Geri Dön

DİYABET TANILI REKÜRREN NEOVASKÜLER YAŞA BAĞLI MAKULA DEJENERASYONU OLGULARINDA KLİNİK BULGULARIN VE TEDAVİYE YANITIN DEĞERLENDİRİLMESİ

EVALUATION OF CLINICAL FINDINGS AND RESPONSE TO TREATMENT IN CASES OF RECURRENT NEOVASCULAR AGERELATED MACULAR DEGENERATION WITH DIABETES MELLITUS

  1. Tez No: 1023802
  2. Yazar: BOURAK ISMAIL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. FATİH ULAŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diyabetik Retinopati, Koroidal Neovaskülarizasyon, Optik koherens tomografi, Rekürrens, Tedavi et ve uzat, Yaşa Bağlı Makula Dejenerasyonu, Age-Related Macular Degeneration, Choroidal Neovascularization, Diabetic Retinopathy, Optical Coherence Tomography, Recurrence, Treat and Extend
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, diyabet tanısı olan rekürren neovasküler yaşa bağlı makula dejenerasyonu (nYBMD) olgularında sistemik metabolik parametrelerin, diyabet regülasyon yöntemlerinin ve iki farklı anti-VEGF ajanının (ranibizumab ve aflibercept) klinik bulgular ve tedavi yanıtı üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada Aralık 2021- Mart 2026 tarihleri arasında Abant İzzet Baysal Üniversitesi İzzet Baysal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Hastalıkları Polikliniği'ne başvuran diyabet tanılı, tedavi et ve uzat yaklaşımı uygulanmış 48 YBMD hastasının verileri retrospektif olarak tarandı. Çalışma kapsamına alınan hastalara tam oftalmolojik muayene yapıldı. Hastaların demografik verileri ile sistemik ve oftalmolojik klinik verileri değerlendirildi. Bulgular: HbA1c ≤ 7 olan regüle hastalarda enjeksiyon ihtiyacı anlamlı derecede daha düşüktü (p<0,001). Anti-VEGF ajanların karşılaştırılmasında; ranibizumab ve aflibercept arasında final görme keskinliği açısından anlamlı fark bulunmazken, nüks için geçen sürenin aflibercept grubunda anlamlı düzeyde daha uzun olduğu belirlendi (p<0,001). Anatomik parametrelerde ise aflibercept grubunda pigment epitel dekolmanı yüksekliğinde belirgin bir azalma eğilimi izlense de istatistiksel anlamlılık sınırında kalmıştır (p=0,063). Diyabet tedavi yöntemi açısından insülin kullanan hastaların, metformin veya metabolik kontrol ile izlenen hastalara göre daha yüksek HbA1c (p<0,001) ve daha fazla enjeksiyon gereksinimine (p=0,011) sahip olduğu görülmüştür. Olguların analizinde zayıf glisemik kontrolü gösteren HbA1c seviyesi ile ihtiyaç duyulan toplam enjeksiyon sayısı arasında güçlü pozitif yönlü anlamlı bir ilişki saptandı (r=+0,632, p<0,001). 3 Sonuç: Diyabetik rekürren nYBMD olgularında zayıf glisemik kontrol hastalık aktivitesini ve intravitreal enjeksiyon yükünü belirgin şekilde artırmaktadır. İki anti-VEGF ajanı fonksiyonel kazanım açısından benzer etkinlik gösterse de aflibercept, nüks süresini anlamlı ölçüde uzatarak tedavi aralıklarının açılmasında avantaj sağlamaktadır. Nükslerin önlenmesi ve tedavi yükünün azaltılmasında doğru anti-VEGF seçiminin yanı sıra hastaların sistemik metabolik kontrolünün sağlanması kritik bir öneme sahiptir.

Özet (Çeviri)

Purpose: This study aimed to evaluate the effects of systemic metabolic parameters, diabetes regulation methods, and two different anti-VEGF agents (ranibizumab and aflibercept) on clinical findings and treatment response in patients with diabetes and recurrent neovascular age-related macular degeneration (nAMD). Materials and Methods: In this study, the data of 48 patients with age related macular degeneration and a diagnosis of diabetes, who were followed with a“treat-and-extend”protocol at the Abant Izzet Baysal University Izzet Baysal Training and Research Hospital Ophthalmology Clinic between December 2021 and March 2026, were retrospectively reviewed. A complete ophthalmological examination was performed on all patients included in the study. Demographic data, as well as systemic and ophthalmological clinical data of the patients, were evaluated. Results: The need for injections was significantly lower in regulated patients with an HbA1c ≤ 7 (p<0.001). In the comparison of anti-VEGF agents, while no significant difference was found between ranibizumab and aflibercept in terms of final visual acuity, the time to recurrence was determined to be significantly longer in the aflibercept group (p<0.001). Regarding anatomical parameters, although a clear trend of decrease in pigment epithelial detachment (PED) height was observed in the aflibercept group, it remained at the border of statistical significance (p=0.063). In terms of diabetes treatment methods, patients using insulin were observed to have higher HbA1c levels (p<0.001) and a greater need for injections (p=0.011) compared to those monitored with metformin or metabolic control. In the analysis of cases, a strong, significant positive correlation 5 was found between the HbA1c level, which indicates poor glycemic control, and the total number of required injections (r=+0.632, p<0.001). Conclusion: In diabetic recurrent nAMD cases, poor glycemic control significantly increases disease activity and the burden of intravitreal injections. Although the two anti-VEGF agents show similar efficacy in terms of functional gain, aflibercept provides an advantage in extending treatment intervals by significantly prolonging the time to recurrence. In addition to the correct selection of anti-VEGF therapy, ensuring systemic metabolic control in patients is of critical importance in preventing recurrences and reducing the treatment burden.

Benzer Tezler

  1. Selülit hastalarının sosyodemografik klinik, biyokimyasal ve mikrobiyolojik analizi; üçüncü basamak tek merkez takip sonuçlarının incelenmesi

    Sociodemographic clinical, biochemical and microbiological analysis of cellulite patients; examination of third stage single center follow-up results

    MUSTAFA ŞEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    DermatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUSTAFA TUNCA

  2. Akromegali hastalarında oral mukoza hastalıkları, dental hijyen durumunun değerlendirilmesi

    Oral mucosal lesions and dental hygiene assessment in acromegaly patients

    BURAK CAN CENGİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞEFİKA BURÇAK POLAT

  3. Mash ve kriptojenik karaciğer sirozu nedenli karaciğer nakli olmuş olgularda posttransplant MASLD rekürrensi ve ilişkili faktörler

    Başlık çevirisi yok

    AHMET ENES AYDIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    GastroenterolojiEge Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İLKER TURAN

  4. İnmeli hastalarda rehabilitasyon sürecinde karşılaşılan komplikasyonların değerlendirilmesi

    Evaluation of the complications encountered in the rehabilitation process in stroke patients

    İLKNUR AKSU YALÇINKAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ELİF YALÇIN

  5. Akut böbrek yetmezliğinde beş yıllık takip sonucunda klinik sonlanım

    Five year follow-up of acute kidney failure: Clinical outcomes

    HİLAL İREM UYGUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İHSAN ATEŞ