Tip2 diyabetli olgularda DNA tamir genlerinden XPD ve hOOG1 gen polimorfizminin incelenmesi
Investigation of gene polymorphims DNA repair genes; XPD and hOOG1 gene in patient with type 2 diabetes mellitus
- Tez No: 303234
- Danışmanlar: DOÇ. DR. Ş. ÜMİT ZEYBEK
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Moleküler Tıp, Molecular Medicine
- Anahtar Kelimeler: DNA onarımı, Diabetes mellitus-tip 2, Genler, Mutasyon, Oksidatif hasar, Polimorfizm-genetik, DNA repair, Diabetes mellitus-type 2, Genes, Mutation, Oxidative damage, Polymorphism-genetic
- Yıl: 2011
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Moleküler Tıp Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Tip 2 diyabette kronik hiperglisemi, oksidatif DNA hasarını artırmaktadır. Reaktif oksijen türlerinin (ROS), DNA'yı da içeren farklı biyolojik moleküllerde hasarların birikmesine sebep olmaktadır. Diyabetik hastalarda en çok çalışılan nükleer ve mitokondriyal DNA hasarı, 8-hidroksi-2'deoksiguanozin (8OHdG)'dir. 8OHdG hasarı, bir DNA glikozilaz olan 8-oksoguanin DNA glikozilaz (hOGG1) tarafından onarılır. Kseroderma pigmentosum (XPD), nükleotid çıkarma onarımı (NER) yolağında DNA lezyonlarını ve timin dimerlerini onarmaktadır. Çalışmamızda, PCR-RFLP tekniklerini kullanarak 71 tip 2 diyabet hastası ve 54 sağlıklı kontrol üzerinde XPD Lys751Gln ve hOGG1 Ser326Cys gen polimorfizmini araştırdık. Çalışmamızda XPD Lys751Gln genotip dağılımları; hasta grubunda %21,1 Lys/Lys, %56,3 Lys/Gln, %22,5 Gln/Gln olarak bulunurken, kontrol grubunda ise %40,7 Lys/Lys, %35,2 Lys/Gln, %24,1 Gln/Gln olarak saptanmıştır. Hasta ve kontrol grupları arasında XPD Lys751Gln genotiplerinin dağılımı incelendiğinde iki grup arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark gözlenmiştir Ayrıca Lys/Lys genotipinin kontrol grubunda anlamlı olarak yükseldiği ve 2,56 kat koruyuculuğa sahip olduğu gözlenirken, Lys/Gln genotipinin hasta grubunda anlamlı olarak arttığı ve 2,37 kat hastalık riski oluşturduğu tespit edilmiştir. Çalışmamızda hOGG1 Ser326Cys genotip dağılımları; hasta grubunda %52,1 Ser/Ser, %39,4 Ser/Cys, %8,5 Cys/Cys iken, kontrol grubunda %38,9 Ser/Ser, %55,6 Ser/Cys, %5,6 Cys/Cys olarak bulunmuştur. İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Ser/Ser genotipinin hasta grubunda Ser/Cys genotipininde kontrol grubunuda yükseldiği ancak istatistiksel anlamlılık sınırına ulaşamadığı tespit edilmiştir.
Özet (Çeviri)
Chronic hyperglycemia in type 2 diabetes mellitus leads to elevated oxidative stress. The accumulation of reactive oxygen species (ROS) may cause additional damage to various biological macromolecules, including DNA. Nuclear and mitochondrial DNA damage in diabetic patients is 8-hydroxy-2?deoxyguanosine.(8-OhdG) is repaired by a DNA glycosylase, the human 8-oxoguanine DNA glycosylase (hOGG1). Xeroderma pigmentosum encodes enzyme in the nucleotide excision repair pathway of structurally DNA lesions We used PCR, RFLP and gel electrophoresis techniques to detect XPD Lys751Gln and hOGG1 Ser326Cys polymorphisms on 71 type II diabetes mellitus patients and 54 controls.In our study, we found XPD Lys751Gln genotypes %21,1 Lys/Lys, %56,3 Lys/Gln, %22,5 Gln/Gln in diabetes patients and %40,7 Lys/Lys, %35,2 Lys/Gln, %24,1 Gln/Gln in control group. There is statistically mean frequencies and significantly difference between diabetes mellitus and control groups in the distribution of XPD genotypes (p?0.05). XPDLys/Lys genotype frequencies increased 2,56 times in the control group and XPD Lys/Gln genotype frequencies increased 2,37 times in the diabetes group. The rate of increase of Lys/Gln genotype in patients who have diabetes can be considered that Lys/Gln genotype is a risk factor for diabetes. We found hOGG1 genotypes %52,1 Ser/Ser, %39,4 Ser/Cys, %8,5 Cys/Cys in diabetes patients and %38,9 Ser/Ser, %55,6 Ser/Cys, %5,6 Cys/Cys in control group. There is no statistically mean frequencies and significantly difference between diabetes mellitus and control groups in the distribution of hOGG1 (p?0.05).We found that, hOGG1 Ser/Ser genotype frequencies increased in the diabetes groups, but, Ser/Ser genotype increased in the control groups.
Benzer Tezler
- Tip2 diyabetli olgularda DNA tamir genlerinden XRCC1 ve XRCC3 gen polimorfizmlerinin incelenmesi
Investigation of gene polymorphims of DNA repair genes XRCC1 and XRCC3 in patient with Type2 Diabetes Mellitus
MUHAMMED OĞUZ GÖKÇE
Yüksek Lisans
Türkçe
2013
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiMoleküler Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. Ş. ÜMİT ZEYBEK
- Prostat adenokarsinomlarında psa değerlerinin gleason skor ve klinik evre ile ilişkisi
The relation between psa and gleason score and clinical phase in prostate adenocarsinoma
HACI HASAN ESEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2005
PatolojiSelçuk ÜniversitesiPatoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. MUSTAFA CİHAT AVUNDUK
- Tip 2 Diyabetik hastalarda DNA tamir enzimi olan NEIL1 gen mutasyonunun Türk popülasyonunda araştırılması
Investigation of mutation of The NEIL1 gene, the DNA repairing enzyme gene, in patients with type 2 Diabetes Mellitus in Turkish population
MUSA SALMANOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2008
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGataİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. METİN ÖZATA
- Türk toplumunda obezite ve tip 2 diyabetli hastalarda melanokortin 4 reseptörü polimorfizmlerinin belirlenmesi
Detection of melanocortin 4 receptor polymorphisms in patients with obese and type 2 diabetes in Turkish population
ERKAN YURTCU
Doktora
Türkçe
2005
Tıbbi BiyolojiGazi ÜniversitesiTıbbi Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
PROF.DR. ADNAN MENEVŞE
- Obez olan çocuklarda apolipoprotein E gen polimorfizmi ile plazma lipid düzeyleri arasındaki ilişki ve obezite ile birlikte olan dislipidemilerde apolipoprotein E gen polimorfizminin araştırılması
The relation between apolipoprotein E gene polymorphism and plasma lipid levels in obese children and investigation of apolipoprotein E gene polymorphism in dislipidemias coexisting with obesity
EBRU YILMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2004
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. M. DERYA ERÇAL
Y.DOÇ.DR. AYFER ÜLGENALP