Çocuk hastanesine elektrik çarpması ile başvuran olguların değerlendirilmesi
Cases that present with electrical injuries to the pediatric emergency room.
- Tez No: 619176
- Danışmanlar: DOÇ. DR. TÜLİN REVİDE ŞAYLI
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Acil servis, elektrik yaralanmaları, yüksek ve düşük voltaj, yanıklar, epidemiyoloji, Acil servis, elektrik yaralanmaları, yüksek ve düşük voltaj, yanıklar, epidemiyoloji
- Yıl: 2012
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bakanlığı
- Enstitü: Ankara Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hematoloji Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Elektrik yaralanmaları tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de önemli bir sağlık sorunudur. Çalışmamızda elektrik yaralanmalarının demografik ve klinik özelliklerinin, laboratuar bulgularının, komplikasyonlarının ve yaralanmalara bağlı ölüm ve morbidite oranlarının araştırılması amaçlanmıştır. Ocak 2007-Ocak 2012 tarihleri arasında elektrik çarpması nedeniyle acil servise başvuran 93 çocuk olgu geriye dönük olarak incelendi. Olguların % 74,2'si erkek, % 25,8'si kız olup yaş ortalaması 6,8 ± 4,2 yıldı ve çoğunluğunu 0-4 yaş arası grup oluşturmaktaydı.. Hastaların ortalama hastanede kalış süresi 9,6 ± 21,5 gündü. Elektrik çarpmalarının çoğu elektrik prizinden (% 33,3) ve elektrik kablosundan (% 26,2) kaynaklıydı, % 45,2'si ise yaz döneminde görülmüştü. Olguların % 71,7'si düşük voltaja, % 28,3'ü yüksek voltaja maruz kalmıştı. Elektrik çarpmaları ev içinde daha çok (% 62) görülmüştü. Ev içinde elektrik çarpan hastaların tamamı düşük voltaja, ev dışında ise hastaların % 25,7'si düşük voltaja, % 74,3'ü yüksek voltaja maruz kalmıştı. Aspartat aminotransferaz (AST), laktat dehidrogenaz (LDH), kreatin kinaz (CK) ve kreatin kinaz-miyokardiyal band (CK-MB) değerleri yüksek voltaja maruz kalan grupta daha yüksek olarak bulundu (p<0,05). Yoğun bakımda takip edilen 8 hastanın 7'si yüksek voltajlı elektriğe maruz kalmıştı. Çalışmamızda ölen olgu saptanmadı. Hastalarımızın çoğunluğunun evlerinde düşük voltajlı elektrik akımına maruz kalması ev içi önlemlerin önemini göstermektedir. Elektriğe bağlı kazaların önlenmesi için alt yapı sorunlarının çözümlenmesi, eğitimle birlikte güvenlik önlemlerinin alınması ve uygulanması gerektiğini düşünüyoruz.
Özet (Çeviri)
Elektrik yaralanmaları tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de önemli bir sağlık sorunudur. Çalışmamızda elektrik yaralanmalarının demografik ve klinik özelliklerinin, laboratuar bulgularının, komplikasyonlarının ve yaralanmalara bağlı ölüm ve morbidite oranlarının araştırılması amaçlanmıştır. Ocak 2007-Ocak 2012 tarihleri arasında elektrik çarpması nedeniyle acil servise başvuran 93 çocuk olgu geriye dönük olarak incelendi. Olguların % 74,2'si erkek, % 25,8'si kız olup yaş ortalaması 6,8 ± 4,2 yıldı ve çoğunluğunu 0-4 yaş arası grup oluşturmaktaydı.. Hastaların ortalama hastanede kalış süresi 9,6 ± 21,5 gündü. Elektrik çarpmalarının çoğu elektrik prizinden (% 33,3) ve elektrik kablosundan (% 26,2) kaynaklıydı, % 45,2'si ise yaz döneminde görülmüştü. Olguların % 71,7'si düşük voltaja, % 28,3'ü yüksek voltaja maruz kalmıştı. Elektrik çarpmaları ev içinde daha çok (% 62) görülmüştü. Ev içinde elektrik çarpan hastaların tamamı düşük voltaja, ev dışında ise hastaların % 25,7'si düşük voltaja, % 74,3'ü yüksek voltaja maruz kalmıştı. Aspartat aminotransferaz (AST), laktat dehidrogenaz (LDH), kreatin kinaz (CK) ve kreatin kinaz-miyokardiyal band (CK-MB) değerleri yüksek voltaja maruz kalan grupta daha yüksek olarak bulundu (p<0,05). Yoğun bakımda takip edilen 8 hastanın 7'si yüksek voltajlı elektriğe maruz kalmıştı. Çalışmamızda ölen olgu saptanmadı. Hastalarımızın çoğunluğunun evlerinde düşük voltajlı elektrik akımına maruz kalması ev içi önlemlerin önemini göstermektedir. Elektriğe bağlı kazaların önlenmesi için alt yapı sorunlarının çözümlenmesi, eğitimle birlikte güvenlik önlemlerinin alınması ve uygulanması gerektiğini düşünüyoruz.
Benzer Tezler
- Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi hastanesi çocuk acil servisine başvuran adli olguların değerlendirilmesi
Trakya University medical faculty hospital evaluation of forensic cases applying to child emergency service
OKAN YILMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıTrakya ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ NÜKHET ALADAĞ ÇİFTDEMİR
- Toksik miyokardit tanısı ile takip edilen çocuk hastalarda etiyolojik faktörlerin, tedavi ve izlem sonuçlarının retrospektif değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
AYÇA LAÇİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET EMRE ARI
- 2014 – 2017 yılları arasında Afyon Kocatepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi acil servisine başvuran 0 – 1 yaş arası çocuk travma olgularının incelenmesi
The investigation of 0 - 1 years child trauma cases in The Afyon Kocatepe University Medical Faculty Hospital emergency service between 2014-2017
MERVE ÖZKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
İlk ve Acil YardımAfyonkarahisar Sağlık Bilimleri ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ NEŞE NUR USER
- Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Hastanesi acil servislerine 2023 yılında başvuran çocuk yaş grubundaki adli olguların değerlendirilmesi
Evaluation of forensic cases in the pediatric age group admitted to emergency departments of Sivas Cumhuriyet University hospital in 2023
ERSİN BIYIK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Adli TıpSivas Cumhuriyet ÜniversitesiAdli Tıp Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ YILDIRIM
- Üçüncü basamak bir hastanede çocuk acil servisten çocuk kardiyoloji bölümüne yapılan konsültasyonların beş yıllık retrospektif değerlendirilmesi
A five-year retrospective evaluation of consultations from paediatric emergency department to paediatric cardiology department in a tertiary care hospital
KÜBRA KALYONCU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET KARACAN