Geri Dön

Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Dermatoloji Anabilim Dalı Behçet Hastalığı Ünitesi'nde takip edilen hastalarda behçet hastalığı'nın klinik seyri

Clinical course of behçet's disease patients followed-up in Behçet Disease Unit of Department of Dermatoveneorology of Akdeniz University Hospital

  1. Tez No: 351344
  2. Yazar: NİLAY UĞURLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ERKAN ALPSOY
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Dermatoloji, Dermatology
  6. Anahtar Kelimeler: Behçet hastalığı, Prognoz, Ölçekler, Behcet syndrome, Prognosis, Scales
  7. Yıl: 2013
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Behçet hastalığı (BH), etyolojisi bilinmeyen ataklarla birlikte uzun süreli seyir gösteren sistemik bir vaskülittir. BH'nin doğal seyri ile ilgili bilgiler henüz sınırlıdır. Hastalığın başlangıç lezyonu ve diğer lezyonların ortaya çıkma sırası ve süresi hastadan hastaya farklılıklar göstermektedir. Hastalığın klinik seyrini ve şiddetini belirleyen faktörler tam olarak aydınlatılamamıştır. Bu çalışmada, BH'nin doğal seyri ve hastalığın klinik şiddetini etkileyen olası faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Uluslararası Behçet Hastalığı Çalışma Grubu'nun kriterlerine göre tanı almış 368 Behçet hastası (171 kadın, 197 erkek; ortalama yaş±ss, 41,11±10,98 yıl) çalışmaya alındı. Hastaların yaş, cinsiyet, klinik ve laboratuvar bulguları, aile hikayesi ve hastalık süresi kaydedildi. Tüm hastaların klinik şiddet skoru Krause ve ark. nın belirlediği kriterlere göre hesaplandı. Çalışmaya alınan hastalarda en sık saptanan belirti oral ülser (OÜ)'ydü (%100). Bunu sıklık sırasıyla genital ülser (GÜ) (%89,4), papulopüstüler lezyonlar (PPL) (%75,0), eklem tutulumu (%60,1), eritema nodozum (EN) (%44,3) ve göz tutulumu (%32,9) izliyordu. Paterji testi pozitifliği ve HLA-B51 taşıma oranı sırasıyla %40,8 ve %%42,3 olarak saptandı. Kadınlarda EN (p=0,031) ve eklem tutulumu (p=0,016), erkeklerde göz tutulumu (p=0,023), tromboflebit (p=0,012), venöz tromboz (p=0,001) ve nörolojik tutulum (p=0,023) belirgin derecede yüksek bulundu. OÜ en sık ortaya çıkan başlangıç belirtisiydi (%66.8). Bunu %4.9 ile GÜ, %3.3 ile EN ve %1.4 ile göz tutulumu izliyordu. İlk belirtinin görülme tarihi ile tanı kriterlerinin tamamlanma tarihi arasında geçen ortalama süre 4,67±5,95 yıl olarak hesaplandı. Hastaların tanı kriterlerini tamamlama tarihi ile herhangi bir sağlık kuruluşunda BH tanısı alma tarihi arasındaki süre (tanı için gecikme süresi) 2,5±2,11 yıl bulundu. Gecikme süresi ciddi organ tutulumu olanlarda (1,86±1,58 yıl) sadece deri ve mukoza bulguları olan hastalara göre (2,76±2,24 yıl) anlamlı şekilde kısa bulundu (p=0,001). Hastaların ortalama şiddet skoru (5,07±1,94) erkeklerde (5,31±2,09) kadınlara göre (4,78±1,72) anlamlı derecede yüksekti (p=0,015). Hastalık süresi uzadıkça klinik şiddet skoru da artış göstermekteydi (p= 0,0001, r=0,223). Tanı anındaki hastalık belirtisi sayısı arttıkça klinik şiddet skorunda da anlamlı derecede artış saptandı (p=0,0001, r=0856). Regresyon analizi yapıldığında cinsiyetin ve tanı anındaki semptom sayısının anlamlı bir faktör olduğu belirlendi (sırasıyla p=0,03, p=0,0001, R2=0,852). Çalışmamız deri ve mukoza belirtilerinin hastalığın ayırt edici, en önemli bulguları olduğunu ve özellikle OÜ'nün hastalığın en sık görülen başlangıç belirtisi olduğunu göstermektedir. BH erkek cinsiyette ve hastalığı çok sayıda organ tutulumu ile başlayan hastalarda daha şiddetli bir seyir göstermektedir. Sonuçlarımız, bu özelliğe sahip olan hastaların takibinin daha dikkatli yapılması gerekliliğini vurgulamaktadır

Özet (Çeviri)

Behçet's disease (BD) is a chronic, relapsing, systemic vasculitis of unknown aetiology. The natural course of BD is not fully known. Onset manifestation and time order or time intervals of the other symptoms varies from patient to patient. Factors affecting the clinical course and severity has not been clarified yet. In the present study, we aimed to determine the occurrence of the symptoms retrospectively in chronologic order. We also evaluated the influence of possible risc factors on the clinical severity of BD. A total of 368 patients with B.D. (171 female, 197 male; mean?SD age, 41,11±10,98 years), diagnosed according to the criteria of the International Study Group for Behçet's Disease were included in the study. The demographic findings and clinical features, retrospectively in chronologic order were recorded. Patients were also assessed for clinical severity score as previously described by Krause et al. Oral ulcers (OU) was the most common manifestation (100%) followed by genital ulcers (GU) (89.4%), papulopustular lesions (PPL) (75.0%), articular involvement (60.1%), erythema nodosum (EN) (44.3%) and ocular involvements (32.9%). Skin pathergy reaction was positive in 40,8% of cases, and HLA-B51 in 42,3% of cases examined. EN (p=0,031), and articular involvement (p=0,016) were more common in female patients, and eye involvement (p=0,023), thrombophelibitis (p=0,012), venous thrombosis (p=0,001) and neurologic involvement (p=0,023) in male patients. OU was the most common onset manifestation (66.8%) followed by GU (4.9%), EN (3.3%) and eye involvement (1.4%). The duration between the onset symptom and the fulfilment of diagnostic criteria was calculated to be 4,67±5,95 years. The duration between the time point of fulfilment of diagnostic criteria and the diagnosis (2,5±2,11) was found to be longer in patients having only mucocutaneous lesions (1,86±1,58 years) than in patients having serious organ involvement (1,86±1,58 years) (p=0,001). Mean clinical severity score (5,07±1,94) was higher in male patients (5,31±2,09) compared with female patients (4,78±1,72) (p=0,015). The clinical severity score increased significantly with the passage of time (p= 0,0001, r=0,223). In logistic regression analysis, male gender (p=0.03) and increased numbers of symptoms at the diagnosis (p<0.0001, R2=0,852) were found to be a significant risk factors for the severity of B.D. Our results indicate that mucocutaneous lesions are hallmarks of the disease, and especially OU precede other manifestations. Male sex and patients with increased numbers of organ involvement at the diagnosis are associated with more severe disease. Therefore, close monitoring and appropriate treatments are mandatory to decrease the morbidity and mortality of the disease in these patients

Benzer Tezler

  1. Behçet hastalığının demografik ve klinik özellikleri

    Demographic and clinical characteristics of Behçet disease

    BİLAL SULA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    DermatolojiDicle Üniversitesi

    Dermatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEDAT AKDENİZ

  2. Behcet hastalığında IL-17 nin rolü

    The role of IL-17 in behcet disease

    NURTEN SAYIN EKİNCİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAkdeniz Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. OLCAY YEĞİN

  3. Akdeniz Üniversitesi Hastanesi refakatçilerinde rekürren aftöz stomatit ve behçet hastalığı sıklığınınaraştırılması

    Başlık çevirisi yok

    ŞEYMA ERDOĞUŞ RABUŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    DermatolojiAkdeniz Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ERKAN ALPSOY

  4. Kronik spontan ürtiker tanısı ile izlenen hastalarda eşlik eden otoimmün ve otoenflamatuvar hastalıkların sıklığının değerlendirilmesi

    Evaluation of the frequency of concomitant autoimmune and autoenflammatory diseases in patients diagnosed with chronic spontaneous urticaria

    İREM HİLAL VURGEÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FERİDUN GÜRLEK

  5. Denizli ve çevresinde ailesel akdeniz ateşi ve behçet hastalığı prevelansı: Sıfır hasta modelinin uygulaması

    Başlık çevirisi yok

    GÜZİN FİDAN YAYLALI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    DermatolojiPamukkale Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. VELİ ÇOBANKARA