Geri Dön

Tip 1 diyabetes mellitus hastalarında parvovirüs B19 enfeksiyon sıklığı

The frequency of parvovirus B 19 infection in type E1 DM patients

  1. Tez No: 460408
  2. Yazar: HASAN HÜSEYİN GÜMÜŞÇÜ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. KEVSER ONBAŞI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 1, Otoimmün hastalıklar, Parvovirüs enfeksiyonları, Parvovirüsler, İmmünoglobülin G, İmmünoglobülin M, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 1, Autoimmune diseases, Parvovirus infections, Parvoviridae, Immunoglobulin G, Immunoglobulin M
  7. Yıl: 2017
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dumlupınar Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Parvovirüs B19 enfeksiyonu sonrası oluşan antikorların moleküler bazı mekanizmalar ile otoimmün mekanizmaların aktivasyonuna yol açabileceği bilinmektedir. Parvovirüs B19 enfeksiyonun birçok otoimmün hastalıkta oto-antikorlar oluşturabileceği gözlemlenmiştir. Parvovirüs B19 birçok otoimmün hastalığın etyolojisinde yer aldığı düşünülerek araştırmalar yapılmıştır. Bazı vaka sunumlarında Parvovirüs B19 enfeksiyonu sonrasında Tip 1 DM geliştiği rapor edilmiştir. Tip 1 DM' nin genetik bir zeminde bazı çevresel faktörlerin etkisiyle oluştuğu düşünülmektedir. Viral enfeksiyonlar, patogenezde rol aldığı düşünülen çevresel faktörlerdendir. Otoimmün bir hastalık olan Tip 1 DM' nin etyolojisinde Parvovirüs B19 enfeksiyonlarının rolü çalışmamızın esas amacını oluşturmaktadır. Bu çalışmada Tip 1 DM hastalarında Parvovirüs B19 sıklığı araştırılmıştır. Nisan 2016-Eylül 2016 tarihleri arasında Dumlupınar Üniversitesi Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Endokrinoloji ve Metabolizma polikliniği ve iç hastalıkları polikliniklerine başvuran ve çalışmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden Tip 1 diyabetik hastalardan aydınlatılmış gönüllü olur formu alınarak gerçekleştirildi. Çalışmamıza 32 Tip 1 DM tanısı almış hasta ve 30 sağlıklı gönüllü (kontrol grubu) alınmıştır. Hastalardan rutin kan tetkikleri esnasında invaziv herhangi bir işlem uygulanmadan kan örnekleri alındı. Kan örnekleri -200C derecede muhafaza edilerek mikrobiyoloji laboratuvarlarında çalışıldı. Parvovirüs B19 IgM ve IgG ELİSA yöntemi kullanılarak manuel olarak çalışıldı. Bu çalışmanın sonucunda Tip 1 DM hastalığı olanlarda Parvovirus B19 IgG düzeyleri kontrol grubuna göre daha sık bulunmuştur. Parvovirüs B19 IgM düzeylerinde ise anlamlı bir fark bulunamamıştır.

Özet (Çeviri)

Antibodies developing after Parvovirus B19 infection may trigger autoimmune mechanism activation. Parvovirus B19 infection has been shown to lead to autoantibody formation in a lot of autoimmune diseases. Parvovirus B19 has been investigated as an etiologic factor in a lot of autoimmune diseases. There are case reports about developing type 1 DM after parvovirus B19 infection. Type 1 diabetes mellitus has been thought to develope in a genetic background in exposure to some environmental factors. Viral infections has been described as one of the enviromental factors in the pathogenesis of type 1 DM. The role of Parvovirus B infection as an etiologic factor in type 1 DM as an autoimmune disease has been investigated in our study. The frequency of parvovirus B 19 infection in type 1 DM patients has been investigated in our study. Volunteer type 1 diabetic patients who attended the Endocrinology and Metabolism Outpatient Policlinic and the Internal Medicine Policlinic between April 2016 and September 2016 at the Dumlupınar University Kütahya Evliya Çelebi Education and Training Hospital and who undersigned the informed consent were enrolled. 32 type 1 diabetic patients and 30 healthy volunteers were recruited as healthy volunteers (control group). Blood samples were taken during the routine blood sampling procedure without any additional invasive procedure. Blood samples were stored at -20 0C until measuring at the microbiology department. Parvovirus B19 Ig M and Ig G levels were measured manually with the ELISA method. Parvovirus B19 IgG levels have been found to be higher among type 1 diabetic patients than the control group in this study. Parvovirus B19 Ig M levels were not different statistically.

Benzer Tezler

  1. Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi

    Başlık çevirisi yok

    MERİH BAYRAM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM

  2. Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri

    Risk factors in the coronary artery disease

    MURAT SUHER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    KardiyolojiGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  3. Posterior fossa tümörleri

    Başlık çevirisi yok

    SERHAT AYDINER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    NöroşirürjiGazi Üniversitesi

    Nöroşirürji Ana Bilim Dalı

  4. Doğuştan kalça çıkıklı hastalarda kalça patolojilerinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    NECDET ŞÜKRÜ ALTUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ORHAN ASLANOĞLU

  5. Meniere hastalığında endolenfatik kese cerrahisi

    Endolymphatic sac surgery in meniere's disease

    NEBİL GÖKSU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Kulak Burun ve BoğazGazi Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. NECMETTİN AKYILDIZ