHAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMersin ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ ERTUĞ ARSLANKÖYLÜ
- Pamukkale Üniversitesi Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde izlenen travma hastalarının retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of trauma patients monitored in Pamukkale University Pediatric Intensive Care Unit
OSMAN GAZİ SAĞLAM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıPamukkale ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ÜMÜT ALTUĞ
- Çocuk yoğun bakım ünitesinde izlenen travam hastalarının retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of trauma patients in pediatric intensive care unit
FATİH TURNA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıOndokuz Mayıs ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. NAZİK YENER
- Çocuk yoğun bakım ünitesinde izlenen travma hastalarının retrospektif olarak değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of trauma patients followed in the pediatric intensive care unit
BEYZA NUR MERT BAKAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BENAN BAYRAKCİ
DOÇ. DR. SELMAN KESİCİ
- Diyabetes mellituslu anne bebekleri ve makrozomik bebeklerin neonatal sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of neonatal outcomes of infant of diabetic mothers and macrosomic infants
FİGEN KAŞKIR ŞAHİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıTrakya ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BETÜL AYŞE ACUNAŞ