Geri Dön

Ratlarda tendonun prelamine edilerek iyileşmeye etkisinin gösterilmesi

Demonstrating the healing effect of prelamining tendons in rats

  1. Tez No: 491810
  2. Yazar: ENİS MERT
  3. Danışmanlar: UZMAN MUSA KEMAL KELEŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi, Plastic and Reconstructive Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Tendon, Prelaminasyon, İyileşme, Cerrahi flepler, Cerrahi-plastik, Deri nakli, Sıçanlar, Tendonlar, Transplantlar, Yara iyileşmesi, Tendon, Prelamination, Healing, Surgical flaps, Surgery-plastic, Skin transplantation, Rats, Tendons, Transplants, Wound healing
  7. Yıl: 2017
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Ratlarda Tendonun Prelamine Edilerek İyileşmeye Etkisinin Gösterilmesi Uzmanlık Tezi, S.B. Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Kliniği Tendon iyileşme biyolojisi, intrinsik iyileşme ve ekstinsik iyileşme mekanizma teorileri ile domine edilmektedir. Çalışmamızda rat üzerinde tendon prelaminasyon modeli tanımlanması amaçlandı ve prelamine edilmiş tendonun, intrinsik iyileşme mekanizmasını arttırması teorisinden yola çıkılarak, bunun tendon iyileşmesine olan etkisinin gösterilmesi hedeflendi. Çalışmada 40 adet Wistar Albino sıçan kullanıldı. Sıçanlar rastgele seçilerek deney grubu ve kontrol grubu olmak üzere 20'şer hayvandan oluşan iki gruba ayrıldı. Her grupta bulunan hayvanların yarısından elde edilen tendon örnekleri deney sonunda biyomekanik değerlendirme, diğer yarısı histopatolojik inceleme için kullanıldı. Deney iki aşamalı olarak planlandı ve birinci aşamada gruplar arasında eşit koşulları sağlamak amacıyla aynı cerrahi işlem uygulanarak tendon prelaminasyonu yapıldı. Prelaminasyonun sağlaması için iki hafta beklenilmesinin ardından deneyin ikinci aşamasında deney grubunda tendonlar prelamine edilmiş halde onarım yapılırken; kontrol grubunda flepten ayrılıp vasküler desteği kesildikten sonra onarım gerçekleştirildi. Her iki grupta da tendon iyileşmesi için üç hafta beklenmesinin ardından hayvanlar sakrifiye edilerek tendon örnekleri toplandı. Vaskülerite, fibroblast dansitesi, epitenon kalınlığı ve kollajen lif oryantasyonunun değerlendirildiği ortalama regeneratif histoloji skoru, kontrol grubunda 1.61; deney grubunda 2 olarak bulundu. İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu görüldü (p<0,05). İnflamasyon açısından deney grubunun (2,11) , kontrol grubuna (2,33) oranla daha az inflamasyon gösterdiği ancak bu farkın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı bulundu (p>0,05). Gerim değerleri açısından, kontrol ve deney grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu izlendi (p<0,05). Kontrol grubu maksimum kopma kuvveti 7,9 ± 2,05 N; deney grubunda ise 11,42 ± 2,37 N bulundu. Çalışmada prelaminasyon ile tendonların iyileşme potansiyelinin arttırılabileceği sonucuna vardık. Ayrıca oluşturduğumuz tendon prelaminasyon modeli bundan sonraki deneysel çalışmalarda basitçe uygulanabilir olması açısından avantaj sağlayabileceğini düşünmekteyiz.

Özet (Çeviri)

Demonstrating the Healing Effect of Prelamining Tendons in Rats MD Thesis, S. B. Ankara Yildirim Beyazit Training and Research Hospital Department of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery The biology of tendon healing is dominated by the intrinsic and extrinsic healing mechanism theories. Our study aimed to define a tendon prelamination model and to demonstrate the effects of prelaminated tendon on the tendon healing by enhancing the intrinsic healing mechanism. 40 Wistar albino rats were used in the study. The rats were randomly selected and divided into two groups of 20 each, which served as the control group and the experiment group. The tendon samples obtained from half of the animals in each group were used for biomechanical evaluation, and those from the other half were used for the histopathological examination at the end of the study. The experiment was planned to be conducted in two phases. In the first phase, the tendon prelamination was performed on both the groups by applying the same surgical procedure to achieve equal conditions. After waiting for two weeks to ensure the prelamination, the second phase began. In this phase, the tendons in the control group were repaired after the tendon graft was removed and vascular support was eliminated as the tendons in the experiment group were repaired with the prelamination. In both groups, after waiting for three weeks for tendon healing, the animals were euthanized and tendon samples were collected. The mean regenerative histology score, in which vascularity, fibroblast density, epithenon thickness, and collagen fiber orientation were evaluated, was 1.61 in the control group and 2.00 in the experiment group. There was a statistically significant difference between the two groups (p<0.05). In terms of inflammation, the experiment group, with the rate of 2.11, showed less inflammation than the control group, which had the rate of 2.33; however, it was statistically insignificant (p>0.05). In terms of tension values, there was a statistically significant difference between the control group and the experiment group (p<0.05). The ultimate tensile strength values were obtained as 7.9 ± 2.05N for the control group and 11.42 ± 2.37N for the experiment group. In the study, we concluded that the potential of tendon healing can be increased by the prelamination of tendon. Besides, we think tendon prelamination model which we proposed may be advantageous for the following experimental studies as it is easy to implement.

Benzer Tezler

  1. Ratlarda aşil tendon iyileşmesinin fonksiyonel, biyomekanik ve histopatolojik olarak değerlendirilmesi

    The functional, biomechanical and histopathological evaluation of achilles tendon healing in rats

    CEMAL KAZIMOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. SELÇUK BÖLÜKBAŞI

  2. Ratlarda aşil tendon rüptürü iyileşmesinde yenilikçi yaklaşımlar: Eksozom, hyalüronik asit ve amniyon zarı uygulamalarının karşılaştırılması

    Innovative approaches in achilles tendon rupture healing in rats: Comparison of exosome, hyaluronic acid, and amniotic membrane applications

    KÜBRA ŞAHİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Ortopedi ve TravmatolojiTokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EYUP ÇAĞATAY ZENGİN

  3. Ratlarda aşil tendon iyileşmesinde kitosan ve terapötik ultrason tedavisinin etkisi: Fonksiyonel ve histolojik çalışma

    The effect of chitosan and therapeutic ultrasound treatment of achilles tendon healing in rats: Functional and Histological study

    RAHİME ŞEKERCİ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    AnatomiAkdeniz Üniversitesi

    Anatomi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NİGAR KELEŞ ÇELİK

  4. Ratlarda quadriceps tendonu rüptürlerinde primer onarım sonrası chitosan uygulaması

    Chitosan application after primary repair in quadriceps tendon ruptures in rats

    TEVFİK ÇATAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALTUĞ DURAMAZ

  5. Papaverin'in aşil tendon tamiri yapılan ratlarda tendon iyileşmesi ve adezyon üzerine etkisi (Deneysel çalışma)

    Effect of papaverin on tendon healing and adhesion in rats with achilles tendon repair (Experimental study)

    ERDEM CAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Ortopedi ve TravmatolojiTekirdağ Namık Kemal Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YAŞAR MAHSUT DİNÇEL