Geri Dön

Sert elde eklem mobilizasyonunun elin fonksiyonelliğine etkisi: Randomize kontrollü bir çalışma

The effect of joint mobilisation on the functionality of the hand in the stiff hand: A randomised controlled study

  1. Tez No: 1025008
  2. Yazar: YİĞİT CAN ÖZGÜL
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ UMUT ERASLAN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Physiotherapy and Rehabilitation
  6. Anahtar Kelimeler: Eklem mobilizasyonu, Joint mobilization
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Pamukkale Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: İş ve Uğraşı Tedavisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: El Rehabilitasyonu Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Daha sonra doldurulacAmaç: Bu çalışmada post-travmatik sert el tedavisinde konvansiyonel fizyoterapi programına ek olarak uygulanan eklem mobilizasyonunun eklem hareket açıklığı ve fonksiyonel sonuçlar üzerindeki etkinliğinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Prospektif randomize kontrollü olarak planlanan çalışmaya travmatik el yaralanması geçirmiş ve Modifiye Weeks Testi'ne göre sert el kriterlerini karşılayan 34 hasta dahil edildi. Hastalar rastgele sayılar tablosu kullanılarak blok randomizasyon yöntemiyle her biri 17 hastadan oluşan 2 gruba ayrıldı. Birinci gruba konvansiyonel fizyoterapi programına ek olarak eklem mobilizasyonu uygulanırken, ikinci grup yalnızca konvansiyonel fizyoterapi programı ile takip edildi. Tedavi programı 12 seans, haftada 3, 4 hafta olarak uygulandı. Tedavi öncesi, tedavi sonrası ve dördüncü hafta takibinde total aktif hareket, kavrama kuvveti, Michigan El Sonuç Anketi ve skar değerlendirmesi yapıldı. Ayrıca her seans öncesi ve sonrasında Görsel Analog Skala uygulandı. Grupların karşılaştırılmasında Bağımsız Örneklem t-Testi ve Mann-Whitney U Testi; grup içi değişimin incelenmesinde Mixed Design ANOVA ve Friedman Testi kullanıldı. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Araştırmaya katılan 34 hastanın 20'si erkek (%58,8), 14'ü kadındı (%41,2). Hastaların yaş ortalaması 35,58±13,65 (18-64) yıldı. Gruplar arasında başlangıçta Modifiye El Yaralanması Ciddiyet Skoru açısından anlamlı farklılık saptandı (p=0,017). Her iki grupta da tedavi sürecinde tüm parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı iyileşmeler elde edildi. Eklem hareket açıklığında birinci ve ikinci grubun tedavi sürecindeki ilerleme hızı farklı seyretmiş (sırasıyla p=0,016; p=0,028); ancak genel grup etkisi anlamlılık düzeyine ulaşmamıştır. Fonksiyonel sonuç ölçümlerinde gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmadı. Üçlü kavrama kuvvetinde yalnızca takip döneminde kontrol grubu lehine anlamlı fark tespit edildi (p=0,043). Sonuç: Konvansiyonel fizyoterapi programına ek olarak uygulanan eklem mobilizasyonunun sert el tedavisinde gruplar arası istatistiksel anlamlılık oluşturmadığı; ancak her iki yaklaşımın da klinik açıdan değerli iyileşmeler sağladığı görülmüştür. Konuya ilişkin daha güçlü kanıt elde etmek için aynı tanıya sahip hasta gruplarında daha uzun takip süreleriyle tasarlanmış ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. aktır

Özet (Çeviri)

Daha sonra doAim: This study aimed to investigate the effectiveness of joint mobilization applied in addition to a conventional physiotherapy program on range of motion and functional outcomes in the treatment of post-traumatic stiff hand. Materials and Methods: A total of 34 patients who had suffered traumatic hand injuries and met the stiff hand criteria according to the Modified Weeks Test were included in this prospective randomized controlled study. Patients were divided into 2 groups of 17 using a random number table with block randomization. The first group received joint mobilization in addition to a conventional physiotherapy program, while the second group was followed with conventional physiotherapy alone. The treatment program was applied for 12 sessions, three times a week for four weeks. Total active motion, grip strength, Michigan Hand Outcomes Questionnaire, and scar assessment were evaluated before treatment, after treatment, and at the fourth-week follow-up. The Visual Analog Scale was also applied before and after each session. Independent Samples t-Test and Mann-Whitney U Test were used for between-group comparisons; Mixed Design ANOVA and Friedman Test were used for within-group analyses. The significance level was accepted as p<0.05. Results: Of the 34 participants, 20 were male (58.8%) and 14 were female (41.2%). The mean age was 35.58±13.65 (18-64) years. A significant difference was found between groups in the Modified Hand Injury Severity Score at baseline (p=0.017). Statistically significant improvements were obtained in all parameters in both groups throughout the treatment process. The rate of progress over time differed between groups for range of motion (p=0.016; p=0.028 respectively); however, the overall group effect did not reach statistical significance. No significant difference was found between groups in functional outcome measures. A significant difference in favor of the control group was detected only in tripod pinch strength at follow-up (p=0.043). Conclusion: The addition of joint mobilization to a conventional physiotherapy program did not yield statistically significant between-group differences in stiff hand treatment; however, both approaches provided clinically meaningful improvements. Further studies with homogeneous patient groups and longer follow-up periods are needed to establish stronger evidence on this topic. ldurulacaktır

Benzer Tezler

  1. Değişik temporomandibuler eklem hastalıklarında splint tedavisiyle elde edilen sonuçların karşılaştırılması

    A comparison of the treatment results obtained by means of the splint therapy in different temporomandibular disorders

    HAZEM MELAD

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Diş HekimliğiAnkara Üniversitesi

    Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ERDAL ERDEM

  2. Kalça eklem protezleri yapımında kullanılacak olan ultra molekül ağırlıklı polietilen (UMAPE) yüzeylere kayganlık kazandırmak için kontrollü olarak poli(akrilik asit) (PAA) aşılanması

    Controlled grafting of poly (Acrylic acid) from ultra high molecular weight polyethylene (UHMWPE) surfaces to impart lubrication to hip implants

    AYŞE BAKAR ATICI

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    BiyoteknolojiHacettepe Üniversitesi

    Kimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. OLGUN GÜVEN

    DR. EBRU ORAL

  3. Temporomandibular eklem disfonksiyonlu bireylerde kondile ait kemik değişikliklerinin dental volümetrik tomografi ile değerlendirilmesi

    The evaluation of condylar bone changes in the individuals with temporomandibular joint dysfunctions using dental volumetric tomography

    DOĞAN DURNA

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Diş HekimliğiAtatürk Üniversitesi

    Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET BERHAN YILMAZ

  4. Temporomandibular eklem rahatsızlıkları için farklı yöntemlerle üretilen oklüzal splint materyallerine uygulanan yüzey işlemleri sonrası oluşan hacimsel kaybın in-vitro olarak değerlendirilmesi

    In-vitro evaluation of the volumetric loss after surface treatment of occlusal splint materials produced by different methods for temporomandibular joint disorders

    AYŞENUR KARA

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Diş HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SİMEL AYYILDIZ

  5. Temporomandibuler eklem kondilinin morfolojik özelliklerinin ve dejeneratif değişikliklerinin konik ışınlı bilgisayarlı tomografi ile retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of the morphological properties and degenerative changes of the condyle of the temporomandibular joint with cone beam computed tomography

    DUYGU KAYMAK

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Diş HekimliğiSelçuk Üniversitesi

    Ağız, Diş ve Çene Radyolojisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FÜSUN YAŞAR