Testis kanserli hastaların retrospektif değerlendirmesi
The retrospective analysis of patients with testicular cancer
- Tez No: 417273
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ÜMMÜGÜL ÜYETÜRK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Onkoloji, Oncology
- Anahtar Kelimeler: Testis kanseri, Testis germ hücreli tümör, Sağkalım, Germ hücreleri, Neoplazmlar, Retrospektif çalışmalar, Testiküler neoplazmlar, Testis, Testicular cancer, Testicular germ cell tumor, Survival, Germ cells, Neoplasms, Retrospective studies, Testicular neoplasms, Testis
- Yıl: 2016
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Abant İzzet Baysal Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Testis kanser (Tca)'leri, 20-35 yaşları arası genç erkeklerin en sık görülen solid malign tümörleridir. Tca insidansında görülen artışa rağmen, prognoz iyileşmekte ve Tca'nden ölüm oranı azalmaktadır. Çalışmamızda, Tca tanısı almış hastaların genel özelliklerini, aldıkları tedavileri, progresyon ve sağkalım durumlarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve yöntem: Bu çalışmaya Ocak 2004–Aralık 2014 tarihleri arasında Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne Tca tanısı ile başvurup, takip ve tedavisi yapılan hastalar alındı. Hastalara ait bilgiler retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Çalışmamıza Tca tanısı alan 343 hastadan verilerine ulaşılabilen 332'si alındı. Hastaların 324'ü (%96.7) testis germ hücreli tümör tümör, 4'ü (%1.2) seks kord stromal tümör, 4'ü (%1.2) ise özgül olmayan diğer stromal tümörleri olarak saptandı. Testis germ hücreli tümör tanılı 324 hastanın 150'si (%46.3) seminomatöz, 174'ü (%53.7) nonseminomatöz germ hücreli histolojik alt tipindeydi. Seminom grubundaki hastaların median yaşı 36 (min.18-maks.77) yıl; nonseminom grubundaki hastaların ise 28 (min.18-maks.81) yıldı. Tanı anındaki yaş açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark mevcuttu (p<0.05). Seminom tanılı hastaların 110'unun (%73.3) evre I, nonseminom tanılı hastaların ise 77'sinin (%44.3) evre I olarak tanı aldığı saptandı. Her iki grup arasında tanı anındaki evreler arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.001). Seminom tanılı hastaların 147'si (%98) iyi prognoz, 3'ü (%2) orta prognoz kategorisinde olarak saptandı. Nonseminom tanılı hastaların ise 149'u (%85.6) iyi, 9'u (%5.2) orta, 16'sı (%9.2) ise kötü prognozlu olarak saptandı. Her iki grup arasında prognoz açısından olan fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.001). Evre I seminom tanılı hastaların 90'ınında (%81.8) radyoterapi, 11'inde (%10) karboplatin kemoterapisi tercih edilirken, 7 hastada (%6.4) ise gözlem seçeneği tercih edilmişti. Median takip süresi 60 ay (min.1-maks.178) olan testis germ hücreli kanser tanılı hastaların 312'si (%96.3) sağ, 12'sinin (%3.7) öldüğü görüldü. Genel sağkalım süresi, yeterli takip süresine ulaşılmadığı için hesaplanamadı. Sonuç: Çalışmamızda, hastaların büyük çoğunluğu erken evrede tanı almış ve çoğunluğu iyi prognoz grubundaydı. Evre I seminom tanılı hastalarda primer adjuvan tedavi olarak radyoterapi literatür verilerine oranla yüksek oranda tercih edilmişti. Hastaların progresyonsuz sağkalım oranı ise yüksek saptandı. Ülkemizde takip süresi daha uzun olan, daha fazla merkez ve hasta katılımıyla yapılacak çalışmalarla insidans ve sağkalım verilerinin elde edilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.
Özet (Çeviri)
Aim and Background: Testicular cancers (Tca) are the most common solid malignant tumors in young men aged between 20 and 35 years. Despite incidence of Tca increased, it's mortality rate decreased and prognosis improved, in recent years. In present study, we aimed to evaluate general characteristics, treatment, prognosis and survival status of patients with Tca. Materials and Methods: Patients diagnosed with and treated for Tca in Okmeydanı Training and Research Hospital and Abant Izzet Baysal University Hospital between January 2004 and December 2014. Retrospectively, patient data were obtained from computerized database and medical record system of the institutions. Results: We included 332 of 343 Tca patients to present study whom data were accessible. Germ cell tumor was observed in 324 patients (96.7%), while 4 (1.2%) had sex cord stromal tumors, and another 4 (1.2%) had non-specific stromal tumors. Testicular germ cell tumors of 324 patients diagnosed 150 seminomatous (46.3%), 174 nonseminomatous (53.7%) was histologic subtype. The median age of patients was 32 years (min.18-max.81). Median age of seminoma and nonseminoma patients were 36 years (min.18-maks.77), and 28 years (min.18-maks.81), respectively. Age at diagnosis was significantly different between groups (p<0.05). One hundred and ten (73.3%) seminoma patients were at stage I and 77 (44.3%) nonseminoma patients were at stage I. Stage at diagnosis was significantly different between groups (p <0.001). One hundred and forty seven patients (98%) with seminoma were classified to have good prognosis, while 3 (2%) were classified as intermediate prognosis. 149 of nonseminoma patients had good prognosis, 9 (5.2%) had intermediate and 16 (9.2%) had poor prognosis. There was a statistically significant difference between groups according to prognosis (p<0.001). Radiotherapy was treatment of choice in 90 (81.8%) of 110 Stage I seminoma patients, carboplatin chemotherapy was preferred for 11 (10%) and observation was carried out for 7 (6.4%) of them. The median follow up time was 60 months (min.1-maks.178 days). 12 (3.7%) of 324 patients with testicular germ cell tumor were died during follow up. General survival time could not be calculated for insufficient follow-up period. Conclusion: Most patients were diagnosed at early stage and were mostly in good prognosis group in present study. Radiotherapy was preferred more than the literature data as primary adjuvant treatment of Stage I seminomas. The detected survival rate of patients was higher than the data in literatüre. In our country, we consider that the incidence and survival data of patients should be obtained studies with longer follow-up period, more central and participation.
Benzer Tezler
- Medüller tiroid karsinomlu hastalarda klinik ve radyolojik bulguların değerlendirilmesi
Evaluation of clinical and radiological findings in patients with medullary thyroid carcinoma
BERK LALE
- Akciğer kanserli olgularda kitle ve lenf noduna ait F-18 FDG PET/BT ve diffüzyon ağırlıklı MRG parametreleri arasındaki korelasyonun değerlendirilmesi
Assessment of correlation between F18-FDG pet/CT anddiffusion mri parameters of mass and regi̇onal lymph nodei̇n pati̇ents wi̇th lung cancer
CAN ŞAHİN
- Rektum kanseri nedeniyle küratif amaçlı aşağı anterior rezeksiyon ve abdominoperineal rezeksiyon yapılan hastaların lokal nüks, uzak metastaz ve sağ kalım açısından karşılaştırılması
Locoregional reccurence, distant metastasis and survey of the rectum cancer patients that curative operation performed as low anterıor resection or abdominoperineal resection
MEHLİKA BİLGİ KIRMACI
- Neoadjuvan tedavi alan stage 2-3 meme kanserli hastalarda tedaviye cevabın değerlendirilmesinde görüntüleme yöntemlerinin rolu
The role of imaging methods in the evaluation of neoadjuvant treatment response in patients with stage 2-3 breast cancer
İBRAHİM GÜRKAN ERSÖZLÜ
- Neoadjuvan radyoterapi alan rektum kanseri hastalarında neoadjuvan tedavi öncesi nötrofil lenfosit oranının neoadjuvan tedavi sonrası nötrofil lenfosit oransal değerine olan farkının (DELTA NLR) patolojik tam yanıtı göstermedeki etkisi
The affect of difference between neutrophil lymphocyte ratio before and after the neoadjuvant chemotherapy (DLNR) on prediction of pathologic complete response in the patient with rectum cancer
İSMAİL SOLAK
