2 yaş üzeri obez çocuklarda plazminojen aktivatör inhibitör-1 ve doku plazminojen aktivatör seviyeleri
Plasminogen activator inhibitor-1 and tissue plasminogenactivator levels in obese children over 2 years old
- Tez No: 575934
- Danışmanlar: DOÇ. DR. FATİH TEMİZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Obezite, PAİ-1, tPA, Plazminojen aktivatörleri, Vücut kitle indeksi, Çocuk obezitesi, Çocuklar, Obesity, PAI-1, tPA, Plasminogen activators, Body mass index, Pediatric obesity, Children
- Yıl: 2019
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 2017 Ocak ayından itibaren 2018 Ocak ayına kadar Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama Ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı'na bağlı polikliniklere başvuran 2 yaş üstü 60 çocuk dâhil edildi. Vakalar demografik ve antropometrik değerlendirmelerine göre hasta ve kontrol grubu olarak 2 gruba ayrıldı. 30 obezite tanısı alan çocuk hasta grubu olarak sınıflandırıldı. Obezite tanısında VKİ persantilinin 95 ve üzeri olması kıstas olarak alındı. VKİ'i 95 persantilin altında olan 30 hasta kontrol grubu olarak sınıflandırıldı. Çalışmaya hastalar dâhil edilirken, herhangi bir kronik hastalığı veya akut enfeksiyonu olmaması açısından değerlendirme yapıldı. Hastalardan insülin, kan glikozu için alınan kanların yanında biyokimya tüpüne 5 cc kan alınarak PAİ-1 ve tPA çalışılmak üzere kan numuneleri toplandı. Tetkik almadan önce olguların 10-12 saat açlıkları olmasına dikkat edildi. HOMA skoru kullanılarak hastaların insülin dirençleri hesaplandı. PAİ-1 ve tPA serum seviyeleri eliza yöntemi ile çalışıldı. Alınan PAİ-1 ve tPA sonuçlarının farklılığına yönelik, hasta ve kontrol grupları arasında kıyaslama yapıldı. Ayrıca İD olan ve İD olmayan gruplar arasında da PAİ-1 ve tPA sonuçları karşılaştırıldı. Verilerin istatistiksel değerlendirmesinde değişkenlerin normal dağılıma uygunluğu Shapiro-Wilk testi ile incelenmiştir. Normal dağılım göstermeyen değişkenlerde iki grup karşılaştırmaları Mann-Whitney U testi ile incelenmiştir. İstatistik parametreleri Medyan (Q1-Q3) ile ifade edilmiştir. İstatistiksel anlamlılık p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Amaç: Bu çalışmamızdaki amacımız, vücut kitle indeksi 95 persantil ve üzerinde olan 2 yaş üstü obez çocukların dolaşımındaki PAİ-1 ve t-PA seviyelerini belirlemek, anormal seviyelere sahip olan çocuklarda trombotik olaylar ve birlikte var olabilecek birtakım bozukluk ve hastalıklar açısından var olan risk durumuna vurguda bulunmaktır. Bulgular: Toplam vakaların %53,3'ü (32 kişi) erkek, %46,7'si (28 kişi) kız cinsiyete sahipti. Grupların medyan yaş değeri 12 idi. Hasta grubunun tamamının VKİ persantili 95 ve üzerinde (30 hasta), kontrol grubunun tamamının VKİ persantili 95 persantilin altında idi (30 hasta). Kontrol grubunun VKİ'ne göre sınıflandırılmasında ise 6 hasta (%10) 85-95 persantil arasında, 2 hasta (%3,3) 75-85 persantil arasında, 4 hasta (%6,7) 50-75 persantil arasında, 8 hasta (%13,3) 25-50 persantil arasında, 1 hasta (%1,7) 15-25 persantil arasında, 5 hasta (%8,3) 5-15 persantil arasında, 4 hasta da (%6,7) 5 persantil ve altında yer alıyordu. Hasta ve kontrol gruplarının ortalama insülin düzeyleri karşılaştırıldığında, hasta grubunun ortalama insülin düzeyi, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (18,9 vs 7,4, p<0,001). Hasta ve kontrol grupları arasında kan glikoz (mg/dl) düzeylerinin karşılaştırılmasında ise istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (85 vs 87, p=0,70). Hasta ve kontrol grupları arasında HOMA skorları karşılaştırıldığında ise hasta grubunun ortalama HOMA skoru, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek saptandı (4,14 vs 1,58, p<0,001). Hasta ve kontrol grupları arasında PAİ-1 (ng/ml) seviyelerinin karşılaştırılmasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p=0,09). Hasta ve kontrol grupları arasında tPA (ng/ml) seviyelerinin karşılaştırılmasında da istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p=0,58). İD olan ve olmayan gruplarının ortalama insülin düzeyleri karşılaştırıldığında, İD yüksek olan grubun ortalama insülin düzeyi, İD olmayan gruba göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (20,3 vs 5,3, p<0,001). İD olan ve olmayan gruplarının ortalama kan glikozu düzeyleri karşılaştırıldığında, İD yüksek olan grubun ortalama kan glikozu düzeyi, İD olmayan gruba göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (89 vs 84, p=0,019). İD olan ve olmayan gruplarının ortalama HOMA skorları karşılaştırıldığında, İD yüksek olan grubun ortalama HOMA skoru, İD olmayan gruba göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (4,32 vs 1,04, p<0,001). İD olan ve olmayan grupların arasında PAİ-1 (ng/ml) seviyelerinin karşılaştırılmasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p=0,17). İD olan ve olmayan grupların arasında tPA (ng/ml) seviyelerinin karşılaştırılmasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p=0,96). İD olan ve olmayan gruplar arasında VKİ'lerinin kıyaslanmasında İD olan grubun ortalama VKİ değeri, İD olmayan grubunkine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti (27,4 vs 19,0, p<0,001). Sonuç: Obezitesi olan çocukların VKİ'leri yüksek olup, plazma insülin düzeyleri de buna paralel yükseklik göstermektedir. Yüksek insülin düzeylerinin sonucu olarak da hastalarda İD gelişme olasılığı artmaktadır. İD'nin yönetiminde kilo kontrolü önemli yere sahiptir. Obez ve İD olan çocuklarda plazma PAİ-1 ve tPA seviyelerinde obez olmayan çocuklara oranla anlamlı farklılık gözlenmemiştir. Obez ve İD olan çocuklarda PAİ-1 ve tPA seviyelerinin artışına neden olabilecek, obeziteye eşlik eden ek patolojik süreçler (örneğin metabolik sendrom, hipertansiyon) hakkında ileri araştırmalara ihtiyaç vardır. Obez çocuklarda PAİ-1 ve tPA seviyeleri normal olabilmekte, ileriye dönük olarak gelişebilecek trombotik, aterosklerotik, kardiyovasküler problemlerin öngörülmesinde tek başına belirleyici bir faktör olarak kullanımları için daha ayrıntılı araştırmalara ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
Aim: The aim of this study was to determine the levels of PAI-1 (Plasminogen activator inhibitor-1) and tPA (Tissue plasminogen activator) in the circulation of obese children, and to emphasize the risk status for a number of disorders in children with abnormal levels. Material and method: From January 2017 to January 2018, 60 children aged over 2 years who were admitted to outpatient clinics of Pediatrics Department of Kahramanmaraş Sütçü İmam University were included in the study. Cases were divided into two groups according to their demographic and anthropometric evaluations. According to BMI (Body Mass Index) values, 30 children were diagnosed as obesity who were classified as patient group and the others were classified as control group. While patients were included in the study, any chronic disease or acute infection was evaluated. Blood samples were collected from patients to study insulin, blood glucose, PAI-1 and tPA. It was noted that the patients had fasting for 10-12 hours before taking blood samples. Insulin resistance (IR) of patients was calculated by using HOMA (Homeostasis Model Assessment) score. PAI-1 and tPA serum levels were determined by elisa method. A comparison was made between the patient and the control groups for the difference of the PAI-1 and tPA results. In addition, PAI-1 and tPA results were compared between IR and non-IR groups. Results: Of the total cases, 53.3% (32 cases) were male, 46.7% (28 cases) had female gender (Table 1). When the mean insulin levels of the patient and control groups were compared, the mean insulin level of the patient group was significantly higher than the control group (18.9 μIU/ml vs 7.4 μIU/ml, p <0.001) (Table 2). When HOMA scores were compared between patient and control groups, mean HOMA score of the patient group was found to be significantly higher than the control group (4.14 vs 1.58, p <0.001) (Table 2, Figure 1). There was no statistically significant difference in PAI-1 (ng/ml) levels between patient and control groups (21,5 ng/ml vs 24,6 ng/ml, p = 0.09) (Table 2). There was no statistically significant difference between tPA (ng/ml) levels between patient and control groups (104,1 ng/ml vs 112,7 ng/ml, p = 0.58) (Table 2). When the mean insulin levels of the IR and non-IR groups were compared, the mean insulin level of the IR group was found to be significantly higher than the non-IR group (20.3 μIU/ml vs 5.3 μIU/ml, p<0.001) (Table 3). When the mean blood glucose levels of the patients with and without IR were compared, the mean blood glucose level of the IR group was found significantly higher than the non-IR group (89 mg/dl vs 84 mg/dl, p=0.019) (Table 3). When the mean HOMA scores of the IR and non-IR groups were compared, the mean HOMA score of the IR group was statistically higher than the non- IR group (4.32 vs 1.04, p <0.001) (Table 3). No statistically significant difference was found in the comparison of PAI-1 (ng / ml) levels between IR and non-IR groups (21,7 ng/ml vs 24,8 ng/ml, p = 0.17) (Table 3, Figure 2). Also there was no statistically significant difference in tPA (ng / ml) levels between IR and non-IR groups (104,7 ng/ml vs 115,2 ng/ml, p = 0.96) (Table 3, Figure 3). Statistically, the mean BMI of the IR group was significantly higher than that of the non-IR group (27.4 vs. 19.0, p <0.001) (Table 3). Conclusion: The BMI of obese children is high and parallel to this, plasma insulin levels are also elevated. As a result of high insulin levels, the probability of IR development is increasing in patients. Weight management has an important role in the management of IR. There was no statistically significant difference in plasma PAI-1 and tPA levels in obese children compared to non-obese children. In addition, there was no statistically significant difference in plasma PAI-1 and tPA levels in children with IR compared to non-IR children. Further research is needed on additional pathological processes (eg. metabolic syndrome, hypertension) associated with obesity, which may lead to an increase in PAI-1 and tPA levels in children with obese and IR. PAI-1 and tPA levels may be normal in obese children and further investigations are needed for their use as a predictive factor alone in predicting future thrombotic, atherosclerotic and cardiovascular problems.
Benzer Tezler
- 5-12 yaş çocuklarda obezitenin işeme bozuklukları üzerine etkisi
The effect of obesity on voiding disorders in 5-12 years old children
DİLRUBA İNCEGÜL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZGÜL YİĞİT
- Obez çocuklarda nonalkolik yağlı karaciğer hastalığının değerlendirilmesi
Non alcoholi̇c fatty li̇ver di̇sease assessment of the obese chi̇ldren
FATİH MEHMET KELEŞOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NEDRET UZEL
- Alt üriner sistem semptomu olan obez çocuklarda mesane kapasitesi ve standart üroterapinin mesane kapasitesine ve yaşam kalitesine etkisinin incelenmesi
Investigation of bladder capacity in obese children with lower ürinary tract symptom and the effect of standard ürotherapy on the bladder capacity and quality of life
NİHAN ÖRGÜLÜ
Yüksek Lisans
Türkçe
2018
HemşirelikManisa Celal Bayar ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. DİLEK ERGİN
PROF. DR. CAN TANELİ
- Obez çocuklarda alt üriner sistem disfonksiyonunun değerlendirilmesi
Evaluation lower urinary tract dysfunction in obese children
IŞIK YALMAN ÖZBEY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıBaşkent ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NURCAN CENGİZ
- Obez çocuklarda anne sütü alım süresinin metabolik parametreler ile ilişkisi
The duration of breastfeeding and its association with metabolic parameters in obese children
TUBA EKİNCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZGÜL YİĞİT
DR. SUNA KILINÇ