Ailevi Akdeniz ateşi hastalığında obezitenin subklinik inflamasyona etkisi
The effect of obesity on subclinic inflamation in familialmediterranean fever disease
- Tez No: 621388
- Danışmanlar: DOÇ. DR. CEMAL BES
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Romatoloji, Rheumatology
- Anahtar Kelimeler: Ailevi Akdeniz Ateşi, obezite, subklinik inflamasyon, İnflamasyon, Familial Mediterranean Fever, Obesity, Subclinical İnflammation, Inflammation
- Yıl: 2020
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş-Amaç: Ailevi Akdeniz Ateşi (AAA), ataklar halinde seyreden, interlökin-1 (IL-1) aracılı inflamasyonun yol açtığı otoinflamatuar bir hastalıktır. Ataksız dönemde hastalar genellikle yakınmasızdır. Son zamanlarda yapılan çalışmalar AAA hastalarında, hastalık şiddeti ile ilişkili olarak subklinik inflamasyonun olabileceği ve bu durumun amiloidoz için risk oluşturabileceğini belirtmektedir. Atak esnasında eritrosit sedimantasyon hızı (ESH), Creaktif protein (CRP), serum amilod A (SAA), lökositoz gibi akut faz göstergelerinde artış saptandığı bilinmektedir. Ataksız dönemlerde ise bu parametreler normale gelir. Ataksız dönemde yüksek saptanan SAA, CRP subklinik inflmasyonun bir göstergesi olabilir. Obezite, toplumda sık rastlanan ve subklinik inflamasyona yol açtığı bilinen bir durumdur. Yağ dokusu arttıkça insülin duyarlılığı azalır ve makrofaj üretimi ve tümör nekrozis faktör (TNF) sekresyonununda artış olur. Bu çalışmada AAA hastalığında obezitenin subklinik inflamasyon üzerindeki etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç-Yöntem: Nisan 2016'dan itibaren Bakırköy Dr Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Romatoloji polkliniğine başvuran, 16-70 yaş arası AAA hastalarının dosyaları retrospektif olarak incelendi. En az 1 aydır atak geçirmemiş olan hastalar çalışmaya dahil edildi. Başka bir romatolojik hastalığı olanlar, malignite, enfeksiyon hastalığı, kalp yetmezliği olanlar çalışma dışı bırakılmıştır. Çalışmaya dahil edilen hastaların vücut kitle indeksi (VKİ) ( kilo (kg)/boyun karesi (m) ) hesaplanarak sonuca göre; az kilolu, normal kilolu, fazla kilolu ve obez olarak sınıflandırılıp, dosyalarından elde edilen ESH, CRP, SAA, nötrofil lenfosit oranı ve trombosit lenfosit oranı kaydedilmiştir. Bulgular: Çalışma kohortumuzda düşük kilolu hasta oranı %6.6, normal kilolu hasta oranı %52.3, fazla kilolu hasta oranı %25.3, obez hasta oranı ise %15.8 olarak tespit edilmiştir. Yaş ve hastalık süresi artıkça VKİ'nin ve obezitenin anlamlı artışı gözlenmiştir(p<0.001). Geçirilen atak sayısı artıkça ise VKİ'nin ve obezitenin anlamlı azaldığı gözlenmiştir(p<0.001). Çalışma kohortu VKİ'ne göre alt gruplara ayrıldığında ESH, CRP ve SAA anlamlı farklılık göstermiştir. Post-hoc tukey analizine göre; ESH ortalaması obez olanlarda , CRP ve SAA ortalaması ise düşük kilolu olanlarda diğer gruplardan anlamlı ix yüksek çıkmıştır (p<0.001). Özellikle SAA ortalamasının düşük kilolu olanlarda 8.3615.3 gibi oldukça yüksek değerde oluşu göze çarpmaktadır. En sık izlenen mutasyon tipi M694V homozigot mutasyonu olup; obezite ve mutasyon tipi arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Sonuç: Çalışmamızda obez hasta oranı %15.8 olup Dünya Sağlık Örgütü verileri ile benzer saptanmıştır. Türkiye Diyabet Obezite ve Hipertansiyon Epidemiyoloji Çalışması-II (TURDEP-II ) çalışmasında ülkemizde obezite sıklığı, genel toplumda %35 olarak saptanmış olup, bizim çalışma kohortumuz Türkiye verileri ile karşılaştırıldığında obezite oranı anlamlı olarak düşük saptanmıştır. VKİ'ne göre hastaları alt gruplara ayrıldığında; obez olanlarda olmayanlara göre subklinik inflamasyon parametreleri açısından anlamlı fark saptanmamış, obezitenin subklinik inflamasyonu artıran bir etken olmadığı tespit edilmiştir. Hastaların kolşisin tedavisi altında olmaları ve kolşisisin antiinflamatuar etkisinin de bu duruma sebep vermiş olabileceği düşünülmüştür. Aksine düşük kilolu olanlarda atak sıklığı ve CRP ve SAA değerleri arasında anlamlı artış saptanmıştır ve düşük kilolu hastaların tedavilerinin ve kontrolsüz inflamasyona bağlı hastalık komplikasyonları açısında daha dikkatli değerlendirlmeleri gerektiğini gözler önüne sermektedir.
Özet (Çeviri)
Aim: Familial Mediterranean Fever (FMF) is an autoinflammatory disease, characterized by attacks, caused by interleukin-1 mediated inflammation. Patients are generally free of complaints during an attack-free period. Recent studies indicate that subclinical inflammation may be associated with disease severity in patients and this may create a risk for amyloidosis. It is known that there is an increase in acute phase indicators such as erythrocyte sedimentation rate (ESH), C-reactive protein (CRP), serum amyloid A (SAA), leukocytosis during attack. In non-attack periods, these parameters become normal. SAA and CRP which was found to be high during the non-attack period, may be an indicator of subclinical inflammation. Obesity is a common condition in the society known to cause subclinical inflammation. As adipose tissue increases it casue decreased in insulin sensitivity, macrophage production and tumor necrosis factor (TNF) secretion . In this study, it was aimed to determine the effect of obesity on subclinical inflammation in AAA disease. Materials and methods: The files of FMF patients aged 16-70 who applied to Bakırköy Dr Sadi Konuk Training and Research Hospital Rheumatology outpatient clinic since April 2016 were analyzed retrospectively. Patients who had not had an attack for at least 1 month were included in the study. Those with another rheumatological disease, malignancy, infectious disease, heart failure were excluded from the study. According to the result of the Body Mass index(BMI) (weight (kg) / height square (m)) of the patients; classified as underweight, normal weight, overweight and obese, and ESH, CRP, SAA, neutrophil lymphocyte ratio and platelet lymphocyte ratio were recorded. Results: In our study cohort, the low-weight patient rate was 6.6%, the normal-weight patient rate was 52.3%, the overweight patient rate was 25.3%, and the obese patient rate was 15.8%. Significant increase in BMI and obesity has been observed with increasing age and disease duration (p<0.001). As the number of attacks increases, it was observed that BMI and obesity decreased significantly (p<0.001). When the study cohort was subdivided according to BMI, ESH, CRP and SAA showed a significant difference. According to post-hoc tukey analysis; the mean ESH was significantly higher in those who were obese, and the mean of CRP and xi SAA was lower in the lowweight patients compared to other groups (p<0.001). It is noteworthy that the average of SAA is quite high, such as 8.3615.3 in low-weight patients. The most frequently observed type of mutation is M694V homozygous mutation; there was no significant relationship between obesity and mutation type. Conclusion: In our study, the rate of obese patients was 15.8% and it was determined similar to the World Health Organization data. İn our country, according to Obesity and Hypertension Diabetes Epidemiology Study-II (TURDEP-II) , the incidence of obesity in the study is 35% and in our study the obesity rate was significantly reduced when compared to data of Turkey. When patients are subdivided according to BMI; there was no significant difference in subclinical inflammation parameters in obes patient compared to those who were not obese, and obesity was not found to be a factor increasing subclinical inflammation. It was thought that the patients were under colchicine treatment and that the anti-inflammatory effect of colchicine may have caused this condition. On the contrary, there was a significant increase in attack frequency and CRP and SAA levels in low-weight patients, and it shows that the treatment of low-weight patients should be evaluated more carefully in terms of complications associated with uncontrolled inflammation.
Benzer Tezler
- Juvenil idiopatik artritli hastaların fiziksel büyüme parametrelerinin izlenmesi
Monitoring physical growth parameters in patients with juvenile idiopathic arthritis
SİMANUR SUBAŞI KILIÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. PAKİZE NİLÜFER AKPINAR TEKGÖZ
- Ailevi Akdeniz Ateşi hastalarında serum interlökin-37 düzeyi ile hastalığın klinik özellikleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi
Determining the relationship between serum interlokin-37 level and clinical features of the disease in Family Mediterranean Fever patients
ABDULKADİR FİNCAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
RomatolojiGazi Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ABDURRAHMAN TUFAN
- Ailevi Akdeniz Ateşi hastalığında akut faz yanıtı ile tümör nekrozis faktör-alfa, interlökin-6 ve interlökin-8 düzeylerinin değerlendirilmesi
Acute phase responses and levels of tumor necrosis factor-alfa, interleukine-6, interleukine-8 in familial Mediterranean fever
EMEL ÖRÜN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. FATOŞ YALÇINKAYA
- Ailevi akdeniz ateşi hastalığında genotip fenotip ilişkileri
Genotype phenotype correlations in familial mediterranean fever
ELİF YOSUNKAYA FENERCİ
- Ailevi akdeniz atesi hastalığında tümör nekrozis faktör-alfa gen polimorfizminin hastalığın ortaya çıkısı ve klinik seyri üzerine olan etkisi
Effect of tumor necrosis factor-alfa gene polymorphisms on occuring and clinic course of familial mediterranean fever
FERHAT GÖKAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2008
OnkolojiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜLAY KINIKLI