İkinci yeni şiirinde çiçek imgesi
The flower image in his second new poem
- Tez No: 1019406
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ İMREN GECE ÖZBEY
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Türk Dili ve Edebiyatı, Turkish Language and Literature
- Anahtar Kelimeler: Ayhan, Ece, Berk, İlhan, Cansever, Edip, Karakoç, Sezai, Poetika, Süreya, Cemal, Tamer, Ülkü, Uyar, Turgut, İmge, Şiir, Ayhan, Ece, Berk, İlhan, Cansever, Edip, Karakoç, Sezai, Poetics, Süreya, Cemal, Tamer, Ülkü, Uyar, Turgut, Image, Poem
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Yeni Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
İkinci Yeni Şiirinde Çiçek İmgesi“ başlıklı bu çalışmada Divân edebiyatının mazmun dünyasında önemli bir yer tutmuş olan çiçeğin, İkinci Yeni şairlerinin şiirlerinde gerek değişen hayatı anlamlandırma aracı gerekse poetik/ politik bir mücadelenin aracı olarak imgeleştirilmesi üzerinde durulmuştur. Mazmundan imgeye, kamusaldan bireysele bir yolculuk izleyen çiçek imgesinin, İkinci Yeni şiirinde çok katmanlı bir anlam sahasına kavuşması ele alınmış, bu anlamlar şairlerin ilgili şiirlerinin tespiti ve bu şiirlerin çiçek imgeleri bağlamında tahliliyle ortaya konmuştur. Bu doğrultuda Cemal Süreya, Turgut Uyar, Edip Cansever, Ece Ayhan, Ülkü Tamer ve Sezai Karakoç'un şiirleri ayrıntılı olarak irdelenmiş, tahlil edilmiştir. Çiçek imgesinin üstlendiği tematik ve poetik roller incelenmiştir. Cemal Süreya'da çiçeğin politika, erotizm, poetik duruş; Turgut Uyar'da yoğunlukla politika, erotizm, poetika ve doğa- kent karşıtlığı; Edip Cansever'de varoluşsal karanlık, devrim inancı, mülkiyetçi sınırlardan kurtulan aşk; İlhan Berk'te çiçekler ve insanlar arasındaki hiyerarşiyi yıkacak bir silah; Ece Ayhan'da dışlanan cinsel kimlikler, politik duruş ve ölüm; Sezai Karakoç'ta ise mazmunun anlamlarına rücû bağlamında kurgulandığı ortaya konmuştur. Araştırma neticesinde dört çiçeğin geleneğe karşı bilinçli bir karşı çıkış olarak imgeleştirildiği tespit edilmiştir: Gül, karanfil, menekşe ve gelincik. Bununla birlikte leylak, zakkum, zambak, kasımpatı, şebboy, çiğdem, nilüfer, yonca, lavanta, begonya, papatya, sardunya, süsen, sümbül, sümbülteber gibi hayatta karşılığı olan diğer çiçekler de poetik birer araç ve temsil olarak imgeleştirilmişlerdir. Verili anlamları aşan bir tavırla ”drezilya“ ve ”melankolya" adlı iki yeni çiçeğin de üretildiği ve imgeleştirildiği tespit edilmiş, çalışmanın sınırlarına dahil edilmiştir. Tüm bulgular neticesinde İkinci Yeni şiirinde çiçek imgesinin dinamik bir göstergeler sistemi hâline geldiği ortaya konmuştur.
Özet (Çeviri)
This study, examines the use of the flower image in İkinci Yeni poetry as both a means of interpreting changing modes of life and a tool for poetic and political struggle. While the flower held a central place in the metaphorical system of Divan literature, İkinci Yeni poets transform it from a conventional metaphor into a modern, multilayered image that moves from the public sphere to the individual experience. The study explores how this transformation generates new semantic possibilities within the poems. The research analyzes selected poems by Cemal Süreya, Turgut Uyar, Edip Cansever, İlhan Berk, Ece Ayhan, Ülkü Tamer, and Sezai Karakoç, focusing on the thematic and poetic functions of flower imagery. In Cemal Süreya's poetry, flowers are associated with politics, eroticism, and poetic stance; in Turgut Uyar, they relate to politics, eroticism, poetics, and the nature–city dichotomy. Edip Cansever employs flower imagery to explore existential darkness, revolutionary faith, and non-possessive love, while İlhan Berk uses flowers as instruments to challenge hierarchical structures. In Ece Ayhan, flowers are linked to marginalized sexual identities, political resistance, and death. Sezai Karakoç reconstructs flower imagery through a return to its original, symbolic meanings. The study identifies four flowers: rose, carnation, violet, and poppy as consciously reinterpreted in defiance of tradition. In addition, numerous real flowers and two fictional flowers,“drezilya”and“melankolya,”are examined as poetic tools that transcend established meanings. The findings demonstrate that the flower image functions as a dynamic and evolving system of signs in İkinci Yeni poetry.
Benzer Tezler
- Nesneler ve fotoğrafik yorumları
Objects and photographic interpretations
MERİH AKOĞUL
Yüksek Lisans
Türkçe
2001
Sahne ve Görüntü SanatlarıMarmara ÜniversitesiFotoğraf Ana Sanat Dalı
DOÇ. DR. BARBAROS GÜRSEL
- 1950 sonrası Türk şiirinde Bahaettin Karakoç
Bahaettin Karakoç in Türkish poem after 1950 s.
MEHMET NARLI
Yüksek Lisans
Türkçe
1996
Türk Dili ve EdebiyatıKahramanmaraş Sütçü İmam ÜniversitesiTürk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. MUHSİN KALKAŞIM
- İslam öncesi şiirlerle mukayeseli Kur'ân-ı Kerîm'in Arap şiirine etkisi. (İslam'ın başlangıcından Emevi Dönemin'in sonuna kadar)
The effect of The Holy Qur'an in The Arab poetry compared with the pre- islamic poems (From the era the beginning of Islam until the end of The Umayyad Period)
BELAL ALFANI
Yüksek Lisans
Türkçe
2020
DinAnkara Yıldırım Beyazıt ÜniversitesiTemel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET HALİL ÇİÇEK
- Ya'kûb b. Sâbir el-Mencenîkî'nin hayatı ve şiirleri
Life and poetry of Ya'qub b. Sâbi̇r el-Manjaniqi
HARUN REŞİT SEYYAH
Yüksek Lisans
Türkçe
2014
Doğu Dilleri ve EdebiyatıErzincan ÜniversitesiTemel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. MAHMUT POLAT