Geri Dön

Kontrollü ve kontrolsüz diyabetli hastalarda serum paraoksonaz aktivitesi ve LDL'nin oksidasyon durumunun araştırılması

The investigation of serum paraoxonase activity and oxidation status of LDL in diabetic patients

  1. Tez No: 138010
  2. Yazar: NEDİM KARAGENÇ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. LEVENT KARACA
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Biyokimya, Biochemistry
  6. Anahtar Kelimeler: Paraoksonaz aktivitesi, Diyabet, LDL oksidasyonu 60, Paraoxonase, Diabetes, LDL oxidation. 62
  7. Yıl: 2003
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Biyokimya Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET: Kontrollü ve kontrolsüz diyabetli hastalarda serum paraoksonaz aktivitesi ve LDL'nin oksidasyon durumunun araştırılması: Amaç: Diyabetes mellitus oksidatif stresle ilişkili hastalıklardan birisidir ve oksidatif stres diyabetin başlamasında ve komplikasyonlann gelişmesinde önemli rolleri vardır. LDL oksidasyonu erken aterosklerotik lezyonlarm gelişmesinde ve ilerlemesinde anahtar faktördür. Diyabette lipit kompozisyonunun ve oksidatif stresdeki değişiklikler lipit peroksidasyonuna yol acarlar. Diğer taraftan antioksidan özellikleri olan ve HDL ile taşınan serum enzimi paraoksonaz LDL ve HDL partiküllerinin oksidasyonunu önler. Bundan dolayı, oksidasyon durumu ve paraoksonaz enzimi arasındaki ilişkinin incelenmesi diyabetik hastalarda paraoksonaz enziminin rolünü daha iyi açığa çıkarmamıza yardımcı olabilir. Metod: Paraoksonaz aktiviteleri (aril esteraz ve paraoksonaz), oksidasyona duyarlılık ve malondialdehit düzeyleri 179 diyabet tanısı konulan hastadan ve 41 sağlıklı bireyden alınan serum örneklerinde incelendi. Paraoksonaz aktivitesi paraoksonun, arilesteraz aktivitesi fenil asetatın substrat olarak kullanılmasıyla elde edildi. Oksidasyona duyarlılık ve MDA değerleri TBARS yöntemi kullanılarak çalışıldı. Diyabetli hastalar regüle (<5.7), zayıf regüle (5.7-7.7) ve regüle olmayanlar (>7.7) olarak gruplandınldı. Bulgular: Bu çalışmada paraoksonaz aktivitesi regüle olan yada olmayan tüm diyabet gruplarında, kontrol grubu değerleriyle karşılaştırıldığında yüksek bulundu. Enzim aktivitesi regüle diyabet grubunda zayıf regüle grupla karşılaştırıldığında daha düşük bulundu (p<0.05). Enzim aktivitesiyle serum glukoz ve HbAlc düzeyleri arasında pozitif bir korelasyon saptandı. 59Paraoksonaz enzimi-aril esteraz akti vitesinde ise diyabetli gruplar ve kontrol grubu arasında bir fark gözlenmedi. Lipit peroksidasyonu (MDA) ve lipitlerin oksidasyona duyarlılığı incelendiğinde diyabetli bireyler kontrol grubu ile karşılaştırıldığında farklılık göstermedi. Artmış total, LDL kolesterol değerleriyle yükselmiş trigliserid oranlan serum glukoz düzeyleri ve HbAlc değerleri ile pozitif korelasyon göstermekte ve bu tablo diyabetik dislidemi ile uyum göstermektedir. Sonuç: Literatürde yapılan çalışmaların tersine bu çalışmada paraoksonaz aktivitesi tüm diyabet gruplarında yüksek bulundu. Simvastatin gibi ajanlar yada oksidatif dengenin diyet ve tedaviyle dengelenmesi paraoksonaz aktivitesini düzeltebildiğinden dolayı, artmış enzim aktivitesinin nedeni hastaların almakta oldukları antidiyabetik ve antilipidemik gibi medikal tedavilerin uygulanması olabilir. Oksidatif stres parametrelerinden TBARS ve oksidasyona duyarlılığın kontrol grubu ile farklılık göstermemesi artmış paraoksonaz aktivitesinin lipit peroksidasyonunu önleyebildiğini destekler niteliktedir. Paraoksonaz enziminin oksidatif stresle ilişkili hastalıklardaki rolü ve oksidasyona etkilerini aydınlatmak için, antidiyabetik ilaçların enzim üzerine etkilerini araştırmak gibi çalışmaların yapılması enzimin fonksiyonlarını anlamak için gelecekte yararlı olabilir.

Özet (Çeviri)

SUMMARY The investigation of serum paraoxonase activity and oxidation status of LDL in diabetic patients. Aim: Diabetes mellitus is one of the diseases related with oxidative stress which plays important roles at the onset of diabetes and in the progression of diabetic complications. Oxidative modification of low-density lipoproteins is the key factor in the development and progression of atherosclerotic lesions. In diabetes mellitus, lipid peroxidation occurs due to the changes in lipid composition and oxidative stress. On the other hand, paraoxonase is a serum enzyme located in HDL particles and has antioxidant properties which prevent lipid peroxidation of LDL and HDL particles. Therefore, the investigation of relationship between serum LDL oxidation status and paraoxonase activity may help better understanding of the role of paraoxonase in diabetic patients. Methods: Paraoxonase enzyme activities ( paraoxonase and aryl esterase), malondialdehyde levels, and sensitivity to oxidation values were investigated in the serum from 179 diabetic patients 41 healthy individuals. Paraoxonase activity was studied using paraoxon whereas aryl esterase activity was studied using phenyl acetate as the substrates. The products of 2-4 dinitrophenol and phenol were measured respectively. For MDA and sensitivity to oxidation measurements, TBARS method was used. Diabetic patients were grouped according to their HbAlc values as regulated (<5.7), poorly regulated (5.7-7.7), and unregulated ( >7.7). Results: Activity of paraoxonase enzyme was found to be increased in all three diabetic groups compared to control subjects. The activity was slightly lower in regulated diabetic group compared to poorly regulated group (p<0.05). Positive correlation was observed between the enzyme activity with the blood glucose and HbAlc values. 61In the case of aryl esterase activity, no differences were found between groups. Moreover malondialdehyde and sensitivity to oxidation values showed no significant differences between the groups. Total and LDL cholesterols as well as triglyceride levels were observed to be positively correlated with blood glucose levels and HbAlc values. This lipid profile shows similarity to the description of diabetic dyslipidemia. Conclusion: In contrast to most studies, paraoxonase activity was significantly higher in all diabetic patients compared to control subjects. Since some treatments such as simvastatin and, better oxidative homeostasis can increase or restore the enzyme activity, a possible reason for this increase, is that, some procedures such as antidiabetic and antilipidemic treatments, induce paraoxonase activity. The parameters of oxidative stress -TBARS and sensitivity to oxidation- showed no differences between the groups implicating that increased paraoxonase activity could prevent the lipid peroxidation. To elucidate the role of paraoxonase enzyme and it's effects on oxidative status in diseases related with oxidative stress more studies, such as the effects of antidiabetic drugs on the enzyme, could be useful to understand its functions in future.

Benzer Tezler

  1. Tip 2 diyabetes mellitus tanılı hastalarda HDL (Yüksek molekül ağırlıklı lipoprotein) aktivitesinin değerlendirilmesi

    The evaluation of HDL (High density lipoprotein) activity in patients with type 2 diabetes mellitus

    SİNEM BURCU KOCAER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FIRAT BAYRAKTAR

  2. Diabetik anne bebeklerinde serum paraoksonaz aktivitesi ve total oksidan ve antioksidan kapasitenin degerlendirilmesi

    Evaluation of serum paraoxonase activity (pon1) and total oxidative and antioxidative capacity in infants of diabetic mothers

    SÜLEYMAN GETER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHarran Üniversitesi

    Dahili Tıp Bilimleri Bölümü

    DOÇ. DR. ALPAY ÇAKMAK

  3. Tip 1 diyabetes mellituslu çocuklarda serum aril-esteraz, paraoksonaz ve malonilaldehit düzeyleri: Bir kontrollü çalışma

    Children with type 1 diabetes mellitus serum aryl-esterase, paraoxonase and malonilaldehit levels: A controlled study

    İSMAİL KÜÇÜKASLAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAtatürk Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HAKAN DÖNERAY

  4. Eser element (Selenyum ve Çinko) ve antioksidan enzim (Glutatyon peroksidaz ve Süperoksit dismutaz) düzeylerinin dıabetes mellitus gelişimi ve komplikasyonlarının belirlenmesindeki rolünün araştırılması

    The investigation of trace elements (Selenium and Zinc) and antioxidative enzyme (Superoxide dismutase and Glutathione peroxidase) level role in development and complications of diabetes mellitus

    ELİF ŞAHİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıKahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. METİN KILINÇ

  5. Tip 2 diyabet mikroalbüminürisi olan hastalarda D vitamini ve ürik asit ilişkisi

    The relationship of vitamin D and uric acid in patients with type 2 diabetes microalbuminuria

    GÖZDE BUHUR SARİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HARUN AKAR