Geri Dön

Papiller tiroid kanseri gelişiminde VEGF'nin rolü ve prognostik değeri

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 102862
  2. Yazar: M. NEVZAT TÜRE
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. ALP BOZBORA
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Genel Cerrahi, Onkoloji, Endocrinology and Metabolic Diseases, General Surgery, Oncology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2001
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Daha önceki yıllarda yapılan çalışmalarda VEGF'nin tümör angiogenezisindeki rolü ortaya konmuş ve prostat kanseri, kolon kanseri, meme kanseri gibi kanselerin gelişimi ve prognozu ile VEGF düzeylerindeki yükseklik arasındaki arasındaki ilişki araştırılarak bunlar arasındaki parelellik gösterilmiştir. Literatürde sınırlı sayıda VEGF ve tiroid kanserleri arasındaki ilişkiyi araştıran yayına rastlanmış olup yine papiller kanser prognozu ile VEGF düzeyleri arasındaki ilişkiyi araştıran bir iki adet yayma rastlanmıştır. Bizde bu çalışmada artan VEGF düzeyleri ile papiller kanser ve prognozu ile olan ilişkisini ortaya koymayı hedefledik. Çalışmada 45 papiller tiroid kanserli hastanın doku kesitlerinde, immün-histokimyasal olarak anti-VEGF antikoru kullanılarak VEGF ile boyanma özellikleri incelendi. Kontrol grubu olarak multinodüler guatrlı veya papiller kanserli hastaların salim olan kontrlateral lob tiroid dokusu kullanıldı. Boyanma özelikleri incelediğinde kontrol grubundaki hastaların % 50'sinde antikor ile VEGF'ye ait boyanma olmazken, geri kalan % 50 hastada düşük yoğunlukta grade 1, grade 2 boyanma tesbit edilmiştir. Diğer taraftan kanserli grupta % 98 hastada boyanma olurken, hastaların % 58'inde grade 3 veya grade 4 düzeyinde dokuda VEGF konsantrasyonunun yüksekliği ile ilişkili yoğun boyanma gerçekleşmiştir. Yine nüks veya metastaz görülen 15 hastada, bunların görülmediği 30 hasta ile boyanma özellikleri karşılaştırıldığında, nüks veya metastaz görülen hastaların hepsinde antikor ile boyanma olmuşken, bu hastaların % 86'sında boyanma grade 3 veya grade 4 olarak gerçekleşmiştir. Bunların görülmediği hasta grubunda % 97 hastada boyanma olmuştur. Yine bu grupta grade 3, grade 4 şeklinde yoğun boyanma özelliği % 43 hastada tesbit edilmiştir. VEGF düzeylerinde nüks veya metastaz görülen hastalarla, bunların görülmediği hastalar arasında istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı. Tümör çapında artış ile dokudaki VEGF immünreaktivitesi artarken, yaş ve cinsiyete bağımlı olarak dokularda VEGF düzeylerinde değişiklik izlenmedi. Yine papiller tiroid kanserinin histopatolojik alt grupları arasında boyanma farklılığı görülmedi. Prognozla ilişkiyi bir başka açıdan değerlendirmek amacıyla hastaların MACIS skorları hesaplandı. MACIS skoru 7'nin üzerinde olan 10 hastanın hepsi nüks veya metastaz görülen gruptaydı ve bunların boyanma özellikleri diğer kanserli 52hastalarla karşılaştırıldığında yine istatistiksel olarak anlamlı VEGF ile daha yoğun boyanma özelliği saptandı. Bu sonuçlara göre, VEGF papiller tiroid kanseri gelişiminde etkili bir faktördür ve yükselen VEGF düzeyleri ile papiller tiroid kanseri arasında direkt bir ilişki bulunmaktadır. Yine nüks veya metastaz görülen hastalarda anlamlı olarak artmış VEGF doku düzeyleri, VEGF düzeylerinin yüksekliği ile prognoz arasında doğru orantı olduğunu göstermektedir. Papiller tiroid kanserli hastalarda VEGF düzeylerinin daha kolay ve ucuz maliyette tesbit edilmesi ile birlikte, VEGF' ye karşı antikor verilerek, cerrahi öncesi veya sonrasında yapılacak olan anti-angiogenik tedavi uygulamasının bu hastaların prognozuna katkısı olacağı düşünülmektedir. 53

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. İyi diferansiye tiroid kanserli hastalarda interlökin 8 ve vasküler endotelyal büyüme faktörü gen polimorfizmlerinin sağlıklı kontrol gruplarıyla karşılaştırılması

    Comparing of interleukin 8 and vascular endothelial growth factor gene polymorphisms within differantiated thyroid cancer and healthy control groups

    İLHAN KILIÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıTrakya Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SİBEL GÜLDİKEN

  2. Tiroid papiller kanseri gelişiminde Bcl-2'nin rolü ve prognostik değeri

    Başlık çevirisi yok

    Ş. MURAT AKSOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Genel Cerrahiİstanbul Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SERDAR TEZELMAN

  3. Ocak 2004- Temmuz 2010 yılları arasında yapılmış tiroid ince iğne aspirasyon biyopsi sonuçlarının incelenmesi (Hashimoto Tiroiditi Papiller Tiroid Kanseri ilişkisi)

    The analysis of the results of thyroid fine needle aspiration biopsies made between January 2004 and July 2010 (The relationship between Hashimoto's Thyroiditis and Papillary Thyroid Cancer)

    NİLAY DANIŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ABDURRAHMAN ÇÖMLEKÇİ

  4. Diferansiye tiroid kanseri ve meme kanseri birlikteliği olan olguların demografik ve etyolojik özelliklerinin araştırılması

    Investigation of demographic and etiological characteristics of cases with differentiated thyroid cancer and breast cancer together

    HİLAL DEMİREL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıFırat Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NEVZAT GÖZEL

  5. Hashimoto tiroiditi ile tiroid kanseri birlikteliğinin retrospektif araştırılması

    The relationship between hashimoto's thyroiditis and thyroid cancer: A retrospective study

    YUSUF CAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    PatolojiAtatürk Üniversitesi

    Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü

    YRD. DOÇ. DR. BETÜL GÜNDOĞDU