Bir glikoprotein ııb/ıııa inhibitörü olan tirofibanın primer perkütan koroner girişim uygulanan st elevasyonlu miyokard infarktüslü hastalarda anjiografik ölçümler, st segment rezolüsyonu ve hastane içi klinik sonuçlar üzerine etkileri
The Effects of pre, peri or postprocedural infusion of tirofiban on angiographic measures, ST segment resolution, and in-hospital clinical outcome after primary PCI
- Tez No: 422591
- Danışmanlar: DOÇ. DR. CİHANGİR KAYMAZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kardiyoloji, Cardiology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2009
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bakanlığı
- Enstitü: İstanbul Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Kardiyoloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Tirofibanın primer perkütan koroner girişim öncesi, girişim sırasında veya girişim sonrasında infüzyonunun anjiografik ölçümler, ST segment resolüsyonu ve hastane içi klinik sonuçlar üzerine etkileri Biz tirofibanın (TİR) ST elevasyonlu miyokard infarktüslü (STEMİ) hastalarda primer perkütan koroner girişim (PKG) sonrası anjiografik parametreler, ST segment resolüsyonu (STR) ve hastane- içi klinik olaylar üzerine olan etkilerini araştırdık. Çalışma grubu primer PKG uygulanan 1242 hastadan meydana geldi.(K: 214 E: 1028, 54.7 ±10.9 yaş) Çalışma populasyonu tirofiban (TİR) medikasyonu referans alınarak dört alt gruba ayrıldı. 248 hastada TİR kullanılmadı [TİR(-)]. 720 hastada PKG öncesi (pre-TİR), 50 hastada PKG sırasında (peri-TİR) ve 224 hastada PKG sonrasında (post-TİR) TİR infüzyonuna başlandı. TİR ın ortalama bolus ve infüzyon dozları sırasıyla 10 μg/kg ve 0.15 μg/kg/dk idi.Ortalama TİR infüzyon süresi 22.4 ± 6.8 saat idi.Tüm hastalara PKG öncesi klopidogrel ve aspirin verildi. PKG sonunda anjiografik ölçümlerin analizi, STR ve hastane içi klinik olaylar dört alt grupta ayrı olarak incelendi. Klinik sonlanma noktaları, hastane içi mortalite (HİM) ve hastane içi ani kardiyak ölüm olarak tanımlandı. PKG sonrasında TİR(-) alt grubundaki toplam 248 hastanın %56,5 inde, post-TİR alt grubundaki 224 hastanın %42,4 ünde, pre-TİR alt grubundaki 720 hastanın %99,4 ünde ve peri-TİR alt grubundaki 50 hastanın % 94 ünde TIMI (Thrombolysis in Myocardial Infarction) III akım izlendi (p<0.001). Pre-TİR alt grubu (21 ± 5.1); TİR (-) (39,6 ± 23,7), post-TİR (52,7 ± 29,2) ve peri-TİR (29,3 ± 17,9) alt gruplarından daha düşük düzeltilmiş TIMI frame sayımına (DTFS) sahipti (p<0,001). Tirofiban kullanımı STR de artış ile ilişkili bulundu.TİR verilmeyen hastalarda STR ≥ %75 (STR75) oranı post-TİR, pre-TİR ve peri- TİR alt gruplarındaki hastalar ile karşılaştırıldığında daha düşük olarak gözlendi (%30.4 e karşın %38,8, %78,1 ve %55,1 , p<0.001). TİR kullanılan alt gruplar arasında ise en yüksek STR75 oranı pre-TİR alt grubundaki hastalarda izlendi. (%78,1 e karşın %55,1, %38,8 ,p<0,001) Hastane içi ani kardiyak ölüm , pre-TİR(%3,2) alt grubundaki hastalar arasında TİR (-) (%5.2) ,peri-TİR (%8) ve post-TİR (%8) alt gruplarındaki hastalardan daha az sıklıkta gözlendi (p=0,014). Pre-TİR alt grubundaki hastalar (%1) peri- TİR(%4) ,post -TİR(%2.7) ve TİR (-) (%2) alt gruplarındaki hastalara göre daha düşük HİM oranına sahipti. Ancak tirofiban alt grupları arasında HİM açısından istatiksel olarak anlamlı fark yoktu (p=0,137). Major kanama insidansında, dört alt grup arasında anlamlı fark yoktu.(p=NS) Sonuçlar: TİR ın pre veya peri PKG infüzyonu ,daha iyi anjiografik ölçümler ve daha yüksek STR ile ilişkili gözükmektedir. Aynı zamanda pre-TİR infüzyonu diğer alt gruplarla karşılaştırıldığında daha düşük hastane içi ani kardiyak ölüm oranlarıyla ile ilişkili bulunmuştur. Ancak tirofiban kullanımının hastane içi mortalite üzerine etkisi olmadığı tespit edilmiştir.
Özet (Çeviri)
The Effects of pre, peri or postprocedural infusion of tirofiban on angiographic measures, ST segment resolution, and in-hospital clinical outcome after primary PCI. We investigated the effect of the tirofiban (TIR) on angiographic variables, ST segment resolution (STR) and in-hospital clinical outcome after PCI performed in STEMI. The study group comprised 1242 pts (F: 214 M: 1028, 54.7 ±10.9 age) who underwent primary PCI. The study population was divided into four subgroups in reference to TIR medication. Tirofiban was not used in 248 pts [TIR(-)], and was started before PCI (pre- TIR), during PCI (peri-TIR) and after PCI (post-TIR) in 720, 50 and 224 pts, respectively. Mean bolus and infusion dosage of TIR were 10 μg/kg and 0.15 μg/kg/min, respectively. Duration of TIR infusion was 22.4± 6.8 hrs. Clopidogrel and aspirin were used in all pts. In the analysis of final angiographic measures, STR and in-hospital outcome were assessed in reference to four subsets of TIR. The clinical end-points were defined as inhospital mortality (IHM) and sudden cardiac death (SCD) during hospitalization. Frequency of TIMI 3 flow after PCI were as follows; 56,5 % of 248 pts in TIR(-) subset, 42,4% of 224 pts , 99.4% of 720 pts in pre-TIR, 94% of 50 pts in peri-TIR subsets (p<0.001). Pre-TIR subgroup had a lower TIMI frame count (TFC) (21 ± 5.1) than TIR(-) (39,6 ± 23,7) , post- TIR (52,7 ± 29,2) and peri-TIR (29,3 ± 17,9) subgroups (p<0,001). Tirofiban use related to a stepwise increase in STR. Patients without TIR had a lower rate of STR >75 % (STR75) in comparison to pts of post-TIR, pre and peri-TIR protocols (%30.4 vs %38,8, %78,1 and %55,1, p<0.001). Moreover, pre-TIR subgroup had a higher rate of STR75 compared with peri and post-TIR subgroups (p<0.001). SCD during hospitalization occured less frequently among pateints in the pre-TIR (3,2%) than TIR(-) (5.2%) , peri-TIR(8 %) and post TIR (8%) subgroups (p=0.014). Pre-TIR subset had a lower rate of IHM (1 %) than TIR(-) (2 %), peri- TIR (4 %), and post-TIR (2.7 %) subsets,but the difference among the TIR subgroups was not significant. (p=0,137). Incidence of major hemorrhage was comparable among four subgroups ( p = NS). Conclusions: Pre or peri-PCI infusion of TR seem to be associated with a better angiographic measures, a higher STR, and pre-TIR subset also seems to be related to lower rates of SCD compared with peri-TIR, TIR(-) or post-PCI TIR protocols.However; tirofiban using did not effect on IHM.
Benzer Tezler
- ST segment yükselmeli miyokart infarktüsü ile hastaneye başvuran hastalarda glikoprotein IIB/IIIa inhibitörlerinin uygulama yöntemlerinin karşılaştırılması
Comparison of glycoprotein IIB/IIIA inhibitors' infusion routes in patients admitted to the hospital with ST segment elevation myocardial infarction
HASAN TOKDİL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Kardiyolojiİstanbul Üniversitesi-CerrahpaşaKardiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ZEHRA LALE KOLDAŞ
- Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi
Başlık çevirisi yok
MERİH BAYRAM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM
- Bir ilaç fabrikasında personel gereksinmesinin belirmesi seçilmesi ve elde tutulmasına yönelik bir uygulama çalışması
Başlık çevirisi yok
EMİNE BOZBAĞ
Yüksek Lisans
Türkçe
1989
İşletmeİstanbul ÜniversitesiÇalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TUĞRAY KAYNAK
- İzmir'de bazı yolların kapatılarak yaya bölgeleri oluşturma da kent peyzajını geliştirme açısından yeniden planlanması üzerinde araştırmalar
Başlık çevirisi yok
BAHAR TÜRKYILMAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
Şehircilik ve Bölge PlanlamaEge ÜniversitesiŞehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı
- Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri
Risk factors in the coronary artery disease
MURAT SUHER