Yeniden kullanılan tarihi yapılarda iç mekân olanak ve kısıtlarının ortak çalışma alanları üzerinden incelenmesi
Investigation of interior possibilities and constraints in reused historical buildings through coworking spaces
- Tez No: 1018747
- Danışmanlar: PROF. DR. HATİCE UMUT TUĞLU KARSLI
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: İç Mimari ve Dekorasyon, Interior Design and Decoration
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İç Mimarlık Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: İç Mimarlık Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Yeniden kullanım, işlevini kaybetmiş tarihi yapıların koruma amaçlı olarak yeni kullanımlara uygun biçimde adapte edilmesi sürecidir. Yeniden kullanılan tarihi yapılar, parçası oldukları toplumun kültürü ve geçmiş mirasının en önemli temsilcilerindendir. Bu yapılar yeniden işlevlendirilirken, özgün ruhunun dikkate alınması ve mekânın kimliğini en iyi yansıtan tasarımlarla oluşturulması beklenmektedir. Tarihi yapının özgün özellikleri ve verilen yeni işlevle kazandığı özellikler doğrultusunda mekânı yeniden tanımlamak, o mekânı sosyal açıdan sürdürülebilir kılmak için önemlidir. Doğru işlev seçimi ile yeniden kullanılan tarihi yapıların, kullanıcıyla duygusal bağ kurarak kullanıcının kendini mekâna ait hissetmesini sağlaması ve özgün mimari özellikleri ile bir cazibe merkezi yaratması, kullanıcıları bu mekânı kullanmaya teşvik etmektedir. Günümüzde yeni bir iş organizasyonu ve çalışma biçimi olarak ortaya çıkan ve gittikçe yaygınlaşan ortak çalışma alanları da artan kullanıcı tercihleri doğrultusunda, tarihi bir yapı dahilinde faaliyetlerini sürdürebilmektedir. Tarihi yapının yeniden kullanım sürecinde, ortak çalışma alanı iç mekân tasarımına veri teşkil edecek, mekâna özgü olanak ve kısıtlar ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yeniden kullanılan tarihi yapılarda iç mekân olanak ve kısıtlarının ortak çalışma alanları özelinde incelenmesi ve tarihi bir yapı dahilinde faaliyet göstermesi planlanan ortak çalışma alanlarının tasarımcıları ve sahipleri için faydalı çıkarımlar elde etmektir. Bu bağlamda çalışmada öncelikle tarihi yapıların yeniden kullanımı, tanımlar, bu süreci oluşturan faktörler ve işlev seçimini etkileyen unsurlar ile incelenmiş; yeniden kullanılan tarihi yapılarda iç mekâna yönelik olanak ve kısıtlar ortaya koyulmuştur. Çalışmada kapsam olarak belirlenen ortak çalışma alanları, ilgili tanımlar, gelişimleri, tipleri, kullanıcı profili ve bu mekânların mekânsal gereksinimleri ile ilgili literatür taraması ve örnek incelemesi yapılarak incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde yeniden kullanılan tarihi yapılarda iç mekân olanak ve kısıtlarının ortak çalışma alanları üzerinden incelenmesi amacıyla yapılan araştırma yer almaktadır. Araştırma kapsamında yürütülen saha çalışması, ilki eski bir endüstri yapısı olan Bomontiada kompleksi içerisinde yer alan“Plaza Cubes”, diğeri ise Beyoğlu bölgesinde ikinci dereceden tescilli bir tarihi yapı olan Eczacıbaşı binası içerisinde yer alan“Kolektif House”olmak üzere iki ortak çalışma alanında gerçekleştirilmiştir. Bu alanların seçilmiş olmasının nedeni, mekanlara ev sahipliği yapan tarihi yapıların planimetrik ve hacimsel özelliklerinin birbirinden farklı olmasıdır. Araştırmada ortak çalışma mekânı olarak kullanılan bu iki tarihi yapıda iç mekân olanak ve kısıtlarının incelenebilmesi ve karşılaştırılabilmesi amacıyla, yerinde gözlem ve ortak çalışma alanı kullanıcıları ile önceden yapılandırılmış görüşmeler veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. İki tarihi yapıdan elde edilen veriler, ilk bölümde belirlenen olanak ve kısıtlar açısından karşılaştırılmış ve ortak çalışma alanı olarak yeniden kullanılan tarihi yapılarda iç mekâna ilişkin olanak ve kısıtlar ile ilgili çıkarımlarda bulunulmuştur. Sonuç olarak, ortak çalışma alanına ev sahipliği yapan tarihi yapının sunduğu iç mekân atmosferi, geniş açıklık, yüksek tavan gibi olanaklarının yanı sıra yapının korunması çerçevesinde yapılabilecek sınırlı müdahaleler gibi kısıtlar, ortak çalışma alanı kullanıcılarının işlevsel ve psikolojik gereksinimleri doğrultusunda göz önünde bulundurulmalı ve tarihi yapının planimetrik ve hacimsel özgün karakteri göz önünde bulundurularak yer seçimi ve tasarım süreçleri yönetilmelidir.
Özet (Çeviri)
Adaptive reuse is the process of adapting historical buildings, which have lost their function, for new uses with the aim of preservation. Adaptively reused historical buildings are significant representatives of the culture and past heritage of the society they belong to. When these buildings are given a new function, it is expected that their original spirit is taken into account and designs are created that best reflect the identity of the space. Redefining the space in line with the historical building's original characteristics and the features gained with the new function is crucial for making that space socially sustainable. Through appropriate function selection, adaptively reused historical buildings foster an emotional connection with users, promoting a sense of belonging. Their original architectural features create centers of attraction, encouraging users to utilize these spaces. Coworking spaces, emerging as a new work organization and mode of working and becoming increasingly widespread, can also operate within a historical building in response to growing user preferences. During the adaptive reuse process of a historical building, site-specific opportunities and constraints arise that inform the interior design of the coworking space. The purpose of this study is to examine the interior opportunities and constraints in adaptively reused historical buildings, specifically within the context of coworking spaces, and to derive useful insights for the designers and owners of coworking spaces planned to operate within a historical building. In this regard, the study first investigates the adaptive reuse of historical buildings, covering definitions, the factors shaping this process, and the elements influencing function selection; interior opportunities and constraints in adaptively reused historical buildings are presented. Coworking spaces, determined as the scope of the study, are examined through a literature review and case studies concerning relevant definitions, their development, spatial characteristics, and their interior architectural programs. The final section of the study presents the research conducted to examine the interior opportunities and constraints in adaptively reused historical buildings through the lens of coworking spaces. The field study conducted as part of the research was carried out in two coworking spaces:“Plaza Cubes,”located within the Bomontiada complex, a former industrial building, and“Kolektif House,”situated within the Eczacıbaşı building in the Beyoğlu district, a second-degree registered historical building. These locations were chosen due to the differing planimetric and volumetric characteristics of the historical buildings housing them. To examine and compare the interior opportunities and constraints in these two historical buildings used as coworking spaces, on-site observation and semi-structured interviews with coworking space users were employed as data collection tools. The data obtained from the two historical buildings were compared based on the opportunities and constraints identified in the initial section, and conclusions were drawn regarding the interior opportunities and constraints in historical buildings adaptively reused as coworking spaces. In conclusion, the interior opportunities offered by the historical building hosting the coworking space, such as the internal atmosphere, wide spans, and high ceilings, as well as constraints like the limited interventions possible within the framework of the building's preservation, must be considered in alignment with the functional and psychological needs of coworking space users. Location selection and design processes should be managed by taking into account the historical building's original planimetric and volumetric character.
Benzer Tezler
- Topoğrafyanın biçimsel ve mekansal katmanlarının mimarlıktaki açılımları üzerine bir yeniden okuma
Reading the unfoldings of topography in architecture through the lenses of formal and spatial layers
NAZMİYE NURDOĞAN
- Tanzimat`tan Cumhuriyet'e İstanbul'da Latin Katolik yapıları
Latin Catholic buildings in Istanbul (From Tanzimat to Republican era)
SEZİM SEZER SEVİNÇ
Doktora
Türkçe
1997
Sanat TarihiMimar Sinan Güzel Sanatlar ÜniversitesiArkeoloji ve Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SEMRA GERMANER
- Tarihi yapıların sürdürülebilirliği açısından yeniden işlevlendirme projeleri üzerine, İstanbul Kadıköy bölgesi örnekleri
Başlık çevirisi yok
SİNEM GÜNEŞ
Yüksek Lisans
Türkçe
2021
İç Mimari ve DekorasyonKocaeli Üniversitesiİç Mimarlık Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ SELMA KAYHAN TUNALI
- Yeniden işlevlendirilen tarihi yapılarda iç mekan kavramının incelenmesi Karaköy Sümerbank örneği
Examinationof interior concept in refunctioned historical structures Karaköy Sümerbank example
BEYZA KARAALİ
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
İç Mimari ve DekorasyonMimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesiİç Mimarlık Ana Bilim Dalı
DOÇ. CEM DOĞAN
- Renovasyon kapsamında Konya-Hich otel'in mekan analizi
Location analysis of Konya-Hic hotel within the scope of renovation
HALİME CEYLAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
İç Mimari ve DekorasyonSelçuk Üniversitesiİç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. RABİA KÖSE DOĞAN