Geri Dön

Ailevi akdeniz ateşi hastalarında farklı dozlarda kolşisin tedavisinin etkinliği

The effi̇cacy of di̇fferent colchi̇ci̇ne dose i̇n treatment of fami̇li̇al medi̇terranean fever

PDF İndir

  1. Tez No: 514388
  2. Yazar: SOGOL SADRI
  3. Danışmanlar: DOÇ. NİLÜFER ALPAY KANITEZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Romatoloji, Rheumatology
  6. Anahtar Kelimeler: ailevi akdeniz ateşi, kolşisin, doz, Doz-cevap ilişkisi-ilaç, Tedavi, Familial mediterranean fever, colchicine, dose, Dose-response relationship-drug, Treatment
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AİLEVİ AKDENİZ ATEŞİ HASTALARINDA FARKLI DOZLARDA KOLŞİSİN TEDAVİSİNİN ETKİNLİĞİ Giriş-Amaç: Ailevi akdeniz ateşi (AAA) hastalığında kolşisin başlangıç dozu yetişkinlerde 1-1,5 mg/gün olarak önerilmiştir. Klinik takip ile gerekirse 3 mg/güne kadar arttırabileceği bilinmektedir. EULAR'ın son AAA tavsiye raporunda, 5 yıl ataksız seyreden ve akut faz reaktanları yüksek saptanmayan hastalarda kolşisin dozunun yakın takip ile azaltılabileceği bildirilmiştir. Ancak bu öneriyi destekleyen klinik araştırmaların sayısı fazla değildir. Bu çalışmada, farklı dozlarda kolşisin tedavisi ile hastalığı kontrol altında seyreden AAA hastalarının demografik, klinik ve laboratuvar özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu sayede klinikte takipte günlük kolşisin dozlarının düşürülmesinin daha az riskli olacağı hasta grubunun belirlenmesi planlanmaktadır. Gereç-Yöntem: Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları Romatoloji Polikliniği'ne Nisan 2016 ile Nisan 2017 tarihleri arasında başvuran AAA tanılı, 18-65 yaş arasında, ataksız dönemde (en son atak üzerinden en az 1 ay geçmiş) olan 273 hasta çalışmaya alındı. Klinik ve laboratuvar bulguları, MEFV gen mutasyonları, ilaç uyumu, süre ve dozu önceden hazırlanmış bir forma kaydedildi. Elde edilen kohort içerisinde hastalığı kontrol altında olanlar (yılda 4'ten az atak ve ISSF skoru 2), en az 3 yıl ortalama dozu sabit kalmak kaydı ile düşük doz (ortalama günlük kolşisin <1mg), orta doz ≥ 1mg ile <1,5 mg/gün ve standart doz ≥ 1,5 mg/gün kolşisin tedavisi alanlar olmak üzere üç gruba ayrıldı. Eş zamanlı DMARD ya da biyolojik tedavi alanlar çalışma dışına bırakıldı. Bulgular: Çalışmamızda 76'si kadın ve 38'i erkek toplam 114 hasta kriterleri karşıladığı için analiz edildi. Ortalama yaşları 33.4 (min: 18- max: 65) ve hastalık süreleri 18.8 (min: 3, max: 47) yıl saptandı. İlaç yan etkisi, tedavi uyumsuzluğu, hekim tavsiyesi gibi sebeplerle 21 hasta (%18.4) düşük doz kolşisin, 38 hasta (%33.3) orta doz kolşisin ve kalan 55 hasta (%48.2) standart doz kolşisin kullanmaktaydı. Oluşturulan bu üç subgrub arasında istatiksel olarak anlamlı olabilecek herhangi bir demografik, klinik ya da laboratuvar veri farklılığı saptanmadı. SONUÇ: AAA tedavisinde remisyonda olan hastalarda kolşisin dozunun azaltılması konusu tartışmalıdır. Çalışma verilerimiz ile AAA hastalarının tedavisinde klasik bilgimiz olan en az 1.5 mg/gün kolşisinin ömür boyu kullanılması bilgisinin değişebileceği, seçilmiş hastalarda yakın takip ile kolşisin dozunun azaltılabileceği düşünülmüştür

Özet (Çeviri)

THE EFFİCACY OF DİFFERENT COLCHİCİNE DOSE İN TREATMENT OF FAMİLİAL MEDİTERRANEAN FEVER Introduction-Aim: Recommended colchicine dose in Familial Mediterranean Fever (FMF) is1-1.5 mg / day in adults. It can be increased up to 3 mg / day if necessary by clinical monitoring. In the final FMF recommendation report of the EULAR, it was reported that after 5 years of stable disease, in appropriate patients, the dose of colchicine may be reduced by close follow-up. However, the number of clinical trials supporting this recommendation is not large. In this study, demographic and clinical characteristics of FMF patients who have been treated with different doses of colchicine and whose disease was under contol were compared. In this clinical study, it is planned to determine the patients who will have less risk of lowering the daily doses of colchicine in clinical follow-up. Materials and Methods: In this study between April 2016 and April 2017 , 273 patients who were admitted to the Bakırköy Dr. Sadi konuk Training and Research Hospital Internal Medicine Rheumatology Polyclinic diagnosed with AAA were enrolled. This patients were between the ages of 18 and 65, non-attacks period and at least one month past last period. Clinical and laboratory findings, MEFV gene mutations, drug compliance, time and dose were recorded in a preformed form. The 'international severity scoring system for familial mediterranean fever' (ISSF) score was calcuted to determine disease severity. In the cohort, patients who were under the control of the disease ( less 4 attacks per year and ISSF score 2), at least two years of treatment with stable dose stable were divided into three groups. This groups were low dose ( average daily dose of colchicine <1 mg), median dose ≥ 1mg/day and <1.5 mg/day and standard dose ≥ 1.5 mg/day for colchicine from the study. Simultaneous DMARDs or biologically treated patients were excluded from the study. Findings: Of the 273 FMF patients enrolled in the cohort, but just 76 of the remaining patients met the study criteria. 38 of the patients were male, 76 were female. The men age was 33.4 (min: 18- max: 65) years and the disease duration was 18.8 ( min: 3, max: 47) years. Amyloidosis or organ failure was not detected in any of these patients. Because of various reasons ( drug side effect, treatment in compatibility, physician advice), 21 pateints (18.4%) were treated with low dose colchicine, 38 pateints (33.3%) with moderate dose of colchicine and the remaining 55 patients (48.2%) with standart dose colchicine . There were no demographic, clinical or laboratory data differences that could be statistically sagnificant among these three subgroups. Conclusion: The issue of reducing the dose of colchicine is controversial in patient who were in remission under FMF treatment . With our study data it was considered that the dose of colchicine could be reduced by close follow-up in selected patients in which the knowledge of using our usual knowledge of lifelong use of at least 1.5 mg / day of colchicine in the treatment of FMF patients.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    391024

    Pediyatrik ailesel Akdeniz ateşi hastalarında günlük tek ve iki doz kolşisin uygulamalarının etkinlik açısından karşılaştırılması

    The comparison of the efficacy of once and twice daily dosage of colchicine in pediatric patients with familial mediterranean fever

    ADEM POLAT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGata

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ERKAN DEMİRKAYA

  2. Tez No

    303121

    CYP3A4 ve MDR1 gen polimorfizmlerinin kolşisin farmakogenetiği üzerindeki etkinliğinin ailevi akdeniz ateşi tedavisindeki rolü

    The role of effıcacy of CYP3A4 and MDR1 gene polymorphısms on colchıcıne pharmacogenetıcs ın the treatment of famılıal medıterranean fever

    DİLEK DOĞRUER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    GenetikAbant İzzet Baysal Üniversitesi

    Tıbbi Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı

    ÖĞR. GÖR. ESRA TUĞ

  3. Tez No

    272787

    Düzenli kolşisin tedavisi uygulanan ailevi akdeniz ateşi hastalarında serum vitamin B12 düzeyinin araştırılması

    Vitamin B12 levels in patients with Familial Mediterranean Fever (FWF) under regular colchicine treatment

    ALİİHSAN GEMİCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    GastroenterolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET TUNCA

  4. Tez No

    484615

    MEFV geninin farklı ekzonlarında homozigot veya heterozigot mutasyon tespit edilen ailevi akdeniz ateşi hastalarında soluable urokinase-type plasminogen activator receptor (SuPAR) ve serum amiloid-A düzeylerinin diagnostik ve prognostik değerinin saptanması

    Determination of diagnostic and prognostic value of soluble urokinase TYPE plasminogen activator receptor (SuPAR) and serum amiloid-A levels in familial mediterranean fever patients who have homozygous or heterozygous mutations in different exons of the mefv gene

    HURİYE ERBAK YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Biyokimyaİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. SALİHA AKSUN

  5. Tez No

    365857

    MEFV geni̇nde farkli mutasyonlari ve genoti̇pleri̇ olan ai̇lesel akdeni̇z ateşi̇ hastalarinda i̇nterlöki̇n-1(IL-1) ve i̇nterlöki̇n-1 reseptör antagoni̇sti̇ (ILRN1) gen poli̇morfi̇zmleri̇ni̇n kli̇ni̇k seyi̇r ve tedavi̇ i̇le i̇li̇şki̇si̇

    the analysis of interleukin-1 reseptor antagonist and i̇nterleukin - IL-1Β gene polymorphisims in fmf patients who have different mefv mutations and different genotypes : Do they associated with colchicine resistance and disease severity

    EMİNE ÖZLEM ÇAM DELEBE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı Bölümü

    PROF. DR. AFİG BERDELİ

Geri Dön