Geri Dön

Poröz orbital implantlarda implant vaskülarizasyonunun gadolinyum magnetik rezonans görüntüleme yöntemi ile değerlendirilmesi

Evaluation of implant vascularization with gadolinium magnetic resonance imaging technique in porous orbital implants

  1. Tez No: 439821
  2. Yazar: TUBA ÇELİK
  3. Danışmanlar: UZMAN DİLEK YÜKSEL
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2011
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Poröz orbital implantlarda implant vaskülarizasyonun Gadolinium MR yöntemi ile değerlendirilmesi ve MR görüntüleme yöntemi uygulanması için uygun zamanın tespit edilmesi. Gereç-Yöntem: Nisan 2008 ve Şubat 2011 tarihleri arasında primer ve sekonder orbital implantasyon uyguladığımız 26 hasta prospektif olarak değerlendirildi. İmplantasyon sonrası T1 ağırlıklı Gad-DTPA MR 5 ve 12. aylar arasında (ort. 9.2 ± 5.9 ay) uygulandı. İmplant vaskülarizasyonunu değerlendirmek amacıyla görüntüler derecelendirildi. Grade 1 (rime sınırlı kontrast tutulumu), grade 2 (santrali içermeyen, periferal kontrast tutan odaklar), grade 3 (santral, homojen olmayan kontrast tutulumu), grade 4 (santral, homojen kontrast tutulumu) ve grade 5 (santral, yoğun kontrast tutulumu). Bulgular: Santral vaskülarizasyon (Grade 3,4,5) doğal hidroksiapatit implantlarda %62.5, sentetik hidroksiapatit implantlarda %46.1 oranında görüldü. Doağl hidroksiapatit implantlarda santral vaskülarizasyon sentetik implantlara göre anlamlı olarak fazla bulundu (p<0.05). Primer implantasyon uygulanan doğal hidroksiapatit implantlarda santral vaskülarizasyon 75% ve sekonder implantasyon uygulananlarda %50 olarak görüldü. Sentetik orbital implantlarda, primer implantasyon uygulananlarda vaskülarizasyon %66.6 iken sekonder implantasyon uygulananlarda %26.6 olarak tespit edildi. Hem doğal hem sentetik hidroksiapatit implantlarda primer orbital implantasyon sekonder implantasyona göre anlamlı olarak fazla bulundu (p<0.05). Sentetik implant uygulanmış olan iki hastada açılma komplikasyonu görüldü ve otojen fasia lata ile onarıldı. Sonuç: Poröz orbital implantalarda santral vaskülarizasyon en erken 6.ayda olmaktadır. Doğal Hidroksiapatit implantlarda sentetik hidroksiapatit implantlara göre vaskülarizasyon daha fazla olmaktadır. Hem doğal hem de sentetik orbital implantlarda vaskülarizasyon primer orbital implantasyonda daha fazla görülmektedir.

Özet (Çeviri)

Purpose: To determine the fibrovascular ingrowth into porous orbital implants by reporting the enhancement patterns on gadolinium-enhanced magnetic resonance imaging and find out the appropiate time for imaging. Methods: We prospectively review the medical records of 26 patients who had undergone primary or secondary orbital implantation between April 2008 and February 2011. Serial T1 weighted Gad-DTPA MRI was performed between 5 and 12 months (mean 9.2 ± 5.9 months) after implantation. The images were graded according to the grading system quantitively evaluating implant enhancement. Grade 1 (rim enhancement), grade 2 (peripheral foci of enhancement, not including the center), grade 3 (central, non-homogenous enhancement), grade 4 (central, homogenous enhancement) and grade 5 (central, intense enhancement). Results were analysed according to vascularization patterns on Gad-DTPA MRI. Results: Central vascularization patterns (grade 3, 4 or 5) were seen 62.5% of coralline orbital implants and 46.1% of synthetic orbital implants. Central fibrovascular in-growth of the coralline implants were found significantly more than synthetic implants (p<0.05). Central vascularization of coralline implants with primary implantation was 75% and with secondary implantation was 50%. Synthetic orbital implantation with primary surgery demonstrated 66.6% and synthetic orbital implantation with secondary surgery demonstrated 26.6% central vascularization pattern. In both natural coralline and synthetic implants, primary orbital implantation was demonstrated significantly better fibrovascular in-growth than secondary implantation (p<0.05). Two patients with synthetic orbital implants had dehiscence that was repaired by using autogenous fascia lata. Conclusions: The average time taken for homogenous enhancement within a porous orbital implant is at least 6 months. The rate of fibrovascular ingrowth into an coralline HA implants is higher than synthetic implants. In both coralline and synthetic orbital implants, central vascular in-growth was observed much more with primary orbital implantation.

Benzer Tezler

  1. Poröz orbital implantlar ve komplikasyonları

    Porous orbital implants and complications

    İLKE BAHÇECİ ŞİMŞEK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Göz HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞAFAK KARSLIOĞLU

  2. Soket cerrahilerinde sfer implantasyon ve diğer volüm replasman yöntemleri

    Başlık çevirisi yok

    ALİ GÜÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Göz HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET MADEN

  3. Production of orbital implant from hydroxyapatite

    Hidroksilapatitten orbital implant üretimi

    BUĞRA BAYRAKTAR

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2006

    BiyomühendislikBoğaziçi Üniversitesi

    Metalurji ve Malzeme Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SABRİ ALTINTAŞ

  4. Enükleasyon uygulanan göz içi tümörlü hastalarda orbital implant sonuçları

    The results of orbital implants in patients undergoing enucleation for intraocular tumors

    NEVİN KORKMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Göz Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SAMURAY TUNCER

  5. Poroz ortamlarda ısı geçişi

    Heat transfer in porous media

    A.SERDAR İĞCİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1990

    Makine Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    DOÇ.DR. FERİDUN ÖZGÜÇ