Yoğun bakım hemşirelerinde alarm yorgunluğu ile karar verme süreçleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
An examination of the relationship between alarm fatigue and decision-making processes among intensive care nurses
- Tez No: 1020637
- Danışmanlar: DOÇ. DR. LEYLA BARAN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Sağlık Yönetimi, Healthcare Management
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Mardin Artuklu Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Sağlık Yönetimi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu araştırma, yoğun bakım hemşirelerinde alarm yorgunluğu ile klinik karar verme süreçleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma kesitsel ve ilişki arayıcı türdedir. Çalışma, Mardin Eğitim ve Araştırma Hastanesi yoğun bakım ünitelerinde görev yapan 104 hemşire ile yürütülmüştür. Veriler, Birey Tanıtıcı Bilgi Formu, Alarm Yorgunluğu Değerlendirme Ölçeği (AYDÖ) ve Hemşirelikte Klinik Karar Verme Ölçeği (HKKVÖ) ile toplanmıştır. AYDÖ'de düşük puan, daha yüksek alarm yorgunluğunu göstermektedir. HKKVÖ'de yüksek puan ise klinik karar verme düzeyinin yüksek olduğunu ifade etmektedir. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Mann-Whitney U testi, Kruskal-Wallis testi ve Spearman korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 29,66±3,71 yıldır. Hemşirelerin %56,7'si kadın, %56,7'si evli ve %83,7'si lisans mezunudur. Katılımcıların %88,5'i 24 saat nöbet sistemiyle çalışmaktadır. Hemşirelerin %76,9'unun alarm konusunda eğitim almadığı belirlenmiştir. AYDÖ toplam puan ortalaması 49,58±10,92 olarak bulunmuştur. AYDÖ'de en yüksek madde puan ortalaması Dikkat alt boyutunda, en düşük madde puan ortalaması ise Kayıtsızlık alt boyutunda elde edilmiştir. Bu bulgu, hemşirelerin alarm yorgunluğunu özellikle kayıtsızlık/duyarsızlaşma boyutunda daha belirgin yaşadığını göstermektedir. HKKVÖ toplam puan ortalaması 125,74±27,26 olarak hesaplanmıştır. Ölçeğin dört alt boyutundan alınan puanların birbirine yakın olduğu görülmüştür. Araştırmada AYDÖ toplam puanı ile HKKVÖ toplam puanı arasında pozitif yönde, yüksek düzeyde ve anlamlı bir ilişki saptanmıştır (r=0,785; p<0,001). AYDÖ'de yüksek puanın daha düşük alarm yorgunluğunu gösterdiği dikkate alındığında, alarm yorgunluğu düzeyi daha düşük olan hemşirelerin klinik karar verme puanlarının daha yüksek olduğu söylenebilir. Ayrıca engeller ve kayıtsızlık alt boyutlarının klinik karar verme ile anlamlı ilişki göstermesi dikkat çekicidir. Bu durum, alarm yönetiminde yaşanan güçlüklerin karar verme süreçleriyle ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Sonuç olarak, yoğun bakım hemşirelerinde alarm yorgunluğu ile klinik karar verme süreçleri arasında güçlü bir ilişki vardır. Alarm yorgunluğunun azaltılması, klinik karar verme becerilerini destekleyebilir. Bu nedenle yoğun bakım ünitelerinde alarm yönetimine yönelik hizmet içi eğitimler düzenlenmelidir. Ayrıca gereksiz alarm yükünü azaltacak protokoller geliştirilmelidir. Hemşirelerin alarm yönetimi süreçlerinde desteklenmesi hasta güvenliği açısından önemlidir.
Özet (Çeviri)
This study was conducted to examine the relationship between alarm fatigue and clinical decision-making processes among intensive care nurses. The study had a cross-sectional and correlational design. It was conducted with 104 nurses working in the intensive care units of Mardin Training and Research Hospital. Data were collected using the Individual Information Form, the Alarm Fatigue Assessment Scale (AFAS), and the Clinical Decision-Making in Nursing Scale (CDMNS). A low score on the AFAS indicates a higher level of alarm fatigue, whereas a high score on the CDMNS indicates a higher level of clinical decision-making. Descriptive statistics, the Mann-Whitney U test, the Kruskal-Wallis test, and Spearman's correlation analysis were used for data analysis. The mean age of the nurses participating in the study was 29.66±3.71 years. Of the nurses, 56.7% were female, 56.7% were married, and 83.7% held a bachelor's degree. In addition, 88.5% of the participants worked 24-hour shifts. It was found that 76.9% of the nurses had not received training on alarm management. The mean total AFAS score was 49.58±10.92. The highest item mean score on the AFAS was obtained from the Attention subscale, whereas the lowest item mean score was obtained from the Indifference subscale. This finding indicates that nurses experienced alarm fatigue more prominently in the indifference/desensitization dimension. The mean total CDMNS score was 125.74±27.26. The scores obtained from the four subscales of the CDMNS were close to each other. A positive, strong, and statistically significant correlation was found between the total AFAS score and the total CDMNS score (r=0.785; p<0.001). Considering that a high AFAS score indicates lower alarm fatigue, this finding suggests that nurses with lower levels of alarm fatigue had higher clinical decision-making scores. In addition, the significant relationships between the Barriers and Indifference subscales and clinical decision-making are noteworthy. These findings suggest that difficulties in alarm management and alarm-related desensitization may be related to nurses' clinical decision-making processes. In conclusion, a strong relationship was found between alarm fatigue and clinical decision-making processes among intensive care nurses. Considering the scoring direction of the AFAS, lower levels of alarm fatigue were associated with higher levels of clinical decision-making. Therefore, reducing alarm fatigue may be important for supporting nurses' clinical decision-making processes. In this regard, in-service training on alarm management should be organized in intensive care units. In addition, protocols should be developed to reduce unnecessary alarm burden. Supporting nurses in alarm management processes is also important for patient safety.
Benzer Tezler
- Yoğun bakım hemşirelerinde alarm yorgunluğunun konfora etkisi
The effect of alarm fatigue on comfort in intensive care nurses
HURİYE SARI DÜZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
İç HastalıklarıBurdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesiİç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ HATİCE CEYLAN
- Yoğun bakımda çalışan hemşirelerde alarm yorgunluğu ile profesyonel yaşam kalitesi arasındaki ilişki
The relationship between alarm fatigue with professional quality of life in intensive care nurses
HAYRİYE HİLAL ERDOĞAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2023
HemşirelikNecmettin Erbakan ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SELDA ARSLAN
- Yoğun bakım hemşirelerinin alarm algısı, yorgunluğu ve yönetimlerinin incelenmesi
Investigation of alarm perception, fatigue and management of intensive care nurses
ZÜLEYHA AYKUT
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
HemşirelikEge ÜniversitesiCerrahi Hastalıklar Hemşireliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MERYEM YAVUZ VAN GİERSBERGEN
- Yoğun bakım hemşirelerinde alarm yorgunluğu ile merhamet yorgunluğu arasındaki ilişki
The relationship between alarm fatigue and compassion fatigue in intensive care nurses
BAHAR ÇELEBİLER OKURLU
Yüksek Lisans
Türkçe
2023
Hemşirelikİzmir Bakırçay Üniversitesiİç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ HALE SEZER
- Yoğun bakım hemşirelerinde alarm yorgunluğu ile sabır düzeyi arasındaki ilişki
The relationship between alarm fatigue and patience levels among intensive care nurses
EMİNE PALA
Yüksek Lisans
Türkçe
2026
HemşirelikBandırma Onyedi Eylül ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. DİDEM AYHAN
DR. ÖĞR. ÜYESİ CANAN BOZKURT DUMAN