Geri Dön

Rektal karsinomda neoadjuvan kemoradyoterapi öncesi ve sonrası tedaviye yanıtın değerlendirilmesinde difüzyon ağırlıklı mrg'de difüzyon katsayısının rolü

The role of apparent diffusion coefficient measurement in assessment of rectal cancer response before and after neoadjuvant chemoradiotherapy

  1. Tez No: 491688
  2. Yazar: DINARA MAMEDOVA
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. DENİZ SÖZMEN CILIZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Radyoloji ve Nükleer Tıp, Radiology and Nuclear Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Difüzyon katsayısı, Difüzyon manyetik rezonans görüntüleme, Karsinoma, Manyetik rezonans görüntüleme, Rektal hastalıklar, Rektal neoplazmlar, Tedavi, İlaç tedavisi, Diffusion coefficient, Diffusion magnetic resonance imaging, Carcinoma, Magnetic resonance imaging, Rectal diseases, Rectal neoplasms, Treatment, Drug therapy
  7. Yıl: 2017
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Radyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmanın amacılokal ileri ve/veya lenf düğümü tutulumu olan rektum kanseri nedeniyle uzun dönem neoadjuvan kemoradyoterapi (KRT) uygulanan hastalarda tümörün T ve N evresinde gerileme ve patolojik tam yanıt oranlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç için rektum duvarının, rektum tümörünün ve lenf nodlarının difüzyon katsayısı (ADC) değişimine hem KRT öncesi hem de sonrası bakıldı. Tek başına tedavi sonrası ADC ölçümlerinin patolojik yanıtı tahmin etmede yeterli olup, olamayacağı araştırıldı. Ayrıca ADC ölçümlerinin tam, kısmi ve yanıtsız hastaları ayırt edip, etmediğine bakıldı.DAG'ın rektum kanserinin tedavi sonrası yeniden evrelemesinde standart FSE-MRG'ye katkısı araştırıldı. Lokal ileri evre rektal kanserli (≥T3 veya lenf tutulumu) 86 hastanın KRT öncesi ve sonrası, 1.5-T FSE MRG ve difüzyon ağırlıklı görüntülüleri retrospektif olarak, sonuçlara kör bir radyolog tarafından değerlendirildi. Tedavi yanıtının değerlendirilmesindetümör kalınlığında azalma ve sinyal intasite değişimlerine bakarak tümör regresyon skorları (RS) olarak derecelendi.Tümör ADC değerleri tam yanıt ve kısmi yanıt hastalarında üç defa ölçüldü ve kaşılaştırıldı. Patolojik tam yanıtın doğruluk oranını bulmak için üç ölçüme ROC eğrisi analizi uygulandı.Sonuçların kesinliği: Duyarlılık, özgüllük ve genel tanısal doğruluk hesaplandı. Standart FSE MRG ile T evresi %40 hastada doğru bulundu. Standart MRG'ye diffüzyon MRG eklendiğinde T evresi doğruluğu %76.6'ya yükseldi. Standart FSE MRG ile N evresi %56.9 hastada doğru bulundu. Standart MRG'ye diffüzyon MRG eklendiğinde N evresi doğruluğu %60'a yükseldi. N evrelemede standart MRG'ye DAG'ın eklenmesi doğru tahmin etmede anlamlı artış göstermediği görüldü (p=0.48). Tam yanıtlı (n=20) hastada post-KRT ADC (1.43±0.10) (×10−3 mm2/s) ve yüzde değişim oranı (%23.3) tam yanıt göstermeyen (n=56)(sırasıyla 1.14±0.18, %76.7) hastalara oranla anlamlı şekilde yüksek çıktı(her ikisinin p değeri <0.0001). KRT öncesi ADC (0.6±0.10) tam yanıtlı hastalarda kısmı yanıtlı hastalara göre anlamlı farklılık göstermedi (0.52±0.14)(P=0.4094). KRT sonrası patolojik tam yanıtlı hastalarda ADC, doğruluk oranı ile yüzde değişiminin karşılaştırmalı yaklaşık p değeri (p = 0.788) hesaplandı. Bununla birlikte, ilkinin toplam doğruluk oranı (% 87) ikinciye göre (% 75) daha yüksek(P = 0.049) oldu. Sonuç olarak, tek başına post-KRT ADC'nin incelenmesi, lokal ileri evre rektal kanserlerde pTY'lı hastaları pKY ve yanıtsız hastalardan güvenilir bir şekilde ayırabilir.Ancak kısmi yanıtlı hastalarda iyi yanıt ve kötü yanıt arasında ADC değerleri ile güvenilir bir şekilde ayırım yapılamayacağı sonucuna varılmıştır. Tedavi öncesi ve sonrası standart FSE bulguları ile DAG sinyal intensite değişimlerinin birlikte değerlendirilmesinin yeniden T evreleme doğruluğunu arttırabilir.

Özet (Çeviri)

The aim of this study were to determine pathologic regression and complete response rates of T and N tumors in patients recieving long term neoadjuvant chemoradiation therapy (CRT) for locally advanced rectal cancer (LARC) or lymph node involvment. For this purpose, changes in the apparent diffusion coefficient (ADC) of, rectal tumor, and lymph nodes were assessed both before and after CRT. We evaluated whether change in the apparent diffusion coefficient (ADC) after CRT would more accurately predict pathological complete response (pCR) than analysing the pre- or post-CRT ADC individually. Whether the ADC measurements can distinguishe complete, partial, and unresponsive patients was also evaluated. The added value of DWI to standard FSE-MRI after treatment for rectal cancer was investigated. Eighty-six patients with LARC (≥T3 or lymph node positive) underwent preand post-CRT, 1.5-T diffusion weighted imaging and were evaluated retrospectively. A blinded radiologist measured the tumour ADCs and evaluated standart MRI. In evaluating treatment response, tumor regression scores (RS) were graded based on reduction of tumor maximal thickness and signal intensity changes. The three measures were compared with regard to CR and non-CR. To calculate accuracy for determining pCR, receiver-operating characteristic curve (ROC) analysis was applied to the three measures. For Precise results: Sensitivity, specificity and general diagnostic accuracy were calculated. 82 Accuracy of standard FSE MRI, in determining T stage 40%, added value of diffusion to standart FSE MRI in determing T stage was 76.6%. N stage was found in 56.9% with standard MRI and 60% with added value of DW MRI. The addition of DWI to standard MRI in determining N stage did not show a significant increase in accuracy (p=0.48). However, the overall accuracy rate of the second was higher than the first. The post-CRT ADC (1.43±0.10) (×10−3 mm2/s) and the percentage change (23.3%) in the CR (n=20) were significantly higher than those in the non-CR (n=56) (1.14±0.18, 30.2±21.7%, respectively)(both, P<0.0001). The pre-CRT ADC (0.6±0.10) of the pCR did not differ significantly from that of the non-pCR (0.52±0.14)(P=0.4094). The post-CRT ADC showed comparable relativeaccuracy for determining pCR to that of the percentage change (P=0.788). However, overall accuracy of the former (87%) was higher than that of the latter (75%) (P=0.049). Conclusion Analyzing post-CRT ADC alone can reliably differentiate pCR from non-pCR in LARC. However, partial responders, good responders and poor responders can not be reliably distinguished by ADC values. Concomitant evaluation of DWI signal intensity changes with standard FSE findings before and after treatment may improve the accuracy of T-staging

Benzer Tezler

  1. Rektal kanserin neoadjuvan kemoradyoterapi öncesi ve sonrası değerlendirilmesinde difüzyon MRG

    Diffusion- weighted MRI for pre-and post-neoadjuvant chemoradiotherapy evaluation of rectal cancer

    RASUL SHARFOV

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Radyoloji ve Nükleer Tıpİstanbul Üniversitesi

    Radyodiagnostik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜLGÜN ENGİN

  2. Lokal ileri rektum kanserli hastalarda tümör regresyon derecesi ile neoadjuvan tedaviye yanıt ve karsinoembriyonik antijen düzeyleri arasindaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluating the relationship between carcinoembryonic antigen levels and response to neoadjuvant therapy and tumor regression degree in patients with localy advanced rectal cancer

    TOLGA ÖNDER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Genel CerrahiDokuz Eylül Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA CEM TERZİ

  3. Lokal ileri evre rektum karsinomlu hastalarda neoadjuvan tedaviye lokal yanıtın vücut kompozisyonları ile ilişkisinin değerlendirimi

    Evaluation of the relationship between body composition and local response to neoadjuvant therapy in patients with locally advanced rectal carcinoma

    MUHAMMED GÜNDOĞDU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Radyoloji ve Nükleer TıpEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ELİF GÜNDOĞDU

  4. Lokal ileri rektum kanserinde preoperatif kemoradyoterapi ve cerrahi arasında geçen sürenin patolojik tümör regresyonuna etkisi

    The effect of the time elapsed between preoperative chemotherapy and surgery on pathological tumor regression in locally advanced rectal cancer

    MUSTAFA BİNGÜL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Genel CerrahiDokuz Eylül Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. CEM TERZİ

  5. Lokal ileri evre rektum kanserinde neoadjuvan tedavi yanıtınınklinik, patolojik ve radyolojik olarak değerlendirilmesi

    Neoadjuvant treatment response in local advanced rectum cancerclinical, pathological and radiological evaluation

    ÖZLEM AY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    OnkolojiKocaeli Üniversitesi

    Radyasyon Onkolojisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EMİNE BİNNAZ SARPER