Geri Dön

Suça iştirakte bağlılık kuralı ve suça etki eden nedenlerin sirayeti

The rule of dependency in complicity and the transmissibility of factors affecting criminal liability

  1. Tez No: 1024590
  2. Yazar: GÖKAY ZARALIOĞLU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. FULYA KORKMAZ
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Hukuk, Law
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ufuk Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Kamu Hukuku Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tez çalışmasında, Türk Ceza Kanunu'nda suça iştirakin temelini oluşturan iştirakte bağlılık kuralı ile suçun yapısında veya failin şahsında meydana gelen birtakım özelliklerin diğer suç ortaklarına geçip geçmeyeceğini düzenleyen suça etki eden nedenlerin sirayeti kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Bağlılık kuralı, birden fazla kişinin katılımıyla işlenen suçlarda, şeriklerin (azmettiren ve yardım eden) cezalandırılabilmesini, asıl failin en azından kasten ve hukuka aykırı bir fiil icra etmiş olması şartına bağlamaktadır. Çalışmada, bu kuralın ceza adaletini sağlamadaki rolü, asıl failin fiilinin niteliği ve kuralın teorik temelleri doktrindeki tartışmalar ve Yargıtay içtihatları ışığında ele alınmıştır. Tezin ikinci ve ana eksenini ise, nitelikli unsurlar veya cezayı azaltan ya da ortadan kaldıran sebepler gibi suça etki eden nedenlerin, fiili birlikte gerçekleştiren diğer ortaklara sirayet edip etmeyeceği konusu üzerinedir. Doktrinde bu husus temelde bağlılık kuralının yeterli olduğu ve olmadığı yönünde iki noktada tartışılmaktadır. Yargıtay ise yıllar içerisinde farklı kararlar vermiş, bir içtihat birliği oluşturmamıştır. Sonuç olarak çalışma, bağlılık kuralı ile sirayet müessesesi arasındaki ilişkinin doktrinde ki tartışmaları üzerinde durarak nasıl uygulanması gerektiğini ortaya koymaya çalışmaktadır. Suça etki eden nedenlerin fiili ve kişisel ayrımının uygulamada yol açtığı duraksamalar tespit edilmiş, özellikle müşterek faillik ve şeriklik statülerinde sirayetin doğurduğu farklı sonuçlar netleştirilmiştir. Tezin ulaştığı nihai kanaat; adalete uygun, dengeli ve öngörülebilir bir cezalandırma pratiği için kanun koyucunun sirayet konusunda açıkça düzenleme yapması gerektiğidir.

Özet (Çeviri)

In this thesis study, the rule of dependence, which forms the basis of complicity in the Turkish Penal Code, and the contagion of factors affecting the crime—which regulates whether certain characteristics arising from the structure of the crime or the persona of the perpetrator transfer to other accomplices have been comprehensively analyzed. In the study, the role of this rule in ensuring criminal justice, the nature of the principal perpetrator's act, and the theoretical foundations of the rule have been evaluated in light of doctrinal debates and the jurisprudence of the Court of Cassation. The second and main axis of the thesis focuses on whether factors affecting the crime, such as qualifying elements or reasons that mitigate or eliminate the penalty, spread to other accomplices who jointly commit the act. In legal doctrine, this issue is fundamentally debated around two viewpoints: whether the rule of dependence is sufficient on its own or if it falls short. On the other hand, the Court of Cassation has rendered diverse decisions over the years, failing to establish a unified jurisprudence on the matter. In conclusion, this study aims to demonstrate how the relationship between the rule of dependence and the institution of contagion should be applied by focusing on the ongoing debates in legal doctrine. The hesitations caused in practice by the distinction between factual (objective) and personal (subjective) factors affecting the crime have been identified, and the distinct outcomes that contagion produces particularly within the statuses of co-perpetration and complicity have been clarified. The ultimate conclusion reached by the thesis is that, for a just, balanced, and predictable practice of punishment, the legislator must explicitly and clearly regulate the issue of contagion.

Benzer Tezler

  1. Türk ceza hukukunda dolaylı faillik

    Indirect perpetration in Turkish criminal law

    ÖZGÜN ÖZYÜKSEL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    HukukGalatasaray Üniversitesi

    Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. PINAR MEMİŞ KARTAL

  2. Suça iştirakte bağlılık kuralı

    The rule of accessoriness in participation

    BERİL TAŞKIN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    HukukMarmara Üniversitesi

    Hukuk Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET EMİN ARTUK

  3. Suça iştirakte bağlılık kuralı

    The accessory principle at participation in criminal law

    MUHAMMED DEMİREL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Hukukİstanbul Üniversitesi

    Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ADEM SÖZÜER

  4. Özgü suç

    Specific offence

    TÜLAY KİTAPÇIOĞLU YÜKSEL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Hukukİstanbul Üniversitesi

    Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ADEM SÖZÜER

  5. Özgü suçlara iştirak

    Participation in specific offences

    SEMA NUR ERCAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    HukukErzincan Binali Yıldırım Üniversitesi

    Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ERCAN YAŞAR