Titanyum implant yüzeylerine uygulanan farklı mekanik dekontaminasyon yöntemlerinin etkinliğinin ve yüzey özelliklerine etkisinin in vitro olarak incelenmesi
In vitro examination of the efficacy of mechanical decontamination methods applied to different titanium implant surfaces and their effects on surface properties
- Tez No: 1018749
- Danışmanlar: PROF. DR. MAZLUM BÜLENT KURTİŞ
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gazi Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Periodontoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Periodontoloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Peri-implantitis, dental implant çevresinde biyofilm kaynaklı enflamatuvar ve progresif kemik kaybıyla seyreden önemli bir patolojik durumdur. Tedavide kullanılan mekanik dekontaminasyon yöntemlerinin hem biyofilm uzaklaştırma etkinliği hem de implant yüzey bütünlüğü üzerindeki etkileri açısından karşılaştırılması klinik öneme sahiptir. Bu çalışmada eritritol, glisin ve sodyum bikarbonat tozlarıyla uygulanan hava-su-toz (HST) sistemi, titanyum fırça ve PI Max (%70 PEEK + %30 karbon fiber) uçlu ultrasonik cihaz uygulamalarının; parlak ve SLA yüzeyli Grade 4 titanyum diskler üzerindeki etkileri in vitro koşullarda karşılaştırılmıştır. Yüzey pürüzlülüğü kontak profilometre ile Ra parametresi üzerinden, materyal kaybı hassas terazi ile ağırlık farkı ölçümüyle, yüzey morfolojisi taramalı elektron mikroskobu (TEM) ile değerlendirilmiş; dekontaminasyon etkinliği ise kırmızı mürekkep boyama yöntemiyle kantitatif olarak analiz edilmiştir. Çalışma bulguları, mekanik dekontaminasyon yöntemlerinin implant yüzeyleri üzerinde farklı düzeylerde topografik değişikliğe ve materyal kaybına yol açtığını ortaya koymuştur. Eritritol bazlı HST uygulamasının yüzey morfolojisini en iyi koruyan yöntem olduğu, glisin grubunda da benzer şekilde düşük yüzey hasarı gözlenmekle birlikte bazı bölgelerde partikül kalıntısı saptandığı belirlenmiştir. Sodyum bikarbonat uygulaması, görece iri partikül boyutuna bağlı olarak her iki yüzey tipinde de belirgin morfolojik değişikliklere neden olmuştur. Titanyum fırça en yüksek materyal kaybına yol açmış ve yüzey pürüzlülüğü değerlerinde belirgin azalmayla birlikte TEM görüntülerinde yönlü aşınma izleri ve smear tabakası benzeri artık yapılar izlenmiştir. PI Max uçlu ultrasonik cihaz yüzey topografisini büyük ölçüde korumakla birlikte, yüzeyde PEEK ve karbon fibere benzeyen materyal kalıntıları bırakmıştır. Dekontaminasyon etkinliği açısından HST sistemleri, özellikle parlak yüzeylerde belirgin üstünlük göstermiş; tüm gruplarda SLA yüzeylerde parlak yüzeylere kıyasla daha yüksek rezidüel boya oranı saptanmıştır. Bu bulgular, peri-implantitis tedavisinde kullanılacak mekanik dekontaminasyon yönteminin seçiminde yalnızca biyofilm eliminasyon etkinliğinin değil, implant yüzeyinde oluşturulan topografik değişikliklerin ve olası materyal kaybının da göz önünde bulundurulması gerektiğini ortaya koymaktadır.
Özet (Çeviri)
Peri-implantitis is a biofilm-associated biological complication characterized by inflammation and progressive bone loss around dental implants. Comparative evaluation of mechanical decontamination methods with respect to both biofilm removal efficacy and their impact on implant surface integrity is of considerable clinical importance. This study compared the effects of air-powder abrasive (APA) systems using erythritol, glycine, and sodium bicarbonate powders, a titanium brush, and an ultrasonic device with a PI Max tip (70% PEEK + 30% carbon fiber) on Grade 4 titanium discs with either machined or SLA surfaces under in vitro conditions. Surface roughness was assessed using a contact profilometer (Ra parameter), material loss was quantified gravimetrically, surface morphology was evaluated by scanning electron microscopy (SEM), and decontamination efficacy was analyzed quantitatively using a red ink staining method. The findings demonstrated that the mechanical decontamination methods caused varying degrees of topographic alteration and material loss on implant surfaces. Erythritol-based APA application preserved surface morphology most effectively, while glycine treatment similarly resulted in minimal surface damage, although residual powder particles were observed in certain areas. Sodium bicarbonate application caused pronounced morphological changes on both surface types, attributable to its relatively larger particle size. The titanium brush resulted in the greatest material loss, with significant reductions in surface roughness values and directional wear marks along with smear-layer-like residues observed in SEM images. The PI Max ultrasonic device largely maintained surface topography but left PEEK- and carbon fiber-derived material residues on the surface. In terms of decontamination efficacy, APA systems demonstrated clear superiority, particularly on machined surfaces, while higher residual staining rates were recorded on SLA surfaces compared to machined surfaces across all groups. These findings indicate that the selection of mechanical decontamination methods for peri-implantitis treatment should consider not only biofilm elimination efficacy but also the topographic alterations and potential material loss induced on the implant surface.
Benzer Tezler
- Titanyum yüzeylerde farklı dekontaminasyon yöntemlerinin etkilerinin araştırılması
Başlık çevirisi yok
MELTEM BAYRAK
Doktora
Türkçe
2023
Diş Hekimliğiİstanbul ÜniversitesiPeriodontoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. EMİNE ÇİFCİBAŞI
- Dental implant abutmentlarına uygulanan farklı yüzey işlemlerinin siman tutuculuğuna etkisinin değerlendirilmesi
Effect of different surface treatments on retention of cement-retained implant-supported crowns
ESRA BİLGİ ÖZYETİM
Doktora
Türkçe
2018
Diş Hekimliğiİstanbul ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BELKIS GÜLSEN BAYRAKTAR
- Vakum plazma uygulamasının titanyum dental implant yüzey özelliklerine etkisinin incelenmesi
Effect of vacuum plasma application on surface properties of titanium dental implant
SÜEDA İNANÇ SUNAR
Yüksek Lisans
Türkçe
2024
BiyolojiManisa Celal Bayar ÜniversitesiMetalurji ve Malzeme Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET EMİN USLU
- Antibakteriyel kaplama yapılmış titanyum diş implant dayanağının in vitro değerlendirilmesi
In vitro evaluation of antibacterial coated titanium dental implantabutments
SEDA GÜLER
Yüksek Lisans
Türkçe
2023
Biyolojiİstanbul ÜniversitesiBiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NAZMİYE ÖZLEM ŞANLI
- The effect of surface roughness on mechanical behavior of commercially pure titanium implants produced by selective laser melting
Seçici lazer ergitme yöntemi ile üretilmiş ticari saflıktaki titanyum implantların yüzey pürüzlülüklerinin mekanik davranışa etkisi
SEREN ŞENOL
Yüksek Lisans
İngilizce
2018
Metalurji Mühendisliğiİstanbul Teknik ÜniversitesiMetalurji ve Malzeme Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HÜSEYİN ÇİMENOĞLU