Geri Dön

Mimari palimpsest olarak Şam: çatışma sürecinde kentsel hafızanın yeniden üretimi

Damascus as an architectural palimpsest: The reproduction of urban memory during conflict

  1. Tez No: 1018552
  2. Yazar: FATEMA ALOMARI
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ AYŞE GÜL GEMCİ
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Mimarlık, Architecture
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Mimarlık Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Mimarlık Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışma, Şam'ın 1970–2024 yılları arasında geçirdiği mekânsal dönüşümü, savaş deneyiminin kent morfolojisi, kolektif bellek ve aidiyet duygusu üzerindeki etkileri üzerinden incelemektedir. Araştırma, biri Şam'da yaşayan, diğeri çatışma sürecini İstanbul'da geçiren toplam 47 katılımcıyla gerçekleştirilen yarı-yapılandırılmış görüşmelere ve 2024–2025 döneminde yürütülen kapsamlı saha gözlemlerine dayanmaktadır. Üç farklı mekânsal kategori; tamamen yıkılmış çevreler (Darayya, Zamalka, Cobar, Yermuk), kısmen zarar görmüş bölgeler (Al-Midan, Kfer Sussa) ve korunmuş kentsel dokular (Şam merkezi, Al-Mezzah), uydu görüntüleri ve hasar haritaları ile karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Bulgular, Şam'ın savaş sonrası morfolojisinin tamamen kesintiye uğramadığını; aksine, yıkım ve sürekliliğin iç içe geçtiği bir palimpsest yapı oluşturduğunu göstermektedir. Şam'daki katılımcılar, fiziksel yıkımın ortasında bile gündelik pratikler, ritüeller ve komşuluk ilişkileri aracılığıyla mekânsal sürekliliği koruma eğilimi göstermektedir. Buna karşılık İstanbul'daki diaspora grubu, mekâna erişimin kaybı nedeniyle aidiyeti daha çok sembolik, duygusal ve hatırlama pratikleri üzerinden yeniden kurmaktadır. Bu farklılaşma, mekanla kurulan temasın bellek üretiminde belirleyici olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, çatışma sonrası toplumsal dayanışma, gündelik ritimler ve duygusal bağlar üzerinden de onarıldığını göstermektedir. Böylece mekânın, travma sonrası kimlik ve bellek üretiminde etkin bir araç olarak işlediği sonucuna ulaşılmaktadır

Özet (Çeviri)

This study examines the spatial transformation of Damascus between 1970 and 2024 by analyzing how the experience of conflict reshaped the city's urban morphology, collective memory, and sense of belonging. The research is based on semi-structured interviews with 47 participants, one group residing in Damascus and another experiencing the conflict period in Istanbul, and on extensive field observations conducted between 2024 and 2025. Three spatial conditions were comparatively analyzed using satellite imagery and international damage-assessment maps: fully destroyed areas (Darayya, Zamalka, Cobar, Yermuk), partially damaged districts (Al-Midan, Kfer Sussa), and preserved urban cores (central Damascus, Al-Mezzah). Findings indicate that the post-conflict morphology of Damascus does not reflect a complete rupture; instead, it forms a palimpsest where destruction and continuity coexist. Participants residing in Damascus tend to sustain spatial continuity through daily practices, micro-rituals, and neighborhood relations, despite severe physical loss. In contrast, the Istanbul-based diaspora reconstructs belonging predominantly through symbolic and emotional practices, given the absence of direct spatial contact. This divergence underscores the central role of embodied spatial experience in the production of memory. The analysis demonstrates that post-conflict Damascus is being reconstructed not only through technical rebuilding processes but also through social resilience, everyday rhythms, and affective attachments. The findings reveal that space operates as a critical medium through which trauma, identity, and collective memory are negotiated and reconstituted. Ultimately, the study highlights that the recovery of war-affected cities requires attention beyond physical reconstruction, embracing the intertwined social and emotional dimensions that sustain urban life.

Benzer Tezler

  1. A spatial conception based on walking: Critical walk

    Yürümeye dayalı mekânsal bir kavrayış: Eleştirel yürüyüş

    NİLSU ALTUNOK

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2023

    Mimarlıkİstanbul Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. PELİN DURSUN ÇEBİ

  2. Tarihin katmanlarını ortaya çıkarmak: lahor'da kentsel dönüşüm ve farklılaşan kimliklerden oluşan bir palimpsest olarak ıchra pazar alanı

    Unveiling history's layers: ichra bazaar as a palimpsest of lahore's urban transformations and shifting identities

    ISHA SUHAIL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    MimarlıkMimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HALUK ULUŞAN

  3. Palimpsest olarak iç mekanlar: Kültürel miras yapıları üzerine bir okuma

    Interiors as palimpsest: A reading on cultural heritage buildings

    AMARA KÖPRÜLÜ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç Mimari ve Dekorasyonİstanbul Teknik Üniversitesi

    İç Mimarlık Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZGE CORDAN

  4. Architecture as palimpsest: Re-functioning of industrial buildings within the scape of industrial archaeology

    “Palimpsest”olarak mimarlık: Endüstri arkeolojisi kapsamında endüstri yapılarının yeniden işlevlendirilmesi

    NESLİHAN MÜGE SOĞANCI

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2001

    MimarlıkOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. CANA BİLSEL

  5. Palimpsest olgusunun morfolojik etkisi: Yeniden yapılandırıcı rota olarak İstanbul Atatürk Bulvarı örneği

    The morphological effect of the palimpsest phenomenon: Atatürk Boulevard as a restructuring route

    GÜLLÜ BOZDOĞAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Mimarlıkİstanbul Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TAN KAMİL GÜRER