Geri Dön

Keloid ve hipertrofik skar tedavisinde intralezyonel triamsinolon asetonid ile 5-fluorourasil + triamsinolon asetonid kombinasyonunun etkinliklerinin karşılaştırılması

Comparison of the efficacy of intralesional triamcinolone acetonide and the combination of 5-fluorouracil + triamcinolone acetonide in the treatment of keloids and hypertrophic scars

PDF İndir

  1. Tez No: 1021398
  2. Yazar: EMRE BULDUK
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ İLKNUR YORĞUN ÖZDEMİR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Dermatoloji, Dermatology
  6. Anahtar Kelimeler: Keloid, hipertrofik skar, triamsinolon asetonid, 5-fluorourasil, Detroit Keloid Skalası, Keloid, hypertrophic scar, triamcinolone acetonide, 5-fluorouracil, Detroit Keloid Scale
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Dermatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Keloid ve hipertrofik skarlar (HS), normal yara iyileşmesinin bozulması sonucu ortaya çıkan, ağrı, kaşıntı, kontraktür ve kozmetik kaygılara yol açabilen patolojik skarlardır. Bu patolojik skarların tedavisinde intralezyonel triamsinolon asetonid (TAC) uzun yıllardır temel ajanlardan biri olarak kullanılmaktadır. Bazı hastalarda bu tedavinin yetersiz kalması ve lokal yan etkilerinin görülebilmesi nedeniyle farklı tedaviler düşünülmüştür. 5-fluorourasil (5-FU), fibroblast proliferasyonu ve kollajen sentezi üzerine olan etkileri nedeniyle patolojik skar tedavisinde kullanılan bir diğer intralezyonel ajandır. Bu çalışmada keloid ve hipertrofik skar hastalarında intralezyonel TAC monoterapisi ile TAC+5-FU kombinasyon tedavisinin etkinliğini ve güvenliliğini karşılaştırmak amaçlanmıştır. Materyal/Metod: Çalışmamıza 14.05.2025 ile 14.05.2026 tarihleri arasında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji Polikliniği'ne başvuran keloid veya hipertrofik skar tanısı alan toplam 40 hasta dahil edildi. Hastaların yaş aralığı 18-65 yıl olup daha önce keloid ve hipertrofik skar için tedavi almamış hastalardır. Hastaları 2 gruba ayırdık. Birinci gruba 3 haftada bir olmak üzere 5 seans intralezyonel triamsinolon asetonid tedavisi uygulandı. İkinci gruba ise 3 haftada bir 5 seans intralezyonel triamsinolon asetonid+5-fluorourasil kombinasyon tedavisi uygulandı. Tedavi yanıtı Detroit Keloid Skalası (DKS) kullanılarak değerlendirildi. DKS ölçümleri başlangıçta ve her tedavi seansı öncesinde tekrarlandı. Gruplar arasında başlangıç klinik özellikleri, tedavi sonu DKS skoru, DKS skorundaki mutlak azalma, yüzde DKS azalması, ≥%50 klinik yanıt oranı ve yan etki dağılımı istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Ayrıca skar süresi, başlangıç DKS skoru, lokalizasyon ve etiyolojinin tedavi yanıtı ile ilişkisi değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamıza keloid ve hipertrofik skar tanılı toplam 40 hasta dahil edildi. Gruplar arasında yaş, cinsiyet, skar süresi, skar tipi ve başlangıç DKS skoru açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Çalışmaya dahil edilen her iki grupta da tedavi sonrası DKS skorunda istatistiksel olarak anlamlı azalma izlendi (p<0,001). Tedavi sonu DKS skoru TAC+5-FU grubunda TAC grubuna göre anlamlı derecede daha düşük bulundu (p=0,020). DKS skorundaki mutlak azalma TAC grubunda 3,70 ± 1,30, TAC+5-FU grubunda 5,20 ± 1,47 idi ve fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0,0016). Yüzde DKS azalması TAC grubunda %50,27 ± 13,65, TAC+5-FU grubunda ise %65,25 ± 11,60 olarak saptandı (p=0,0006). DKS skorunda ≥%50 azalma klinik yanıt olarak kabul edildiğinde, TAC grubunda 10 hastada (%50), TAC+5-FU grubunda ise 18 hastada (%90) klinik yanıt elde edildi (p=0,0138). Her iki grupta da ciddi sistemik yan etki görülmedi. Sonuç: İki grup arasında tedavi sonu DKS skorundaki azalma ve ≥%50 klinik yanıt oranı açısından TAC+5-FU kombinasyon tedavisi lehine anlamlı fark saptandı. Kombinasyon tedavisinde klinik yanıt daha erken ve daha belirgin izlendi. Sistemik yan etki görülmemesi, TAC+5-FU kombinasyonunun uygun hastalarda etkili ve tolere edilebilir bir tedavi seçeneği olabileceğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Introduction and Objective: Keloids and hypertrophic scars are pathological scars that occur as a result of impaired normal wound healing and may cause pain, pruritus, contracture and cosmetic concerns. Intralesional triamcinolone acetonide (TAC) has been used as one of the main agents for many years in the treatment of these pathological scars. Because this treatment may be insufficient in some patients and local adverse effects may occur, different treatments have been considered. 5-fluorouracil (5-FU) is another intralesional agent used in the treatment of pathological scars due to its effects on fibroblast proliferation and collagen synthesis. In this study, we aimed to compare the efficacy and safety of intralesional TAC monotherapy and TAC+5-FU combination therapy in patients with keloids and hypertrophic scars. Materials and Methods: A total of 40 patients diagnosed with keloids or hypertrophic scars who applied to Yüzüncü Yıl University Faculty of Medicine Dermatology Outpatient Clinic between 14.05.2025 and 14.05.2026 were included in our study. The age range of our patients was between 18 and 65 years, and they had not previously received treatment for keloids or hypertrophic scars. We divided the patients into 2 groups. The first group received 5 sessions of intralesional triamcinolone acetonide treatment every 3 weeks. The second group received 5 sessions of intralesional triamcinolone acetonide+5-fluorouracil combination therapy every 3 weeks. Treatment response was evaluated using the Detroit Keloid Scale (DKS). DKS measurements were repeated at baseline and before each treatment session. Baseline clinical characteristics, final DKS score, absolute reduction in DKS score, percentage reduction in DKS score, ≥50% clinical response rate and adverse effect distribution were statistically compared between the groups. In addition, the relationship of scar duration, baseline DKS score, localization and etiology with treatment response was evaluated. Results: A total of 40 patients diagnosed with keloids and hypertrophic scars were included in our study. No statistically significant differences were found between the groups in terms of age, gender, duration of the scar, scar type, and baseline DKS score. A statistically significant decrease in the post-treatment DKS score was observed in both groups included in the study (p<0.001). The end-of-treatment DKS score was found to be significantly lower in the TAC+5-FU group compared to the TAC group (p=0.020). The absolute decrease in the DKS score was 3.70 ± 1.30 in the TAC group and 5.20 ± 1.47 in the TAC+5-FU group, and the difference was statistically significant (p=0.0016). The percentage reduction in DKS was 50.27 ± 13.65% in the TAC group and 65.25 ± 11.60% in the TAC+5-FU group (p=0.0006). When a ≥50% reduction in the DKS score was considered a clinical response, a clinical response was achieved in 10 patients (50%) in the TAC group and in 18 patients (90%) in the TAC+5-FU group (p=0.0138). No serious systemic side effects were observed in either group. Conclusion: A significant difference in favor of TAC+5-FU combination therapy was found between the two groups in terms of reduction in the final DKS score and ≥50% clinical response rate. Clinical response was observed earlier and more prominently with combination therapy. The absence of systemic adverse effects shows that TAC+5-FU combination therapy may be an effective and tolerable treatment option in appropriate patients.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    908736

    Tavşan kulağı modelinde doksorubisin'in hipertrofik skar üzerine etkisi

    Effect of doxorubicin on hypertrophic scar model in the rabbit model

    KHUDU KHUDIYEV

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiÇukurova Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İBRAHİM TABAKAN

  2. Tez No

    937716

    Tavşan kulağında oluşturulan hipertrofik skar modeli üzerinde potasyum titanil fosfat lazer intralezyonel vitamin D intralezyonel dupilumab etkinliğinin araştırılması

    Assessment of the efficacy of potassium titanyl phosphate laser, intralesional vitamin D, and intralesional dupilumab in a rabbit ear hypertrophic scar model

    BENGİSU MERAL KETENCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    DermatolojiPamukkale Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜLYA CENK

  3. Tez No

    25272

    İnterferon alfa-2b ile hipertrofik skar ve keloid tedavisi (Klinik deneysel çalışma)

    Başlık çevirisi yok

    HALUK MIDOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1992

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiCumhuriyet Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

  4. Tez No

    961450

    Tavşan kulağı hipertrofik skar modelinde CORM-A1 & CORM-3'ün etkilerinin triamsinolon ile karşılaştırılması

    Comparison of the effects of CORM-A1 & CORM-3 with triamcinolone in the rabbit ear hypertrophic scar model

    CAN EKİNCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YAKUP KARABAĞLI

  5. Tez No

    693379

    Koroner arter bypass greft cerrahisi yapılan hastalarda safen ven greft dejenerasyonun; serum kemik morfogenetik protein-2 düzeyi ve proliferatif skar varlığı ile arasındaki ilişki

    Saphenous vein graft degeneration in patients with coronary artery bypass graft surgery; relationship between the serum bone morphogenetic protein-2 level and the presence of proliferative scar

    EMİN ERDEM KAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    KardiyolojiGazi Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET RIDVAN YALÇIN

    UZMAN BURAK SEZENÖZ

Geri Dön