Geri Dön

2010 Sonrası Türkiye'de bağımsız tiyatroların finansal sorunları ve sürdürülebilirliği

Financial problems and sustainability of independent theaters in Türkiye after 2010

  1. Tez No: 1018612
  2. Yazar: NESRİN AKSU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AYRİN ERSÖZ
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Sahne ve Görüntü Sanatları, Performing and Visual Arts
  6. Anahtar Kelimeler: Bağımsız tiyatro, Finansal sorunlar, Sürdürülebilirlik, Independent theatre, Financial problems, Sustainability
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Yıldız Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Sanat ve Tasarım Ana Sanat Dalı
  12. Bilim Dalı: Sanat ve Tasarım Sanat Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Türkiye'de bağımsız tiyatro toplulukları toplumumuzda kültürel çeşitliliğin görünür kılınması ve topluma eleştirel bakışı olanak tanıması bakımından önemli bir yere sahiptir. Şehir Tiyatrosu, Devlet Tiyatrosu gibi ödenekli tiyatrolar ile karşılaştırıldıklarında bağımsız tiyatrolar daha özgür, deneysel ve yenilikçi bir anlayışı önerirler. Seyirciyi klasik sahne düzeninin dışına çıkararak; apartman dairelerini, sergi salonlarını ve farklı mekânları tiyatro sahnesine dönüştürmekte, oyuncu ve seyirci arasındaki ilişkiyi yenilikçi anlayışla yeniden kurgulamaktadır. Tiyatro alanında mekan ve seyirci ilişkisi yanında yeni metinler kazandırarak, metin odaklı yenilikler de sunmaktadır. Bu özgünlüklerine rağmen bağımsız tiyatrolar, finansal açıdan kırılgan bir yapıya sahiptir. COVID-19 pandemisi nedeniyle sahnelerin kapanması, seyirci kaybı ve gişe gelirlerinin durması pek çok topluluğun faaliyetlerini sona erdirmesine yol açmıştır. Pandemi sonrası dönemde ise yaşanan ekonomik krizler finansal sorunları artırmıştır. Artan mekan kiraları, teknik alt yapı maliyetleri ve personel giderleri, enflasyondan etkilenen seyirci davranışları ve kültürel etkinliklere ayrılan bütçedeki daralma gibi faktörler, bağımsız tiyatroların sürdürülebilirliğini tehdit etmeye devam etmektedir. Bu çalışmada 2010 sonrası Türkiye'de bağımsız tiyatro topluluklarının yaşadığı finansal sorunlar ve çözüm arayışları incelenmektedir. Sınırlı devlet desteği, sponsorluk bulmadaki zorluklar, küçülen sahneler nedeniyle azalan seyirci sayısı, bilet gelirlerine bağımlılık gibi sorunlar tartışılmakta; bunun yanı sıra, yerel yönetim destekleri, uluslararası fonlar, dijitalleşme, atölye çalışmaları gibi alternatif çözüm yolları değerlendirilmektedir. Çalışma, nitel araştırma yöntemi ile literatür taraması ve İstanbul'da aktif olarak faaliyet gösteren bağımsız tiyatro toplulukları üzerinden yapılan örnek incelemelere ve yarı yapılandırılmış görüşmelere dayanmaktadır. Toplulukların uygulayıcıları ve yöneticileriyle yapılan görüşmelerde, 2010 yılından günümüze kadar karşılaşılan temel finansal sorunlar, işleyiş biçimleri ve bu sorunlara yönelik çözüm önerileri tartışılmıştır. Araştırmanın sonucunda bağımsız tiyatroların sürdürülebilirliğinin yalnızca ekonomik yönden değil, aynı zamanda kültür politikaları ve sanatın toplumsal alandaki yeriyle de doğrudan ilişkili olduğu ortaya konmaktadır. Bu bağlamda, kapanan tiyatroların sadece mali nedenlerle değil, kültür politikalarının eksiklikleri nedeniyle de varlıklarını sürdürmelerinin gün geçtikçe zorlaştığı anlaşılmaktadır.

Özet (Çeviri)

Independent theatre groups in Turkey occupy an important position in terms of making cultural diversity visible and providing society with a critical perspective. When compared to publicly funded theatres such as City Theatres and State Theatres, independent theatres tend to adopt a more free, experimental, and innovative approach. By moving beyond conventional stage settings, they transform apartments, exhibition halls, and alternative spaces into performance venues, and reconfigure the relationship between performers and audiences through innovative practices. In addition to redefining spatial and audience relations, independent theatres contribute to the field by introducing new texts and text-oriented innovations. Despite these distinctive characteristics, independent theatres have a structurally fragile financial foundation. The COVID-19 pandemic has increased the vulnerability of these countries. Due to this global heatwave, the closure of stages, loss of audiences, and cessation of box office revenues forced many theatre groups to suspend or terminate their activities. In the post-pandemic period, economic crises have further intensified financial difficulties. Rising venue rents, increasing technical infrastructure and personnel costs, inflation-driven changes in audience behavior, and the contraction of budgets allocated to cultural activities continue to threaten the sustainability of independent theatres. This study examines the financial problems experienced by independent theatre groups in Turkey after 2010, as well as their search for solutions. Issues such as limited state support, difficulties in securing sponsorship, declining audience numbers due to shrinking performance spaces, and dependence on ticket revenues are discussed. In addition, alternative strategies—including local government support, international funding opportunities, digitalization, and workshop-based practices—are evaluated. The study employs a qualitative research methodology, based on a literature review and case studies of independent theatre groups actively operating in Istanbul and semi-conducted interviews. Through interviews conducted with practitioners and administrators of these groups, the fundamental financial problems encountered from 2010 to the present, their modes of operation, and proposed solutions are analyzed. The findings indicate that the sustainability of independent theatres is not solely an economic issue, but is also directly related to cultural policies and the social role of art. In this context, it becomes evident that the increasing difficulty of sustaining theatrical activities and the closure of theatres are not only the result of financial constraints, but also of structural deficiencies in cultural policies.

Benzer Tezler

  1. Türk basınına göre Atatürk'ün İstanbul'daki faaliyetleri (01 Temmuz 1927-10 Kasım 1938)

    Atatürk's activities in Istanbul, according to the Turkish media (1 July 1927-10 November 1938)

    HALUK ÇAĞLAR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Türk İnkılap TarihiMarmara Üniversitesi

    Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. VAHDETTİN ENGİN

  2. 2010 sonrası Türkiye tiyatrosunda eril şiddeti ters yüz eden tek kişilik oyunlar

    Solo performances reversing masculine violence in Turkish theatre since 2010

    AYLİN ERKAN ATEŞ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Sahne ve Görüntü SanatlarıYıldız Teknik Üniversitesi

    Sahne Sanatları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYRİN ERSÖZ

  3. 2000 sonrası bağımsız Türkiye sineması'nda fantastik eğilimler

    Fantasy tendencies in Turkish independent cinema after 2000

    SEMİH ELLİALTI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Sahne ve Görüntü SanatlarıAkdeniz Üniversitesi

    Sinema Televizyon Ana Sanat Dalı

    DOÇ. DR. ZEHRA YİĞİT

  4. Sanat ve sanatçı buluşmaları: 2010 sonrası Türkiye'den örneklerle

    Art and artist gatherings with examples from Turkey after 2010

    İLKNUR ŞANAL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Tekstil ve Tekstil MühendisliğiMimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi

    Tekstil ve Moda Tasarımı Ana Bilim Dalı

    DOÇ. NURAY ER BIYIKLI

  5. Public opinion and Turkey's foreign policy turn in the 2010s

    2010 sonrası Türkiye'nin dış politikası ve kamuoyu

    AYGÜL LAÇİN ARTIKOĞLU UYGUNTÜRK

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2026

    Uluslararası İlişkilerİhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi

    Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İBRAHİM ÖZGÜR ÖZDAMAR