Anti-VEGF (vascular endothelial growth factor) ile yüklenmiş mezenkimal kök hücre kaynaklı eksozomların ratlarda topikal olarak uygulanması sonrası vitreus ve retinada varlığının ve anti-VEGF konsantrasyonlarının değerlendirilmesi ve intravitreal anti-VEGF uygulanan grup ile vitreus konsantrasyonunun karşılaştırılması
Evaluation of the presence and anti-VEGF(vascular endothelial growth factor) concentrations in the vitreous and retina following topical administration of anti-VEGF-loaded mesenchymal stem cell-derived exosomes in rats, and comparison of vitreous concentration with an intravitreal anti-VEGF group
- Tez No: 1021927
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ECEM ÖNDER TOKUÇ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
- Anahtar Kelimeler: anti-VEGF, eksozom, mezenkimal kök hücre, ranibizumab, retina, topikal ilaç iletimi, vitreus, anti-VEGF, exosome, mesenchymal stem cell, ranibizumab, retina, topical drug delivery, vitreous
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Kocaeli Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, mezenkimal kök hücre (MSC) kaynaklı eksozomlara yüklenmiş ranibizumabın topikal uygulanmasını takiben vitreus ve retina dokusunda saptanabilirliğini ve konsantrasyon düzeylerini değerlendirmek; ayrıca topikal eksozom aracılı uygulama ile elde edilen vitreus ranibizumab düzeylerini intravitreal ranibizumab uygulanan grupla karşılaştırmaktır. Bunun yanında, farklı topikal uygulama sıklıklarının hedef dokulardaki ranibizumab düzeyleri üzerindeki etkisinin araştırılması da amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 36 adet erkek Wistar Albino cinsi ratın 36 gözü dahil edildi, sağ gözler alındı. MSC kaynaklı eksozomlar üretildi, ranibizumab dondur-çöz (freeze-thaw) yöntemi ile eksozomlara yüklendi ve eksozomlar Qtracker™ 605 ile işaretlendi. Elde edilen formülasyonun fiziksel karakterizasyonu transmisyon elektron mikroskobu (TEM), dinamik ışık saçılımı (DLS) ve zeta potansiyeli analizleri ile gerçekleştirildi. Deney gruplarında intravitreal enjeksiyon ve farklı sıklıklarda topikal eksozom uygulamaları yapıldı. Retina dokusunda eksozom varlığı konfokal mikroskopi ile, vitreus ve retina dokularındaki ranibizumab düzeyleri ise ELISA yöntemi ile değerlendirildi. Her deney grubuna ait vitreus ve retina örnekleri havuzlanarak analiz edildiğinden, elde edilen veriler tanımlayıcı düzeyde yorumlandı. Bulgular: TEM incelemesinde saf eksozomların tipik veziküler morfolojilerini koruduğu ve yaklaşık 84-87 nm çapında olduğu; ranibizumab yüklemesi sonrasında ise boyut artışı izlendiği görüldü. DLS analizinde saf eksozomların ortalama hidrodinamik çapı yaklaşık 104,4 nm, ranibizumab yüklemesi sonrasında ise yaklaşık 160,6 nm olarak saptandı. Zeta potansiyeli ölçümlerinde yükleme öncesi ve sonrası benzer negatif yüzey yükünün korunduğu görüldü. Konfokal mikroskopik incelemede, topikal uygulama sonrasında retina dokusunda eksozom varlığı gösterildi. ELISA analizlerinde kontrol grubunda ranibizumab saptanmazken, intravitreal grupta 3. günde vitreus ve retinada ranibizumab saptandı; 8. günde ise vitreusta düşük düzeyde bulundu ve retinada saptanmadı. Topikal eksozom uygulanan gruplarda hem vitreus hem de retina dokusunda ranibizumab saptandı. Özellikle günde 4 ve 8 damla uygulanan gruplarda vitreus ranibizumab düzeylerinin intravitreal grubun 3. gün değerleri ile karşılaştırılabilir, bazı uygulama şemalarında ise daha yüksek olduğu gözlendi. Topikal uygulama sıklığı arttıkça vitreus ve retina dokularındaki ilaç düzeylerinde artış eğilimi izlendi. Sonuç: MSC kaynaklı eksozomların ranibizumab için işlevsel bir taşıyıcı sistem olarak kullanılabildiği ve topikal uygulama sonrasında posterior segmentte ölçülebilir düzeyde anti-VEGF varlığının gösterilebildiği saptandı. Elde edilen bulgular, eksozom temelli topikal ilaç iletiminin posterior segment hastalıklarında intravitreal uygulamaya alternatif ya da tamamlayıcı, daha az invaziv bir yaklaşım olabileceğini düşündürmektedir. Bununla birlikte, bu yaklaşımın farmakokinetik özelliklerinin, güvenlilik profilinin ve klinik uygulanabilirliğinin daha geniş hayvan modellerinde ve ileri çalışmalarla desteklenmesi gerekmektedir.
Özet (Çeviri)
Purpose: The aim of this study was to evaluate the detectability and concentration levels of ranibizumab in the vitreous and retinal tissues following topical administration of mesenchymal stem cell (MSC)-derived exosomes loaded with ranibizumab, and to compare vitreous ranibizumab levels obtained by topical exosome-mediated delivery with those in an intravitreal ranibizumab group. In addition, the effect of different topical dosing frequencies on ranibizumab levels in target tissues was investigated. Materials and Methods: Thirty-six right eyes of 36 male Wistar Albino rats were included in the study. MSC-derived exosomes were produced, loaded with ranibizumab using the freeze-thaw method, and labeled with Qtracker™ 605. Physical characterization of the resulting formulation was performed by transmission electron microscopy (TEM), dynamic light scattering (DLS), and zeta potential analysis. Experimental groups underwent intravitreal injection and topical exosome applications at different frequencies. The presence of exosomes in retinal tissue was evaluated by confocal microscopy, while ranibizumab levels in vitreous and retinal tissues were assessed by ELISA. Since vitreous and retinal samples from each experimental group were pooled and analyzed, the data were interpreted descriptively. Results: TEM analysis showed that unloaded exosomes preserved their typical vesicular morphology and measured approximately 84-87 nm in diameter, whereas an increase in size was observed after ranibizumab loading. In DLS analysis, the mean hydrodynamic diameter of unloaded exosomes was approximately 104.4 nm and increased to approximately 160.6 nm after ranibizumab loading. Zeta potential measurements demonstrated preservation of a similar negative surface charge before and after loading. Confocal microscopic examination demonstrated the presence of exosomes in retinal tissue following topical administration. In ELISA analyses, ranibizumab was not detected in the control group, whereas it was detected in both vitreous and retina in the intravitreal group on day 3; on day 8, it was present at a low level in the vitreous and was undetectable in the retina. In the topical exosome-treated groups, ranibizumab was detected in both vitreous and retinal tissues. In particular, vitreous ranibizumab levels in the groups receiving 4 and 8 drops daily were comparable to those in the intravitreal group on day 3, and were higher in some dosing regimens. An increasing trend in drug levels in both vitreous and retinal tissues was observed with increasing topical dosing frequency. Conclusion: MSC-derived exosomes were shown to function as an effective carrier system for ranibizumab, and measurable levels of anti-VEGF could be demonstrated in the posterior segment following topical administration. These findings suggest that exosome-based topical drug delivery may represent a less invasive alternative or adjunctive approach to intravitreal administration in posterior segment diseases. Nevertheless, the pharmacokinetic properties, safety profile, and clinical applicability of this approach should be further evaluated in larger animal models and future studies.
Benzer Tezler
- Sıçanlarda oluşturulan oksijenin indüklediği retinopati modelinde uygulanan intravitreal nintedanib ve ranibizumab tedavilerinin etkilerinin histopatolojik ve immunohistokimyasal olarak değerlendirilmesi ve REAL-time PCR ile westernblot yöntemleri kullanılarak incelenmesi
Histopathological and immunohistochemical evaluation of the effects of intravitreal nintedanib and ranibizumab treatments in the oxygen-induced retinopathy model in rats and investigation using REAL-time PCR and westernblot methods
ECE BAŞARAN EMENGEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Göz HastalıklarıKocaeli ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ DİLARA PİRHAN ŞAHİN
- Romatoid artrit hastalarının kan Vascular endothelial growth factor (VEGF) - Hypoxia inducible factor 1 alpha (HIF-1 alpha)düzeylerinin hastalık aktivitesi ve yaşam kalitesi ile ilişkisi
Başlık çevirisi yok
MUSA DÖNMEZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonAydın Adnan Menderes ÜniversitesiFiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÜLNUR TAŞÇI BOZBAŞ
- Mevsimsel ve yıl boyu allerjik riniti olan olgularda bronşial remodelling'in indükte balgamda vascular endothelial growth factor ve endostatin ölçümü ile değerlendirilmesi ve bunun bronş aşırı duyarlığı ile ilişkisi
Evaluation of bronchial remodelling via measurment of vascular endothelial growth factor and endostatin levels in induced sputum and their relationship to bronchial hyperrectivity in patients with seasonal allergic rhinitis and perennial allergic rhinitis
İNSU YILMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Allerji ve İmmünolojiAnkara ÜniversitesiGöğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. SEVİM BAVBEK
- Prematüre retinopatisi tanısıyla anti-VEGF monoterapisi almış hastalarda geç dönem floresein anjiografi bulguları
Late period fluorescein angiography findings in patients treated with anti-VEGF monotherapy for retinopathy of prematurity
FATMA POSLU KARADEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Göz HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ASLI VURAL
- Sıçan mcfarlane cilt flebi modelinde carbon monoxide releasing molecule-3(CORM-3) nün doku beslenmesine olan etkilerinin araştırılması ve bu etkilerin pentoksifilinin etkileri ile karşılaştırılması
Investigation of the effects of carbon monoxide releasing molecule-3 (CORM-3)on tissue nutrition in the rat mcfarlane skin flap model and comparison ofthese effects with the effects of pentoxifylline
İHTİŞAM ZAFER CENGİZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiÇukurova ÜniversitesiPlastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EROL KESİKTAŞ