Geri Dön

Eozinofilik ve non eozinofilik ağır alerjik astımda nötrofil/ lenfosit ve eozinofil/lenfosit oranı omalizumab tedavi yanıtını öngörebilir mi?

Can neutrophil/lymphocyte and eosinophil/ lymphocyte ratio predict omalizumab treatment response in eosinophilic and non eosinophilic severe allergic asthma?

PDF İndir

  1. Tez No: 491758
  2. Yazar: HASAN ÖZGEN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. İSMET BULUT
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Hastalıkları, Chest Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Alerji ve immünoloji, Astım, Hipersensitivite, Lenfositler, Nötrofiller, Omalizumab, Allergy and immunology, Asthma, Hypersensitivity, Lymphocytes, Neutrophils, Omalizumab
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç Th2/Th1 max patolojik yolakla ilişkili olarak ağır alerjik astımda da düşük eozinofilik fenotip ortak küme olarak görülebilir. Bu durum omalizumab(OMB) tedavi yanıtını etkileyebilir. OMB tedavisinin sonucunu öngörmede ekshale nitrözoksit(FENO) ölçümü, serum periostin düzeyleri ve bronşiyal eozinofili düzeylerinin kullanılabileceği önceki çalışmalarca bildirilmiştir. Bu yöntemler pahalı ve invaziv olabilmektedir. Biz bu çalışmada eozinofil düzeyi ve eozinofil lenfosit oranının OMB tedavisini öngörüp göremeyeğinin araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yötem Merkezimiz alerji kliniğinde OMB tedavisi alan hastalar retrospektif olarak tarandı. Bazal hemogram parametreleri, tedavi öncesi ve sonrası acil başvuruları, yıllık steroid kullanımları, varsa yıllık yatışları, hastaların kullandıkları ilaç ve dozları ve astım kontrol testleri(AKT) kaydedildi. Hastalar; küresel etkinlik değerlendirmesi(GETE) skalası, tamamen düzelme(mükemmel) ve belirgin düzelme(iyi) şeklinde değerlendirildiyse yanıt alınan, kısıtlı değişiklik, hiç değişiklik yok ya da kötüleşen şeklinde değerlendirildiyse de yanıt alınmayan olarak kaydedildi. Bulgular Toplam 83 hastanın yaş ortalaması 50,03±10,78; 64(%77) hasta kadın 18(%23) hasta erkek idi. Hastaların AKT ve solunum fonksiyon parametrelerinden FEV1 anlamlı artarken; atak sayılarının, acil başvurularının, yıllık yatışlarının ve sistemik steroid ihtiyaçlarının anlamlı olarak azaldığı görüldü(p<0,05). Hastaların 63'ü(%76) yanıt alınan 20'si(%24) yanıt alınamayan gruptaydı. Gruplar eozinofil ve eozinofil lenfosit oranı olarak karşılaştırıldıklarında yanıt alınan grupta eozinofil ve eozinofil lenfosit oranı anlamlı olarak yüksekti(yanıt alınan grup eozinofil ortalaması 450590 hücre/mm3(%3,71), eozinofil lenfosit oranı 0,180,19; yanıt alınamayan grup eozinofil ortalaması 180190 hücre/mm3(%2,09), eozinofil lenfosit oranı ise 0,080,06 olarak bulundu; sırasıyla p <0,017 ve < 0,04). Sonuç Ağır alerjik astımda OMB tedavisinin yanıtını öngörmede pahalı ve invaziv olabilen metodlar yerine hemogram parametrelerinden eozinofil lenfosit oranı tedavi yanıtı ile korele bulunmuş ve daha ucuz ve kolay ulaşılabilir olmasından dolayı umut vaat etmektedir. Daha geniş hasta sayıları ile randomize kontrollü çalışmalara gereksinim vardır.

Özet (Çeviri)

Aim Th2/Th1 mix pathological pathway may be seen as a common set of low eosinophilic phenotype in severe allergic asthma. This may affect omalizumab(OMB) treatment responce. The results of OMB therapy have been reported in previous studies in which exhaled nitric oxide(FENO) measurement, serum periostin levels, and bronchial eosinophilia levels could be used. These methods are expensive and invasive. In this study, we aimed to investigate whether eosinophil level and eosinophil lymphocyte ratio predict OMB therapy. Material and Methods Patients who received OMB therapy in our allergy clinic were screened retrospectively.Baseline hemogram parameters, pre- and post-treatment emergency admission, annual steroid use, annual admission of inpatient care unit, medication and doses used by patients and asthma control tests (ACT) were recorded. According the global efficacy assessment(phisician's GETE) scalepatients was recorded as responder if assessed as complete improvement(excellent) and significant improvement (good); and recorded as unresponder if assessed as limited change, no change or worsening. Results The mean age of 83 patients was 50.03 ± 10.78; 64 (77%) patients were female and 18 (23%) were male. While ACT scores and FEV14 as a pulmonary function parametre was significantly increased, the number of urgent admission, annual hospitalizations and systemic steroid needs decreased significantly(p<0,05). Sixty-three of the patients (76%) were in the responder group and twenty of the patients were in the unresponder group(24%). When the groups were compared as eosinophil and eosinophil lymphocyte ratio, the ratio of eosinophil and eosinophil lymphocyte was significantly higher in the response group(the mean eosinophil count was 290 cells / mm3 (3,71%) and the eosinophil lymphocyte ratio was 0.14 was in the responder group; the mean eosinophil count was 180 cells / mm3 (2.09%) and the eosinophil lymphocyte ratio was 0.06 in the unresponder group; p value was <0,017 and 0,04 respectively). Conclusion Instead of expensive and invasive methods for predicting the response of OMB therapy in severe allergic asthma, the eosinophil lymphocyte ratio in hemogram parameters is correlated with treatment response and giving hope to be cheaper and easier way to reach. There is a need for larger patient numbers and randomized controlled studies.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    129571

    Bronşial astma tanısıyla takipli hastalarda montelukast kullanımına bağlı hepatotoksisite incelemesi

    Başlık çevirisi yok

    KAMİL TEKER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. RENGİN ŞİRANECİ

  2. Tez No

    914856

    Nazal polipozis ile birlikte olan kronik rinosinüzitin eşlik ettiği eozinofilik ağır astımlı hastalarda mepolizumab tedavisinin etkinliği

    Effectiveness of mepolizumab treatment in patients with eosinophilic severe asthma accompanied by chronic pansinusitis and nasal polyposis

    MARİYE DOĞRU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ABDULKADİR BAŞTÜRK

    DOÇ. DR. EMEL ATAYIK

  3. Tez No

    844501

    Ağır astıma nazal polipin eşlik etmesi biyolojik tedavi yanıtını etkiler mi? Nazal polip subgrup analizlerline göre omalizumab ve mepolizumab tedavi yanıtlarının karşılaştırılması

    Does concomitant nasal polyp affect the efficacy of biologic therapy in severe asthma? Comparison of omalizumab mepolizumab treatment efficacy according to nasal polyp subgroup analyzes

    FATMA KÜBRA KILIÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Göğüs HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FATMA MERVE TEPETAM

  4. Tez No

    314361

    Besin allerjili çocuklarda astım ve bronş aşırı duyarlılığı sıklığının ve astım için risk faktörlerinin belirlenmesi

    Frequency of asthma and bronchial hyperreactivity in children with food allergy and analysis of its risk factors

    SELİN YAKARIŞIK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. CANSIN SAÇKESEN

  5. Tez No

    962354

    Investigation of immune regulation in pediatriceosinophilic esophagitis (EOE) patients

    Pediatrik eozinofilik özofajit (EOE) hastalarında immün regülasyonunun araştırılması

    CEREN BÜYÜK

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2025

    Allerji ve İmmünolojiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Moleküler Biyoloji-Genetik ve Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    PROF. DR. AYÇA SAYI YAZGAN

Geri Dön