Orkestranın evrim sürecinde Kontrbas'ın işlevsel gelişimi
Functional development of the double-bass in the evolutionary process of the orchestra
- Tez No: 289471
- Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. ONUR NURCAN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Müzik, Music
- Anahtar Kelimeler: Kontrabas, Müzik aletleri, Orkestra, Senfoni, Viyolonsel, Çalgılama teknikleri, Doublebass, Musical instruments, Orchestra, Symphony, Cello, Instrumentation techniques
- Yıl: 2011
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
- Enstitü: Güzel Sanatlar Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Müzik Ana Sanat Dalı
- Bilim Dalı: Kontrobas Sanat Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Senfonik orkestranın evrim süreci 17. yüzyıldan günümüze yaklaşık dört-yüz sene sürmüştür. Bu süreç içerisinde kontrbas ta orkestradaki işlevsel gelişimini sürdürmüştür. Barok dönem orkestralarında yegâne görevi klavsen ve diğer bas çalgılarla birlikte Basso Continuo hattını gerçeklemek olan kontrbas, Klasik dönem orkestralarında armoninin bas seslerini daha da sağlamlaştırmak amacıyla viyolonselleri bir oktav aşağıdan katlama gibi sınırlı bir görev üstlenmiştir. Çoğu zaman, besteciler kontrbas için ayrı bir parti yazmamış, kontrbasçının viyolonsel partisinden çalmasını beklemiştir.19. yüzyıl, orkestra açısından oldukça önemli gelişmeler göstermiştir. Orkestrayı oluşturan birçok çalgı gibi, kontrbas ta yapısal olarak değişime uğramış, çalgının teknik ve müzikal kapasitesini arttırmaya yönelik araştırmalar yapılmıştır. Bunun başlıca sebebi, dönemin bestecilerinin müzikal ifade adına orkestradan ileri düzeyde teknik ve müzikal beceriler isteyen taleplerde bulunması olmuştur. Bunun sonucu olarak, özellikle geç-Romantik dönemde yazılan birçok senfonik eserde, kontrbas grubuna teknik ve müzikal beceri isteyen ezgisel hatlar verilmiştir.Yirminci yüzyılda müziğin deneysel bir yön alması ve bu doğrultuda bestecilerin ezgi, armoni gibi geleneksel öğeleri bir kenara bırakıp orkestra için doku, renk, tını ve efekt ağırlıklı eserler yazmaya yönelmesi kontrbasın orkestra içindeki işlevini direkt olarak etkilemiştir. Çalgının teknik ve tınısal kapasitesi olabildiğince esnetilmiş, o güne değin kullanılmayan yeni çalış teknikleri ve yeni notalama yöntemleri kullanılmıştır. Çalgı üzerine vurularak perküsif etkiler elde edilmesi, eşiğin arkasında yayla çalma, yayın teller üzerinde gıcırdatılması, çalgının tellerine türlü cisimlerle vurulması gibi teknikler en bilinenler arasındadır.
Özet (Çeviri)
The evolutionary development of symphonic orchestra has taken approximately four-hundred years spanning from the 17th century to present. Within this time period, the double-bass has maintained its functional progress in the orchestra. The double-bass, serving merely as a Basso Continuo instrument along with the cembalo and other bass instruments in Baroque orchestras, had also a limited role in Classical orchestras doubling the cello section an octave lower, thus, only reinforcing the bass notes of the harmony. Most of the time, Classical composers did not write out a separate double-bass part and expected the player to perform from the cello part.In the 19th century, crucial progresses came about in the orchestral world. The double-bass, together with the other orchestral instruments, exposed to structural modifications and researches took place with the aim to heighten instrument?s technical and musical capacity. The main reason for this was the fact that the Romantic composers, for the sake of musical expression, had high demands which required advanced technical and musical skills. As a result, the double-bass section of the orchestra, particularly in many late-Romantic symphonic works, was given melodic lines that were technically challenging.Music took an experimental direction in the 20th century; composers wrote works that favor texture, color, sound and effects giving up on the traditional components such as melody and harmony and this approach naturally affected the double-bass?s function within the orchestra. The instrument?s technical and sonic capacity was stretched and totally new playing techniques and notational methods were utilized. Tapping or knocking on the body of the instrument for percussive effects, playing behind the bridge, grinding the bow on the strings and hitting the strings with various gadgets are among these well-known new techniques.
Benzer Tezler
- Building for classical music in Ankara in the 20th century: Spaces of the Presidential Symphony Orchestra
20. yüzyılda Ankara'da klasik müzik için inşa etmek: Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nın mekanları
AKÇA YILMAZ
Yüksek Lisans
İngilizce
2025
MimarlıkOrta Doğu Teknik ÜniversitesiMimarlık Tarihi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TOMRİS ELVAN ALTAN ALTUĞ
- Nevit Kodallı'nın“Telli Turna”ve“Güzelleme”orkestra süit'lerinin orkestra şefliği teknikleri bakımından incelenmesi
An analysis of“Telli Turna”ve“Guzelleme”orchestra suites by Nevit Kodalli, in terms of orchestral conducting techniques
BAHADIR ÇOKAMAY
Yüksek Lisans
Türkçe
2023
MüzikHacettepe ÜniversitesiKompozisyon ve Orkestra Şefliği Ana Bilim Dalı
PROF. RENGİM GÖKMEN
- Barok ve Romantik dönem operalarında arya ve reçitatif kavramı: Handel'in Rınaldo ile Gounod'nun Sapho Operası örneklemi
The concept of aria and recitative in Baroque and Romantic operas: The sample of Handel's Rinaldo and Gounod's Sapho
SULTAN İREM GEDİK
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
MüzikAnkara Müzik ve Güzel Sanatlar ÜniversitesiSes Eğitimi Ana Sanat Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ FUNDA YAZIKSIZ
- İgor Stravinski'nin Petruşka balesinin orkestra süiti ile solo piyano uyarlamasının karşılaştırması
A comparison between Igor Stravinsky's orchestra suite of Petrushka ballet and its solo piano adaptation
EVRİM TURAN
- El Sistema'dan esinlenmiş çocuk senfoni orkestralarına uygun başlangıç düzeyinde viyolonsel eğitimine yönelik program tasarısı
The program proposal for beginner level cello education suitable for El Sistema inspired children's symphony orchestras
ELİF ÖZBEK