Geri Dön

Radyoloji görüntülerinde kemik kırığı tespitinde derin öğrenme tabanlı nesne tespit algoritmalarının karşılaştırmalı analizi

Comparative analysis of deep learning-based object detection algorithms in bone fracture detection in radiology images

  1. Tez No: 1021688
  2. Yazar: BÜŞRA KARAKILINÇ
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ EMRE ÖLMEZ
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Mühendislik Bilimleri, Engineering Sciences
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Bakırçay Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Biyomedikal Mühendisliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Klinik süreçlerde kırıkların doğru ve hızlı teşhis edilmesi hayati önem taşırken, artan tetkik sayıları uzmanlar üzerinde yoğun bir iş yükü oluşturmaktadır. Bu durumun tanısal hata riskini artırması, bilgisayar destekli sistemlere olan ihtiyacı doğurmuştur. Çalışmada, kırıkları sadece varlık-yokluk üzerinden sınıflandırmak yerine, hasarlı bölgenin görüntü üzerindeki yerini tam olarak belirleyen nesne tespit yöntemlerine odaklanılmıştır. Analiz sürecinde kaynak olarak birbirinden ayrılan FracAtlas ve HBFMID isimli iki farklı açık kaynak veri seti tercih edilmiştir. Deneyler sonucunda modellerin HBFMID üzerinde genel olarak daha yüksek başarı gösterdiği, FracAtlas veri setindeki küçük ve düşük kontrastlı kırıklarda ise performansın düştüğü tespit edilmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda, RT-DETR ve Faster R-CNN gibi yüksek parametre kapasiteli yapıların, hassas konumlandırma gerektiren vakalarda ve vaka kaçırma riskini minimize etmede en başarılı modeller olduğu görülmüştür. Özellikle RT-DETR, HBFMID veri setinde sadece 1 yanlış negatif (FN) ile en yüksek duyarlılığı sergileyerek klinik güvenilirlik açısından öne çıkmıştır. Diğer taraftan YOLO12m modeli, yaklaşık 20.2M parametre ile kendisinden iki kat daha büyük modellerle rekabet ederek, FracAtlas üzerindeki en düşük vaka atlama oranına ve HBFMID üzerindeki küçük kırıklarda 1.00 kesinlik değerine ulaşarak yüksek bir mimari verimlilik sunmuştur. Asıl ayrışmanın küçük ve düşük çözünürlüklü vakalarda yaşandığı gözlemlenmiş model tercihinin veri yapısına, klinik önceliklere ve donanım kısıtlarına göre yapılması gerektiği belirlenmiştir. Gelecek çalışmalarda küçük kırıklara yönelik duyarlılığı artıracak ve segmentasyon tabanlı hibrit yöntemlerin kullanılması önerilmiştir.

Özet (Çeviri)

While the accurate and rapid diagnosis of fractures is of vital importance in clinical processes, the increasing number of examinations creates a heavy workload for specialists. This situation increases the risk of diagnostic errors, creating a need for computer-assisted systems. The study focused on object detection methods that precisely determine the location of the damaged area on the image, rather than simply classifying fractures as present or absent. Two different open-source datasets, FracAtlas and HBFMID, which differ from each other as sources, were selected for the analysis process. The experiments revealed that the models generally performed better on HBFMID, while their performance decreased on small and low-contrast fractures in the FracAtlas dataset. Evaluations revealed that high-parameter-capacity structures such as RT-DETR and Faster R-CNN were the most successful models in cases requiring precise localization and minimizing the risk of case misses. RT-DETR, in particular, stood out in terms of clinical reliability by exhibiting the highest sensitivity with only 1 false negative (FN) in the HBFMID dataset. On the other hand, the YOLO12m model, with approximately 20.2M parameters, competed with models twice its size, achieving the lowest case omission rate on FracAtlas and a precision value of 1.00 on small fractures on HBFMID, offering high architectural efficiency. It was observed that the main differentiation occurred in small and low-resolution cases, and it was determined that model selection should be based on data structure, clinical priorities, and hardware constraints. Future studies are recommended to increase sensitivity for small fractures and to use segmentation-based hybrid methods.

Benzer Tezler

  1. Göreceli tespit ile tedavi edilen tibia cisim kırıklarında rotasyonel dizilimin değerlendirilmesi ve klinik sonuçlar ile ilişkisi

    Evaluation of rotational alignment and its relationship with clinical outcomes in tibial shaft fractures treated with relative fixation

    ATIL AYDIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Ortopedi ve TravmatolojiMersin Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. METİN MANOUCHEHR ESKANDARİ

  2. Tibia diafiz kırıklarının suprapatellar girişli intramedüller çivi yöntemi ile tedavisinin fonksiyonel ve klinik sonuçları

    Functional and clinical outcomes of tibial diaphyseal fractures treated with suprapatellar intramedullary nailing

    ERGİN COŞKUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. CENGİZ YILDIRIM

  3. Asetabulum kırıkları cerrahi tedavisinde suprapektineal ve infrapektineal plak tespitinin karşılaştırılması: Biyomekanik çalışma

    Biomechani̇cal comparison of suprapectineal and infrapectineal plate fixation at acetabulum surgery

    UYGAR KIRAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Ortopedi ve TravmatolojiNecmettin Erbakan Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. BURKAY KUTLUHAN KAÇIRA

  4. Pediyatrik femur cisim kırığının titanyum elastik çivi ile tedavisi: Radyolojik ve klinik değerlendirme

    Treatment of pediatric diaphyseal femur fracture by titanium elastic nail: Radiological and clinical evaluation

    MUSTAFA FAHRİ YURTGÜN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Ortopedi ve TravmatolojiNecmettin Erbakan Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA NAZIM KARALEZLİ

  5. Çocuk humerus suprakondiler tip II-III kırıklarında lateral iki adet K-teli tespitine medialden çapraz bir adet K-teli eklenmesi sonuçları değiştirir mi? Geriye dönük karşılaştırmalı çalışma

    Does adding a K-wire medially crossed to lateral two k-wires fixation in children with humerus supracondylar type II-III fractures change the results? Retrospective comparative study

    YUNUS ELMAS

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CEMİL ERTÜRK