Geri Dön

Nonastmatik Alerjik Rinit'lilerde bronşiyal hiperreaktivite ve hava yolu inflamasyon göstergeleri

Bronchial hyperreactivity and airway inflammatory markers in non ashmatic allergic rhinitis

  1. Tez No: 118245
  2. Yazar: ZEYNEP AKKAŞ
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. TÜLİN YILMAZ KUYUCU, DR. NESRİN ÇELİK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Hastalıkları, Chest Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2002
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: İstanbul Ptt Erenköy Sanatoryum ve Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Havayollarındaki inflamasyon ve BHR varlığı, AR ve astımın ortak ve en belirleyici bulgularıdır. BHR oluşumunda havayolu inflamasyonunun önemi tartışmasızdır. Bu iki hastalık günümüzde artık tek bir havayolu patolojisi olarak algılanmaktadır. Üst solunum yolu hastalığı olarak kabul edilen Alerjik riniti olan olgularda da astımdakine benzer şekilde UB, bronkoskopik biyopsi ve lavaj örneklerinde bronşiyal eozinofîlik inflamasyon varlığı gösterilmiştir. Alerjik havayolu hastalıklarının tedavisinde en etkili antiinflamatuvar ilaçlar KS'lerdir. AR tedavisinde uygulanan nazal steroidlerin hem mevsimsel AR hem de riniti olan astımlılarda BHR'de iyileşmeye neden olduğu bilinmektedir. Bu çalışma; astımlı ve astımlı olmayan atopik AR“li olgularda bronşiyal inflamasyon varlığını, AMP ve metakolin bronkoprovokasyonuna yanıt farklılıklarını ve inflamatuvar parametrelerle ilişkileri araştırmak amacıyla planlandı. Ayrıca BHR (+) atopik AR'li olgularda lokal antiinflamatuvar tedavinin etkileri de araştırıldı. Astım kliniği olmayan perenial AR'Ii, atopik, metakolin'e BHR yanıtı olan 20 olguya solunum fonksiyon testleri, AMP bronkoprovokasyonu ve UB yöntemi uygulandı. UB'de hücre formülü ve ECP düzeyi, PK'da eozinofili, ECP ve Total IgE düzeyi değerlendirildi. 3 aylık nazal steroid tedavisinden (mometazon furoate monohydrate 100 ug/gün) sonra tüm işlemler tekrarlandı. Aynı testler AR'si olmayan 13 atopik stabil astımlı olguda ve 9 non-atopik sağlıklıda uygulanarak AR'li olgularla karşılaştırıldı. Alerjik rinitli olgularda ortalama PC2o metakolin (9, 1 8 ± 13,8 mg/mL), PC20 AMP (174 ± 250,9 mg/mL), astımlı olgularda PC20metakolin 57(4,58±6,59 mg/mL), PC20 AMP (24,22±63,79 mg/mL) bulunurken sağlıklılarda her iki provokasyona da yanıt alınamadı. Alerjik Rinit'li ve astımlı olguların ortalama serum IgE, PK % ve mutlak eozinofîl düzeyi ve Uyarılmış balgam ECP düzeyi ile % eozinofîl değeri sağlıklılardan anlamlı yüksekti (p<0,01).Ayrıca AR'li olgularda serum ECP düzeyi diğer gruplardan yüksek bulundu (p<0.01). Bu sonuç astım semptomları olmayan AR'li olgularda bronşiyal eozinofılik inflamasyonun varlığını yansıtması açısından önemliydi. Solunum fonksiyon testi parametreleri değerlendirildiğinde (FEVı, FVC, FEVı/FVC, PEF) astımlılarda sağlıklılardan anlamlı düşük bulunurken AR'li olguların SFT değerleri normallerden farklı değildi. Ancak astımlılarla karşılaştırıldığında AR'li olguların PEF değerlerinin astımlılarla benzer olduğu görüldü ve AR'li hasta takibinde PEF düşüklüğüne dikkat çekilmesinin yararlı olabileceği düşünüldü. PC2o metakolin ve PC2o AMP değerleri her iki hastalık gurubunda sağlıklılardan anlamlı düşük bulunurken AR'li ve astımlılar karşılaştırıldığında AMP'ye BHR yanıt farklılığının metakolinden daha az değişkenlik gösterdiği görüldü. Hem astımda hem de AR'de varlığı kabul edilen bronşiyal inflamasyonu göstermede her iki test de başarılı bulunurken, AMP konsantrasyonlarına yanıt farklılığı aralığının azalması istatistiksel olarak da saptanarak (p<0,05) uyaran olarak AMP'nin seçilmesinin AR'yi sağlıklılardan ayırmada daha üstün olduğu desteklendi. Çalışmada AR'li ve astımlı olgularda PC20 AMP ve PC20 metakolin düzeyleri ile SFT ve inflamatuvar parametreler arasındaki ilişkiler araştırıldı. Alerjik rinitli olgularda tedavi öncesi PC2o metakolin düzeyi ile SFT parametrelerinden FEV|/FVC arasında negatif ilişki bulunurken (r =-0,645; 58p<0,05) PC20 AMP düzeyi ile SFT parametreleri arasında ilişki gösterilemedi (p>0,05). Bu sonuç bir indirekt uyaran olan AMP'nin SFT parametrelerinden etkilenmeden havayolu inflamatuvar parametreleriyle ilişkili olduğu bilgisini ve üstünlüğünü vurguluyordu. Tedavi öncesi PC2o AMP düzeyi, serum total IgE düzeyi ile, PC2o metakolin düzeyi ise PK % eozinofıl değeri ile ilişkili bulundu (sırasıyla r=0,524; r=0,441). PC2o metakolin düzeyi ile PK % eozinofıl değeri arasındaki ilişki beklenilen bir bulgu olmasına rağmen, PC20 AMP değeri ile serum total IgE düzeyi arasındaki ilişki net olarak açıklanamadı. Ancak alerjen temas yoğunluğunun ve atopi varlığının, polen mevsiminde yapılan bu çalışmada böyle bir sonuca neden olabileceği düşünüldü. Diğer parametrelerde sadece PC20 metakolin düzeyi ile UB total hücre sayısı arasında ilişki saptandı (p<0,05). AMP ve metakolin bronkoprovokasyonuna yanıtı olan olgularda PK % eozinofıl ve ECP, UB % eozinofıl ve ECP değerlerinde de artışlar olduğundan daha belirgin ilişkiler bulunmasını beklerdik. Ancak çok sayıda hücrenin yer aldığı, havayolu i nflamasy onunun kaçınılmaz olduğu astımda dahi bazen hücresel düzeyde bire bir ilişkilerin saptanması mümkün olmamaktadır. 3 aylık nazal KS tedavisi sonrasında hem SFT parametrelerinde (FEVt % ve L değerlerinde p<0,01; p<0,05) anlamlı artışlar, hem de inflamatuvar parametrelerde (PK mutlak ve % eozinofıl, ECP ve UB total hücre sayısı, ECP, % eozinofil düzeyi) belirgin düzelmeler saptandı(p<0.05). Böylece astım semptomu olmayan atopik, hiperreaktif AR'li olgularda alt solunum yollarındaki inflamasyon üzerine etkili olunabileceği, KS tedavisi ile inflamatuvar parametrelerdeki düzelmelerle doğrulandı. 59Bu çalışmada, hiperreaktif, atopik ancak astım semptomları olmayan AR'li olgularda;. Alt solunum yollarında inflamasyon varlığı gösterilerek günümüzde gündeme gelen AR ve astım için ”tek havayolu, tek hastalık" kavramı desteklendi... Alt havayolu inflamasyonunu belirlemede ve tedaviyi izlemede SFT'den bağımsız inflamasyonu gösteren AMP provokasyonu metakoline üstün bulundu. UB yönteminin bronşiyal inflamasyonu göstermede ve tedaviyi izlemede değerli olduğu ortaya kondu.. Serum ECP düzeyi yüksekliğinin tanıda kullanılabileceği belirlendi.. 3 ay süre ile uygulanan nazal KS tedavisi sonrasında SFT parametreleri, PC 20 AMP değeri ve PK ve UB inflamasyon parametrelerinde düzelme saptandı. Sonuç olarak; atopik, hiperreaktif astım semptomları olmayan AR'li olguların bronşiyal eozinofilik inflamasyonunu belirlemede ve izlemede pratik bir fizyolojik marker olarak AMP provokasyonunun öne çıkması gerektiği düşünüldü. Bronşiyal eozinofilik inflamasyon bulguları olan bu grup AR'li olguların yakından izlenmesini içeren çalışmalar ileride bu hastaların subklinik astım olarak tanımlanması ve tedavi planlanmasına katkıda bulunabilecektir. 60

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Mevsimsel allerjik rinitli hastalarda indükte balgam örneklerinde sisteinil lökotrien ve matriks metalloproteaz-9 ile doku matriks metalloproteaz inhibitör-1 düzeylerinin değerlendirilmesi ve bu faktörlerin bronş aşırı duyarlılığı ile ilişkisinin ara

    The evaluation of cysteinil leukotriene, matrix metalloprotease-9 and tissue inhibitor of matrix metalloprotease-1 in induced sputum and the correlation between bronchial hyperreactivity and these parameters in patients with seasonal allergic rhiniti

    ADİLE BERNA DURSUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Göğüs HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    DOÇ.DR. GÜLFEM ÇELİK

  2. Mevsimsel allerjik rinitli hastalarda intranasal kortikosteroidin bronş aşırı duyarlılığı , bronş inflamasyonu ve bu parametrelerdeki mevsimsel değişiklik üzerine etkisi

    Effect of intranasal corticosteroid on seasonal variations of bronchial hyperresponsivenness and bronchial inflammation in nonasthmatic children with seasonal allergic rhinitis

    FAZIL ORHAN

    Tıpta Yan Dal Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYFER TUNCER

  3. Atopik bronşiyal astmalı olgularda prick deri testi, serum total IgE ve spesifik IgE sonuçlarının değerlendirilmesi

    Investigation of skin prick test, serum total IgE and specific IgE values in atopic bronchial asthma cases

    NALAN SABANCI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Göğüs HastalıklarıSüleyman Demirel Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AHMET AKKAYA

  4. Astımı olmayan obez olan ve olmayan çocuklarda egzersizle oluşan bronkospazm

    Exercise induced bronchospasm in nonasthmatic obese and nonobese children

    ŞERİFE ATAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    FizyolojiSelçuk Üniversitesi

    Fizyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HAKKI GÖKBEL