Assos Nekropolü S-3 açması buluntuları
Trench S-3 from Assos Necropolis
- Tez No: 308984
- Danışmanlar: PROF. DR. NURETTİN ARSLAN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Arkeoloji, Archeology
- Anahtar Kelimeler: Antik şehirler, Arkaik Dönem, Arkeoloji, Arkeolojik kazılar, Assos, Assos yerleşimi, Nekropol, Antique cities, Archaic Period, Archaeology, Archaeological excavations, Assos, Assos settlement, Necropolis
- Yıl: 2009
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Arkeoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu yüksek lisans tezi, Assos batı nekropolisinde son yıllarda kazılan S-3 açması buluntularından yola çıkarak kentin Arkaik Dönem ölü gömme gelenekleri konusunda yeni veriler ortaya koymayı amaçlar. Assos batı nekropolisi, antik kent içerisinde en çok çalışılan alanlar arasında ilk sırada yer almaktadır. Kentle ilgili yayınların büyük bir bölümünün batı nekropolis ile ilişkili olmasına karşın hala pek çok problem bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi de Arkaik Dönem'de batı nekropolisin zamansal ve mekansal kullanımıyla ilgilidir. Batı nekropolisindeki Arkaik caddenin güney yakası, yolun kuzey tarafına göre daha farklı bir kullanıma sahne olmuştur. Bu fark özellikle Hellenistik Çağ'da en güçlü biçimde hissedilmektedir. Bu alan Hellenistik Çağ'da özellikle aile mezarlarına ayrılmış bölümler halinde kullanılmıştır. Ancak Arkaik Çağ'da bu bölümde nasıl bir durumun söz konusu olduğu bilinmemekteydi. S-3 açmasındaki çalışmalara başlanmasının sebeplerinden birisi de, Arkaik Çağ'da bu alanın nasıl kullanıldığını saptayabilmekti. Yaklaşık 10 metreye 10 metre ölçülerindeki S-3 açmasında sürdürülen arkeolojik kazı çalışmaları neticesinde elde edilen bütün kanıtlar, bu alanın M.Ö. 6. yüzyılın ilk yarısından itibaren, M.Ö. 2. yüzyıla kadar kesintisiz kullanıldığını ortaya koymaktadır. Mezarlar, seramikler ve sikkeler bu kanıtları oluşturmaktadır. M.Ö. 6. yüzyıldan M.Ö. 2 yüzyıla kadar uzanan mezar tipleri (pithos mezarlar, urneler, lahitler ve kiremit mezarlar) ile birlikte aynı yüzyıllara tarihlenen seramik örnekleri ve M.Ö. 5. yüzyıldan M.Ö. 2. yüzyılın sonlarına kadar uzanan sikke örnekleri S-3 açmasından ele geçmiştir. Böylesine küçük bir alandan 26 adet mezarın ele geçmesi oldukça şaşırtıcıdır. Büyük çoğunluğunu Arkaik urnelerin oluşturduğu mezarlar, Assos'daki kremasyon geleneğinin kanıtlarıdır. S-3 açmasından ele geçen mezar stelleri ise Arkaik Dönem'de Assos'da yaygın olarak kullanılan tipleri temsil etmektedir. 1990'lı yıllarda batı nekropolisde sürdürülen kazı çalışmaları sırasında da benzer örnekler ele geçmiştir.
Özet (Çeviri)
This master?s thesis aims to shed new ligh on teh burial customs of the ancient city of Assos in the light of recent archaeological excavation conducted at the Western Necropolis of the city. The Western Necropolis of Assos constitutes one of the best studied excavated sectors of the ancient city of Assos. Despite the great number of archaeological reserach on Western Necrpolis, there are still a series of questions that need to be answered about it by archaeologists. One of the questions concerns the temporal and spatial use of the Western Necropolis. The southern side of the Archaic Street appears to have been used differently than its northern side. This difference is best evidenced in the Hellenistic period. Family enclosures containing burials dominates this part of the cemetery in the Hellenistic Period. Nevertheless, it is not clear hos this part of the cemetery was used in the Archaic period. In this context, archaeological excavation of Trench S-3 is hoped to answer this question of how this part was used in the Archaic period. Archaeological excavations undertaken in this Trench S-3 measuring 10 m x 10 m. provided us with useful information to show the uninterrupted use of Western Necropolis from the 6th century BC to the 2nd century BC the recovery of 26 graves in such a small area like Trench S-3 is surprising. Funerary urns of Archaic period constitutes the largest ratio among these 39 graves.. This is proved by the evidence from pottery and coins found in graves lile pithoi, funerary urns, sarcophagi, and simple graves. Those funerary urns can be accepted as evidence to show that cremation was the prevailing burial custom ast Assos in the Archaic Period. Those Archaic gravestele recovered from Trench S-3 represent the very common type attested at Assos in this period. Gravestele comparaeble to those found in Trench S-3 were found in archaeological excavations conducted in the Western necropolis in the 1990s.
Benzer Tezler
- Özel düzenlenmiş plyometrik antrenmanların genç basketbolcuların anaerobik güç performansına etkisi
Effects of regular specific plyometric training on anaerobic power of young basketball players
YÜKSEL SAVUCU
Yüksek Lisans
Türkçe
2001
SporFırat ÜniversitesiBeden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. MEHMET KUTLU
- Sarayköy (Ankara) araştırma ve uygulama istasyonu alanı ve yakın civarının bitki ekolojisi ve sosyolojisi yönünden araştırılması
A Plan ecological and sociological research of the area of station of research and application of Sarayköy (Ankara) and its near environs
AHMET SERTESER
- Antalya ili domates alanlarında bakteriyel hastalıklar üzerinde araştırmalar
An Investigation on the bacterial diseases of tomato in Antalya
ERDEM KAHVECİ
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
ZiraatAnkara ÜniversitesiBitki Koruma Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ABDULLAH GÜRCAN
- Farklı tekstüre sahip iki toprakta üreaz enzim aktivitesi üzerinde değişik sıcaklık ve nem düzeylerinin etkileri
Influence of variations in temperatures and moisture contents of two different textured soils on their urease enzyme activity
SONAY SÖZÜDOĞRU
- Fasulye tohum böceği (Acanthoscelides obtectus say.col.bruchidae)'nın fasulye, nohut, börülce üzerindeki kısa biyolojisi ve farklı konukçularda yetişen bireylerin deltamethrin ve malathion'a olan hassasiyetleri üzeri...
An Investigation on the brief biology of the bejan weevil (Acanthoscelides obtectus say.col.bruchidae) and, on the susceptibility of the individuals reared on different hosts to deltamethrin and malathion
SEVİM OĞUZKAN