Çeşitli restoratif materyallerin sitotoksik açıdan değerlendirilmesi
The evaluation of various restorative materials from the cytotoxicity point of view
- Tez No: 129910
- Danışmanlar: PROF. DR. YASEMİN BENDERLİ GÖKÇE
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2003
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Diş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Konstrüksiyon ve İmalat Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
125 ÖZET Bu çalışmada, geleneksel cam iyonomer (Ionobond, Aqua Ionobond) ve rezin modifîye cam iyonomer (Vitrebond, Vivaglass Liner) materyallerinin, fare deri altı bağ dokusundan elde edilmiş, fibroblast kökenli sürekli bir hücre soyu olan L-Strain hücreleri üzerindeki biyolojik açıdan uyumluluk özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Materyallerin biyolojik açıdan uyumluluklannın belirlenebilmesi için, Hemositometre ile toplam hücre sayılan, yine Hemositometre ile Trypan mavisi boyası kullanılarak hücre canlılık yüzdeleri ve H-TdR Otoradyografi yönteminden faydalanarak sentez fazındaki hücre oranlan elde edilmiştir. 100 % canlı 5x1 05 L-strain hücreleri, 6 kuyucuklu tabaklann her bir kuyucuğuna, 5 mi Medyum 199 içinde ekilmiştir. Üretici firmalann önerileri doğrultusunda kanştınlarak hazırlanan materyaller, 5 mm çapında ve 4 mm yüksekliğindeki polietilen halkalar içine yerleştirildikten sonra, a-taze kanştınlmış şekliyle, b-1 saat bekletildikten sonra, c-24 saat süreyle bekletildikten sonra hücreler üzerine uygulanmıştır. Rezin modifîye cam iyonomer materyalleri, halkalar içine yerleştirildikten sonra ışık cihazı ile polimerize edilmiştir. Kontrol grubunda ise, hücreler üzerine hiç bir materyal uygulanmamıştır. Hücreler 24 saat süreyle deney materyalleri ile kültür koşullannda inkübe edildikten sonra, materyallere ait toplam hücre sayılan, hücre canlılık yüzdeleri ve sentez fazındaki hücre oranlan belirlenmiş, elde edilen bu bulgular kendi aralarında ve kontrol grapları ile karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmiştir. Deneysel aşamalar incelenen materyaller ve kontrol gruplan için 3 kez tekrarlanmıştır. İstatistiksel analizde, Kruskal Wallis ve Dunn's Çoklu Karşılaştırma testleri kullanılmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, toplam hücre sayılan açısından, geleneksel cam iyonomer (Ionobond, Aqua Ionobond) ve rezin modifîye cam iyonomer (Vitrebond, Vivaglass Liner) materyallerine ait bulgular, kontrol grubu ile kıyaslandığında, tüm sürelerde (t 0, t 1, t 24) bütün materyallere ait toplam hücre sayılannın kontrol grubundan düşük olduğu belirlenmiştir. Materyaller toplam hücre sayılan açısından değerlendirildiğinde, Ionobond ve Vivaglass Liner materyalleri için, sürelere ilişkin126 bulgular kendi aralarında karşılaştırıldığında istatistiksel açıdan anlamlı fark bulunurken (p<0,05), Aqua Ionobond ve Vitrebond materyalleri için aynı durum belirlenmemiştir(p>0,05). Hücre canlılık yüzdeleri açısından, geleneksel ve rezin modifiye cam iyonomer materyalleri incelendiğinde,tüm materyallerin taze karıştırılmış örneklerine ait bulgular, ilerleyen sürelerde (t 1, t 24) ise sadece rezin modifiye cam iyonomer materyallerine ait bulgular (canlılık yüzdeleri) kontrol grubundan düşük bulunmuştur. Sentez fazındaki hücre oranlan açısından materyaller değerlendirildiğinde ise, tüm sürelerde diğer materyallere göre en fazla sentez fazında hücre oranı ortaya koyan materyal Aqua Ionobond iken, en az sentez fazında hücre oram veren materyal ise Vitrebond olarak saptanmıştır. Materyallere ait, bütün sürelerdeki sentez fazında bulunan hücre oranlan kendi içinde (t 0,t 1, t 24) ve kontrol grubu ile ayn ayn istatistiksel açıdan karşılaştınldığmda, bulgular arasındaki tüm farkların anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0,05). Sonuç olarak, çalışmada yer alan geleneksel cam iyonomer (Ionobond, Aqua Ionobond) ve rezin modifiye cam iyonomer (Vitrebond, Vivaglass Liner) materyalleri, toplam hücre sayılan, hücre canlılık yüzdeleri ve sentez fazındaki hücre oranlan açısından değerlendirildiğinde, aynı grup materyallerin ufak yapısal farklılıklanmn biyolojik uyumluluk açısından oldukça önem taşıdığı düşünülmektedir. Çalışmada kullanılan in vitro test metotlanndan elde edilen bulgulann küçük varyasyonlar dışında birbirlerini destekledikleri belirlenmiştir. Restoratif materyallerin hücre ve doku uyumluluklan saptanırken, in vivo koşullan ve korelasyonlan sağlayabilecek in vitro modeller dikkate alınmalı ve birden fazla test yöntemiyle çalışılmalıdır.
Özet (Çeviri)
127 SUMMARY The aim of this study was to investigate the biocompatibility of two conventional glass ionomer (Ionobond, Aqua Ionobond) and resin-modified glass ionomer (Vitrebond, Vivaglass Liner) materials on L-strain cell cultures. The biocompatibility of the materials was determined with Hemocytometer device by calculating total cell numbers. Hemocytometer device was also used to measure the viability of the cells with Trypan Blue Dye Exclusion Assay. Thymidine Labeling Index (TLI) was evaluated with 3H-TdR Autoradiography Method. %100 viable 5xl05 L-Strain cells were plated in each well of the six well-plates, which consist of 5 ml. Medium 199. The materials were prepared according to manufacturers' directions. After the materials were placed in to the poly ethylene rings (5 ml. diameter, 4 ml height) in three groups, (a- freshly mixed, b-after set for 1 hour, c- after set for 24 hours), they were then placed over the cells. Resin-modified glass ionomer materials were light cured after placed in to the poly ethylene rings. The groups which contained only the cells were planned as control groups. After the cells were incubated for 24 hour, the total cell numbers, cell viability and S-phase fractions were determined. The results were compared with in each other and control groups. The experiments were repeated three times for the materials and the control groups. Kruskal-Wallis and Dunn's Test were used for the statistical analyses. According to the findings of this study, with respect to the total cell numbers, the total cell numbers for conventional glass ionomer cements (Ionobond, Aqua Ionobond) and resin modified glass ionomer cements (Vitrebond, Vivaglass Liner), were found lower than the control groups at all periods. When materials were compared with respect to their total cell numbers, statistically significant diffrence was found while the findings related to all periods compared with in each other for Ionobond and Vivaglass Liner materials (p<0,05), the same situation did not apply for Aqua Ionobond and Vitrebond (p>0,05). In128 terms of cell viabilty, when conventional glass ionomer cements and resin modified glass ionomer cements were investigated, the findings related to the freshly prepared samples of all materials, in the coming periods (t 1, t 24) only the findings related to the resin modified glass ionomer cements were found lower than the control groups. When materials were compared with respect to their s-phase fractions, at all periods Aqua Ionobond appeared to have the highest ratios while Vitrebond had the lowest. When the s-phase fractions of all materials at all times (t 0, t 1, t 24) were compared with in each other and the control groups seperately, the difference were observed to be statistically significant (p<0,05). As a conclusion, when conventional and resin modified glass ionomer materials were compared with respect to their total cell numbers, cell vaibility, s-phase fractions, it seems that small structural differences between materials of the same groups, were important in terms of the materials' biocompatibility. The in vitro findings of this study support each other, apart from minor varitions. While determining the cell and tissue biocompatibility of the materials, in vitro models that can create in vivo situations and correlations should be taken into consideration and multiple test metods should be used.
Benzer Tezler
- Çocuklarda kullanılan rezin içerikli restoratif materyallerin insan fibroblast hücrelerinde oluşturduğu sitotoksik etki ve oksidatif stres seviyesinin değerlendirilmesi
Evaluation of the oxidative stress level and cytotoxic effect caused by resin containing restorative materials used for children on human fibroblast cells
TEVFİK DEMİRCİ
- Chlorhexidine, benzalkonium chloride ve propolis içeren cam iyonomer siman'ın antibakteriyel, sitotoksik, fiziksel ve kimyasal özelliklerinin in-vitro değerlendirilmesi
In-vitro evaluation of the antibacterial, cytotoxic, physical and chemical properties of glass ionomer cement containing chlorhexidine, benzalkonium chloride and propolis
İLKAY ALTINTEPE
Doktora
Türkçe
2016
Diş HekimliğiKaradeniz Teknik ÜniversitesiPedodonti Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. TAMER TÜZÜNER
- Rezin içerikli cam iyonomer simanların sitotoksisitelerinin hücre kültürü yöntemi ile incelenmesi
Examination of cytotoxicity of resin-based glass ionomer cements by cell culture method
ŞEYDA SAÇAN
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2025
Diş HekimliğiDicle ÜniversitesiRestoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ELİF PINAR BAKIR
- N-asetilsistein ilavesinin dişeti rengindeki bazı kompozitlerin çeşitli biyouyumluluk parametreleri üzerine olan etkilerinin in vitro değerlendirilmesi
In vitro evulation of the effects of N-acetylcystei̇n addition on various biocompability parameters of some composites in gingival color
GÜLNAZ DEMİREL
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2022
Diş HekimliğiAkdeniz ÜniversitesiRestoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. OSMAN TOLGA HARORLI
- Farklı adeziv rezin simanların sitotoksisitelerinin in vitro olarak değerlendirilmesi
In vitro evaluation of cytotoxicity of different adhesive cements
ASLI KAYMAZ
Doktora
Türkçe
2022
Diş HekimliğiGazi ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ASUDE DİLEK NALBANT