Geri Dön

Çocuklarda hemodiyaliz tedavisinde oluşan akut hipotansiyon nitrik oksit düzeyindeki değişimlerin etkisinin incelenmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 115447
  2. Yazar: BERNA GÜRER
  3. Danışmanlar: PROF.DR. SEVİNÇ EMRE
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2002
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Kan basıncının düzenlenmesinde önemli bir vazoaktif molekül olan NO'in hemodiyaliz tedavisi alan üremik hastalardaki hipotansiyon etiyolojisindeki rolü kesin olarak bilinmemektedir. Bu çalışmada, SDBY olan ve hemodiyaliz tedavisi uygulanan çocuk hastalarda hemodiyaliz sırasında oluşan akut hipotansiyona NO'nun etkisinin değerlendirilmesi, ayrıca SDBY deki hastaların NO düzeyinin sağlıklı kontrollerle karşılaştırılması amaçlanmıştır. Son dönem böbrek yetersizliğinde hemodiyaliz tedavisi gören, yaş ortalaması 13.5 ± 3.6 yıl olan 17 hasta (9 erkek, 8 kız) çalışmaya alındı. Hastalardan diyaliz öncesi ve sonrası NO'in son ürünleri nitrit + nitrat ( N02 + NO3 ) için serum örnekleri ayrıldı. Çalışma grubunda hemodiyaliz öncesi NO 116.5 ± 191.6 uM, sağlıklı kontrollerde ise 84.4 ± 92.9 jjM ölçüldü, aralarındaki fark anlamlı bulunmadı. Yedi olguda diyaliz sonrası NO artarken, diğerlerinde (10 hasta) NO düzeyi değişmedi veya diyaliz sonunda NO azaldı. Çalışma grubundaki hastalar NO düzeyi artan (Grup I) ve değişmeyen yada azalan (Grup II) olgular olarak iki gruba ayrıldılar. Grup Fin diyaliz öncesi NO konsantrasyonu 34.3 ± 16.4 uM, diyaliz sonrası 213.7 ± 160.9 uM (p=0.02), Grup IF nin diyaliz öncesi NO 174 ± 237 uM, diyaliz sonrası 25.9 ± 11.6 ^M (p=0.07) bulundu. Grup I ve II diyaliz sonrası NO konsantrasyonları arasında da anlamlı fark bulundu (p=0.002). Hemodiyaliz de ultrafîltrat miktarı ve iki diyaliz arasında kilo alımı Grup I de Grup II den anlamlı olarak yüksekti. Hastaların diyaliz alma süresi ve KBY süresi her iki grupta farklı bulunmadı. Grup II de SKB da maksimum düşme 64 ± 21.8 mmHg, DKB da maksimum düşme 40 ± 14 mmHg iken; Grup I de SKB da 52maksimum düşme 80 ± 20.7 mmHg, DKB da maksimum düşme 60 ± 35.7 mmHg idi ve NO düzeyi artan grup I olgularında sistolik ve diyastolik kan basmçlarmdaki düşme grup IFye göre anlamlı olarak daha belirgindi. Çalışmamızın bulguları SDBY olan ve hemodiyaliz tedavisi uygulanan olgularda plazma NO düzeylerinin diyaliz öncesi ve sonrası, sağlıklı çocuklardan farklı olmadığım göstermektedir. Olgularımızda diyaliz ile temizlenerek düşmesi beklenen NO düzeylerinde belirgin değişiklik olmaması, diyaliz sırasında da NO üretiminin artarak devam ettiğini düşündürmektedir. Ayrıca NO düzeylerindeki diyaliz öncesi ve sonrası değişimler olgular temelinde ayrı ayrı değerlendirildiğinde, bazı hastalarda NO düzeyinde diyaliz sonrası artış olması ve bu olgularda hipotansiyonun daha belirgin olması çocuklarda diyaliz ilişkili hipotansiyon etiyopatogenezinde NO artışının rolü olabileceğini düşündürmektedir. Ancak, çocuk SDBY hastalarında, NO'in hemodiyalize bağlı hipotansiyondaki rolünün tam olarak belirlenebilmesi için NOS inhibisyonu yaparak NO üretimi olmadan hipotansiyon gelişiminin kontrollü ve daha geniş hasta gruplarında yapılan çalışmalar ile desteklenmesi gerektiğini düşünmekteyiz. 53

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Renal transplantasyon ile izlenen pediatrik hastalarda nötrofil lenfosit oranı ve trombosit lenfosit oranının akut rejeksiyonla ilişkisinin ve kronik allogreft nefropatisini belirlemedeki rolünün değerlerlendirilmesi

    The value of the relationship of neutrophil lymphocyte rate and platelet lymphocyte ratio with acute rejection and their role in determination of chronic alllogreft nephropathy in pediatric patients followed after renal transplantation

    HÜLYA ERCAN EMREOL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BAHAR BÜYÜKKARAGÖZ

  2. Kronik böbrek yetmezliği nedeniyle periton diyalizi yapılan çocuk yaş grubu hastalarda plazma S100A12 düzeyi ile karotis intima media kalınlığı karşılaştırması ve ateroskleroz ilişkisi

    The relationship of plasma S100A12 levels and carotis intima media thickness and athosclerosis in pediatric patients who have peritoneal dialysis due to chronic renal failure

    RAMAZAN GÜRBÜZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGaziantep Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHTAP AKBALIK KARA

  3. Sürekli ayaktan periton diyaliz hastalarında diyaliz yeterliliğine etkili faktörler

    Başlık çevirisi yok

    DENİZ ÖKDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Çocuk Sağlığı ve Eğitimi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NİLGÜN ÇAKAR