Periton diyalizi hastalarında rezidüel renal fonksiyonun klinik ve laboratuvar parametrelerine etkisi
Effects of resi̇dual renal functi̇on on cli̇ni̇cal and laboratory features of pati̇ents on peri̇toneal di̇alysi̇s
- Tez No: 539548
- Danışmanlar: PROF. ERKAN DERVİŞOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nefroloji, Nephrology
- Anahtar Kelimeler: Albumin, anemi, periton diyalizi, son dönem böbrek hastalığı, hemoglobin, rezidüel böbrek fonksiyonu, Albüminler, Böbrek fonksiyon testleri, Böbrek hastalıkları, Böbrek yetmezliği-kronik, Diyaliz, Hemoglobinler, Albumin, anemia, peritoneal dialysis, end stage renal disease, hemoglobin, residual renal function, Albumins, Kidney function tests, Kidney diseases, Kidney failure-chronic, Dialysis, Hemoglobins
- Yıl: 2019
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Kocaeli Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Periton diyalizi (PD) hastalarında rezidüel böbrek fonksiyonunun (RRF) diyaliz yeterliliğine katkısı iyi bilinmektedir. Çalışmamızın amacı, RRF'nin anemi derecesi, fosfor kontrolü ve beslenme parametreleri de dahil olmak üzere çeşitli klinik ve laboratuvar özellikleri üzerindeki etkilerini PD hastalarında değerlendirmektir. Yöntem: Peritoneal ve renal klirens çalışması yapılan ve son 6 ay içinde eş zamanlı biyokimyasal analiz yapılan PD tedavisi alan hastalar retrospektif olarak incelendi. Rezidüel glomerüler filtrasyon hızı (GFH), nPCR ve hemoglobin, serum albümin, kolesterol, trigliseritler, kalsiyum, fosfor, ferritin, demir, WBC, B12, folik asit, parathormon ve C reaktif protein (CRP) seviyelerini içeren biyokimyasal ölçümler elde edildi ve kaydedildi. Bulgular: Merkezimizde PD alan yüz onbeş hasta (52 kadın, 63 erkek; ort. Yaş 56 ± 13 yıl, 20-83 yıl) analiz edildi. Hastalar RRF olan(n=75) ve olmayanlara(n=40) göre sınıflandırıldı. RRF'u olan hastalar daha yüksek kilo (80±14 kg vs.68±13 kg p=0.000), VKI(29±5 kg/m² vs. 25±5 kg/m²; p = 0.009) ve serum albümin(3.6±0.5 vs. 3.4±0.5 g/dL; p = 0.027) seviyelerine sahipti. RRF'li hastalar, daha az EPO (29 (%41) vs. 34(%85) p=0.000) kullanımı, daha az sevelamer (17(%22.7) vs. 24 (%60) p=0.000) kullanımı, daha az kalsimimetik (9 (%12) vs. 14(%35) p=0.007) kullanımı ve düşük ferritin (159±179 ng/mL vs.323±472 ng/mL p=0.000) değeri vardı. RRF'li hastalar arasında rezidüel GFR, hemoglobin (p=0.017) ve normalize protein katabolik hızı (p=0.030) ile pozitif korelasyon gösterdi, sistolik hipertansiyon(p=0.004), diyastolik hipertansiyon(p=0.024) ve peritoneal ultrafiltrasyon(p=0.004) ile negatif olarak koreledir. Sonuçlar: Çalışmamız RRF'nin serum albümin düzeylerinin korunmasına katkısını göstermektedir. Çalışmamız RRF'nin serum albümin seviyelerinin yanı sıra dolaylı olarak hemoglobin ve fosfor dengesinin korunmasına ve PD hastalarında beslenme durumundaki olumlu etkilere katkıda bulunmaktadır.
Özet (Çeviri)
Aim: The contribution of residual renal function (RRF) to dialysis adequacy in peritoneal dialysis (PD) patients is well known. The aim of our study was to evaluate the effects of RRF on various clinical and laboratory features including degree of anemia, phosphorus control, and nutritional parameters in patients on PD. Methods: Patients on PD therapy who had undergone peritoneal and renal clearance study and had simultaneous biochemical analysis within the last 6 months were retrospectively investigated. Residual glomerular filtration rate (GFR), nPCR and biochemical measurements including hemoglobin, serum albumin, cholesterol, triglycerides, calcium, phosphorus, ferritin, iron, WBC, B12, folic asid, parathormone and Creactive protein (CRP) levels were obtained and recorded. Results: One hundred and fifteen patients (52 women, 63 men; mean age 56±13 years, range 20-83 years) receiving PD in our centre were analyzed. Patients were stratified into those with (n = 75) and without (n = 40) RRF. Patients with RRF had higher weight (80±14 kg vs.68±13 kg p=0.000), VKI (29±5 kg/m² vs. 25±5 kg/m²; P = 0.009) and serum albumin levels (3.6±0.5 vs. 3.4±0.5 g/dL; P = 0.027). Patients with RRF had less EPO (29 (%41) vs. 34(%85) p=0.000) use, less sevelamer (17(%22.7) vs. 24 (%60) p=0.000) use, less calcimimetics (9 (%12) vs. 14(%35) p=0.007) use and lower ferritin (159±179 ng/mL vs.323±472 ng/mL p=0.000) value. Among patients with RRF, residual GFR positively correlated with hemoglobin (p=0.017) and normalized protein catabolic rate (p=0.030), whereas negatively correlated with systolic hypertension (p=0.004), diastolic hypertension (p=0.024) and peritoneal ultrafiltration (p=0.004). Conclusions. Our study shows the contribution of RRF in maintaining serum albümin levels, Our study contributes to the maintenance of serum albumin levels of RRF as well as indirectly hemoglobin and phosphorus balance and the beneficial effect on nutritional status in PD patients.
Benzer Tezler
- Son dönem böbrek hastalığı nedneiyle kronik periton diyalizi yapılan çocuk yaş grubu hastalarda peritonitlerin retrospektif olarak değerlendirilmesi
Retrospektif evaluation of peritonitis in children with end stage kidney disease undergoing chronic peritoneal dialysis
CENNET GİZEM KIZILCIK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGaziantep ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHTAP AKBALIK KARA
- Kist hidatik ön tanılı 150 olguda casoni (intradermal) test sonuçlarının araştırılması
Başlık çevirisi yok
ERDENER BALIKÇI
- Etanol uygulanan farelerin beyin ATPaz düzeylerinin araştırılması
Başlık çevirisi yok
BİLGE KULAÇ
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
BiyokimyaMarmara ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MERAL KEYER UYSAL
- Amonyum aselat uygulanan farelerin beyin ATPaz düzeylerinin araştırılması
Başlık çevirisi yok
LEVENT KABASAKAL
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
BiyokimyaMarmara ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MERAL KEYER UYSAL
- Determination of mechanical properties of peritoneum on a microprocessor controlled setup designed for this purpose
Başlık çevirisi yok
SİNAN ÇELİKBİLEK
Yüksek Lisans
İngilizce
1988
Elektrik ve Elektronik MühendisliğiOrta Doğu Teknik ÜniversitesiPROF. DR. HALİL BENGİ