Kronik B hepatitinde karaciğer yağlanmasının prevalansı, Alfa-interferan ve lamivudin tedavileriyle etkileşimi
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 142330
- Danışmanlar: PROF. DR. SABAHATTİN KAYMAKOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Gastroenteroloji, Gastroenterology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2004
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Gastroenteroloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Günümüzde karaciğer yağlanması ile kronik karaciğer hastalıkları arasındaki ilişki hakkında : KCH ile ilgili çok sayıda çalışma bulunmaktadır. Buna karşın yağlı karaciğer hastalığı ve KBH ilişkisi hakkında hemen hemen hiç veri yoktur. Bu nedenle İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı, Gastroenterohepatoloji Bilim Dalı'nda Ocak 1990 tarihinden Kasım 2003 tarihine dek takip ve tedavileri yapılan KBH tanısı konmuş 221 hasta [HBeAg (+) %39.3 (n=87), HBeAg (-) %60.7 (n=i34)] yeniden değerlendirildi ve hastalarda; tedavi öncesinde karaciğer yağlanmasının bulunma oranı, karaciğer yağlanmasının interferon ve nükleozid analogları tedavileri üzerine etkisinin olup olmadığı ve yağlanmanın bu tedaviler sonrasında değişip değişmediği araştırıldı. Yapılan çalışmalarda karaciğer yağlanması, genel popülasyonda %10-24, ADSH ise %1.2-4.8 arasında görülmekte iken çalışmamızda karaciğer yağlanması %5'in üzerinde bulunan hastalar %35.3 (78/221), yağlanması %1'in üzerinde olanlar da hesaba katıldığında %40.3 (89/221), steatohepatit ise %0.9 (2/221) oranında bulunmuştur. HBeAg (+) hastalarda steatozun görülme oranı %31 iken (27/87), HBeAg (-) hastalarda %46.3 (62/134) olarak bulunmuştur (p<o.05). Çalışmamızda KBH'li hastalarda karaciğer yağlanması genel popülasyona göre daha yüksek, KCH'li hastalardan daha düşük olarak bulunmuştur. Ayrıca yağlanma HBeAg (-) hastalarımızda HBeAg (+) hastalara göre anlamlı olarak daha yüksek saptanmış (p<0.05); ancak ortalama steatoz yüzdeleri arasında anlamlı fark bulunamamıştır (%8.7±1.2 ve %5.9±1.3) (p>0.05). Çalışmaya alınan 221 hastanın %50.7'si (n:ii2) a-İFN monoterapisi (5-10 MÜ/haftada 3 kez, 6-12 ay, derialtı), %28.9'u (n:64) İFN+LAM kombinasyon tedavisi (9-10 MÜ/haftada 3 kez, 6 ay, derialtı + 100 mg/gün oral, 12-24 ay) Ve %20.4'Ü (n:45) LAM monoterapisi (100 mg/gün oral, sürekli) almıştı. İFN ve İFN+LAM tedavisi alanlarda takip sonu yanıt ve LAM monoterapisi alanlarda tedavi sırasındaki yanıt %32.1, %45.3 ve %46.7 olarak bulundu (p>0.05). HBeAg (+)'lerde İFN ve İFN+LAM grubunda takip sonu ve LAM grubunda tedavi sırasında cevap sırasıyla %30.5, %36.4 ve %50 bulundu. LAM tedavisi sırasındaki yanıt anlamlı olarak daha iyi idi (p<0.05). HBeAg (-) hastalarda; cevap oranları sırasıyla %32.9, %53.8 ve %44.4 idi (p>0.05). Karaciğer yağlanmasının KBH tedavisi üzerine etkisi konusunda veri bulunmaması nedeniyle çalışmamızda steatozun KBH tedavisi üzerine etkisi araştırılmıştır. Tek başına ya da kombine olarak İFN ve İFN+LAM alan hastalarda takip sonu cevap %36.9 olarak bulunmuştur. Yağlanması olan ve olmayanlarda bu oranlar sırasıyla %34.7 ve %38.5 idi (p>0.05). Hastalar HBeAg (+) ve (-) olarak gruplandırıldıklarında steatozu olan ve olmayanlar arasında tedavi ve takip sonu cevaplar yönünden fark yoktu (p>0.05). LAM monoterapisi alan grupta tedavi sırasındaki cevap %46.7 idi. Bu grupta steatoz (+) ve (-) olanlarda tedavi sırasında cevap sırasıyla %47.0 ve % 46.4 idi (p>0.05). HBeAg durumunun da tedavi sırasındaki cevap üzerine etkili olmadığı görüldü (p>o.05). Sonuç olarak KBH'li hastalarda karaciğer yağlanmasının İFN ve LAM monoterapisi ve İFN+LAM kombinasyon tedavisi üzerine etkisinin olmadığı saptandı. Uygulanan tedavilerin karaciğer yağlanması üzerine etkisi, tedavi öncesi ve sonrasında biyopsileri yapılmış olan 130 hastada değerlendirildi; bu 130 hastanın 68'i İFN, 49'u İFN+LAM ve 13'ü LAM tedavisi almıştı.80 Hastaların %41.5'inde (54/130) tedavi öncesinde hepatosteatozun bulunduğu saptandı. Tedavi sonrasında hastaların %44.6'sında (58/130) steatoz varken 55.4'ünde (72/130) steatoz bulunmamaktaydı. Tedavi öncesi %8.0±1.3 olan ortalama steatoz oranı, tedavi sonrasında %8.4±1.2 olmuştu (p>0.05). İFN, İFN+LAM ve LAM gruplarında tedaviden önce ve sonra ortalama steatoz yüzdeleri açısından anlamlı fark bulunmamaktaydı (p>0.05). Bu durum HBeAg varlığından etkilenmemekteydi (p>0.05). Son olarak KBH'li hastalarda demir birikimi araştırıldığında hastaların %1.8'inde (4/221) histolojik olarak demir birikimi gösterildi. Çalışmamızda karaciğerde histolojik olarak demir birikiminin KBH'li hastalarda seyrek olduğu ve prognoz açısından önemli olmadığı bulundu. Bu sonuçlara göre; KBH'li hastalarda karaciğerdeki yağlanma normal popülasyona göre daha yüksek oranda bulunmaktadır. HBeAg negatif HBV karaciğerdeki yağlanma için predispozisyon yaratmaktadır. Karaciğer yağlanması, HBeAg (+) ve (-) hastalarda İFN ve LAM monoterapisi ve İFN+LAM kombine tedavisi üzerine etkili değildir. İFN ve LAM tedavisi karaciğerdeki yağlanmayı artırmamaktadır.
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Karaciğer enzim yüksekliğinin toplumdaki sıklığı ve olası etiolojik ilişkiler
Prevalence of liver enzyme elevation in normal population and possible etiologic correlations
ALİ İBRAHİM HATEMİ
- Kronik HBV ve HCV hastalarının metabolik sendrom ile ilişkisi
Association of patients with chronic HBV and HCV with metabolic syndrome
SEDA ÜNSAL
- Kronik hepatit B'de biyopsi ile hepatosteatoz tanısı ve biyokimyasal parametreler arası ilişki
Diagnosis of hepatosteatosis by biopsy in chronic hepatitis B and therelationship between biochemical parameters
EMRAH DOĞAN
- Kronik hepatit B'li hastalarda hepatik steatozun,insulin direnci,nekroinflamasyon ve fibrozis ile ilişkisi:Histolojik yağlanmayla ilişkili faktörlerin belirlenmesine yönelik prospektif klinik çalışma
Corelation of hepatic steatosis with ınsulin resistance,necroinflammation and fibrozis in patient with chronic hepatitis B: A prospectif clinical study to asses histological fatty liver related factors.
BÜLENT YILMAZ
- Kronik karaciğer hastalarında serum adiponektin ve resistin düzeyleri
Serum adiponektin and resistin levels in patients with chronic liver disease
NURŞEN GÜMÜŞ
