Geri Dön

İki farklı fiberotomi yönteminin rotasyonel relapsı önlemedeki etkinliğinin karşılaştırılması

Comparison of the effectiveness of two different fiberotomy techniques in preventing rotational relapse

PDF İndir

  1. Tez No: 1024000
  2. Yazar: İLAYDA KIRDEMİR
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. PAMİR MERİÇ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Konvansiyonel fiberotomi, lazer ile fiberotomi, rotasyon, relaps, retansiyon, Conventional fiberotomy, laser fiberotomy, rotation, relapse, retention
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Trakya Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortodonti Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Rotasyonel relaps, ortodontik tedavi sonrasında sık karşılaşılan ve uzun dönem stabiliteyi etkileyen önemli bir problemdir. Bu çalışmanın amacı, mandibular anterior bölgede ortodontik tedavi ile düzeltilmiş rotasyonlu dişlerde konvansiyonel bistüri ile uygulanan fiberotomi ve Er,Cr:YSGG lazer destekli fiberotomi yöntemlerinin rotasyonel relapsı önlemedeki etkinliğini karşılaştırmak ve başlangıç rotasyon miktarının relaps üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Bu prospektif klinik çalışmaya, mandibular kanin-kanin bölgesinde 10°'den fazla rotasyona sahip ve ortodontik tedavinin bitim aşamasında olan 33 birey dahil edildi. Bireyler kapalı zarf yöntemiyle üç gruba ayrıldı: konvansiyonel bistüri ile fiberotomi grubu, Er,Cr:YSGG lazer destekli fiberotomi grubu ve fiberotomi uygulanmayan kontrol grubu. Her grupta 11 birey yer aldı. Tedavi öncesi başlangıç rotasyonları T0 modelleri üzerinden değerlendirildi. Fiberotomi işleminin hemen sonrasında elde edilen modeller T1, fiberotomi işleminden sonra 4 aylık takip sonunda elde edilen modeller T2 olarak kaydedildi. Alçı modeller 3Shape Trios 3 tarayıcı ile taranarak STL formatına aktarıldı; modeller Meshmixer yazılımında standardize edildi ve açısal ölçümler Digimizer yazılımı ile yapıldı. Relaps miktarı T2–T1 açısal değişimi (ΔT) olarak hesaplandı. İstatistiksel analizlerde grup karşılaştırmaları, korelasyon analizleri ve iki yönlü varyans analizi kullanıldı. Bulgular: T2–T1 relaps miktarı gruplar arasında anlamlı farklılık gösterdi. Ortalama ΔT değeri bistüri grubunda 9,91°, lazer grubunda 5,19° ve kontrol grubunda 4,54° olarak bulundu (p<0,001). Bistüri grubu, lazer ve kontrol gruplarına göre anlamlı derecede daha yüksek relaps gösterirken, lazer ve kontrol grupları arasında anlamlı fark saptanmadı. Yüzdesel relaps değişimi de gruplar arasında anlamlı farklılık gösterdi (p=0,006). Başlangıç rotasyon miktarı ile ΔT arasında bistüri, lazer ve kontrol gruplarında anlamlı korelasyon bulunmadı. Başlangıç rotasyon şiddeti 10–30° ve 30–50° olarak sınıflandırıldığında relaps miktarı açısından anlamlı fark saptanmadı (p=0,356). Grup ve başlangıç rotasyon grubu etkileşiminde de anlamlı fark saptanmadı (p=0,874). Sonuç: Bu çalışmanın sınırları içinde, en yüksek rotasyonel relaps konvansiyonel bistüri ile fiberotomi uygulanan grupta görülmüştür. Er,Cr:YSGG lazer destekli fiberotomi bistüri grubuna göre daha düşük relaps değerleri göstermiş olsa da kontrol grubuna göre anlamlı bir üstünlük sağlamamıştır. Başlangıç rotasyon miktarı, grup içi düzeyde relapsı açıklayan bağımsız bir faktör olarak bulunmamıştır. Rotasyonel relapsın yalnızca uygulanan fiberotomi yöntemi veya başlangıç rotasyon miktarı ile değil, çoklu biyolojik ve klinik faktörlerle birlikte değerlendirilmesi gerektiği düşünülmektedir.

Özet (Çeviri)

Background and Aim: Rotational relapse is an important problem frequently encountered after orthodontic treatment and may affect long-term stability. The aim of this study was to compare the effectiveness of conventional scalpel fiberotomy and Er,Cr:YSGG laser-assisted fiberotomy in preventing rotational relapse in orthodontically derotated teeth in the mandibular anterior region, and to evaluate the effect of the initial amount of rotation on relapse. Material and Methods: This prospective clinical study included 33 individuals who had teeth with more than 10° of rotation in the mandibular canine-to-canine region and were at the final stage of orthodontic treatment. The individuals were divided into three groups using the sealed-envelope method: conventional scalpel fiberotomy group, Er,Cr:YSGG laser-assisted fiberotomy group, and control group without fiberotomy. Each group included 11 individuals. Initial rotations before treatment were evaluated using T0 models. Models obtained immediately after fiberotomy procedure were recorded as T1, and models obtained at the end of the 4-month follow-up period were recorded as T2. Plaster models were scanned with a 3Shape Trios 3 scanner and transferred in STL format; the models were standardized using Meshmixer software, and angular measurements were performed using Digimizer software. The amount of relapse was calculated as the T2–T1 angular change (ΔT). Group comparisons, correlation analyses, and two-way analysis of variance were used for statistical analysis. Results: The T2–T1 relapse amount differed significantly among the groups. The mean ΔT value was 9,91° in the scalpel group, 5.19° in the laser group, and 4.54° in the control group (p<0.001). The scalpel group showed significantly greater relapse than the laser and control groups, whereas no significant difference was found between the laser and control groups. Percentage relapse change also differed significantly among the groups (p=0.006). No significant correlation was found between the initial amount of rotation and ΔT in the scalpel, laser, or control groups. When initial rotation severity was classified as 10–30° and 30–50°, no significant difference was found in relapse amount between the rotation groups (p=0.356). The interaction between group and initial rotation group was also not significant (p=0.874). Conclusion: Within the limitations of this study, the highest rotational relapse was observed in the conventional scalpel fiberotomy group. Although Er,Cr:YSGG laser-assisted fiberotomy showed lower relapse values than the scalpel group, it did not provide a significant advantage over the control group. The initial amount of rotation was not found to be an independent factor explaining relapse within the groups. Rotational relapse should be considered not only in relation to the fiberotomy method or initial rotation amount, but also together with multiple biological and clinical factors.

Geri Dön