Geri Dön

Kalp nakli yapılan hastalarda resternotomininmortalite ve morbidite üzerine etkisi

Effect of resternotomy on morbidity and mortality of heart transplantation

  1. Tez No: 629763
  2. Yazar: DOĞAN EMRE SERT
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ÜMİT KERVAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi, Thoracic and Cardiovascular Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2014
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş: Kalp transplantasyonu son dönem kalp yetmezliğinde altın standard tedavi yöntemidir. Her geçen gün tanı alan kalp yetmezliği hastaların ilerleyen tanı-tedavi yöntemleri ile sağkalım sürelerinin artmasının yanında, teknolojik ilerleme ile birlikte mekanik destek cihazlarının da bu hastaların hizmetine sunulması, kalp nakli adayı sayısının katlanarak artmasını sağlamaktadır. Bu gelişmelerin aksine, organ bağışının tüm dünya genelinde bu ihtiyacı karşılayamadığı gerçeği, yeni arayışlar ve tedavi kriterleri oluşturma gereksinimi doğurmuştur. Günümüzde, mekanik destek cihazlarının kullanımının hızla artması ile, transplantasyon şansı bulan son dönem kalp yetmezliği hastalarında geçirilmiş kardiyak cerrahi oranı yükselmektedir. Materyal ve Metod: Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Hastanesi Kalp ve Damar Cerrahisi Kliniği'nde Mayıs 1998-Temmuz 2014 yılları arasında ortotopik kalp transplantasyonu yapılan 92 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Hastalar ilk kardiyak cerrahisi OKN olanlar ( İlk Vaka: 57 hasta, %62)(Grup 1) ve daha önce kardiyak cerrahi geçirenler ( Revaka: 35 hasta, %38)(Grup 2) olarak ikiye ayrıldı. Gruplar; yaş, cinsiyet, ağırlık, bekleme süreleri, PVR, pulmoner arter basıncı, UNOS Status durumları, etyolojileri gibi preoperatif özellikleri açısından; iskemi, kross-klemp, inotrop alış, yoğun bakım ve hastane yatış süreleri, donör yaş ve cinsiyeti, drenaj, transfüzyon, revizyon, mortalite ve sağkalım gibi intraoperatif ve postoperatif özellikler açısından retrospektif olarak karşılaştırıldı. Çalışmaya dahil edilen hastaların 72'si erkek ( %78.3), 20'si kadın (%21.7); yaş ortalaması 36.08±14.4 yıl (3-61) idi. Kalp yetmezliğinin etyolojisi 74 hastada (%80.4) noniskemik, 18 hastada (%19.6) iskemik kardiyomyopatiydi. Bulgular: Kliniğimizde hastaların nakil listesinde ortalama bekleme süresi 7.51±6.84, transplantasyon sonrası ortalama takip süresi 46.18±48.3 aydı. Preoperatif veriler açısından karşılaştırıldığında resternotomi grubunda preoperatif INR (1.93±.61) (p<0.001) ve kreatinin (1.16±0.53) (p=0.039) anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Resternotomi grubunda, iskemi süresi (214±41.86) (p=0.038), kardiyopulmoner bypass süresi (199.16±76.48 dk)(p=0.049), yoğun bakım kalış süresi (9.03±10.71 gün)(p=0.047), drenaj (2450±1952 cc)(p=0.029), kan transfüzyonu (1218±1352 cc)(p=0.48), taze donmuş plazma transfüzyonu (1413±1245 cc)(p=0.024) ve total transfüzyon (2631±2320 cc)(p=0.016) anlamlı olarak 5 yüksek bulunmuştur. Yapılan çoklu regresyon analizinde(INR,iskemi süresi, CPB), kardiyopulmoner bypass süresinin drenajı anlamlı oranda arttırdığı belirlenmiştir(p=0.007). Revaka grubunda erken mortalite anlamlı olarak yüksekti(p=0.01). Genel mortalite açısından çalışma grupları karşılaştırıldığında, geçirilmiş eski kardiyak cerrahinin risk faktörü olmadığı belirlendi(p=0.86). İlk vaka grubu ile revaka grubu arasında sağkalım açısından anlamlı fark yoktu. Sonuçlar: Donör kısıtlılığı nedeni ile son dönem kalp yetmezliği hastalarında mekanik destek cihazlarının kullanımının da yaygınlaşması ile, transplantasyon öncesi geçirilmiş kardiyak cerrahi oranı artmaktadır. Bu çalışmada, resternotominin erken mortalite için bir risk faktörü olduğu; ancak sağkalım açısından anlamlı bir risk yaratmadığı belirlendi. Kardiyak cerrahi geçirmiş transplantasyon adayları, titiz bir seçim, hassas preoperatif ve intraoperatif yaklaşımla kadiyak cerrahi geçirmemiş hastalar ile benzer riskle opere olabilirler.

Özet (Çeviri)

Introduction: Heart transplantation is the treatment of choice for end-stage heart failure. Number of newly diagnosed patients increase exponentially, survival has been increasing as treatment modalities improve and mechanical circulatory support is used widespread. Organ shortage induces new research and modification of current donor selection criteria. As a result, recently; percentage of transplant candidates who had previous cardiac surgery is increasing as mechanical circulatory support is used more frequently for these patients. Method: Between May 1998- July 2014, 92 patients underwent orthotopic heart transplantation in Ankara Yuksek Ihtisas Hospital, Department of Cardiovascular Surgery. 35 heart transplantation procedures were performed in patients who had undergone previous cardiac surgery (Group 2) and this group was compared to 57 control patients who underwent heart transplantation as the primary cardiac surgery(Group 1). Patient groups were analyzed regarding their preoperative, intraoperative, postoperative variables and mortality-survival. 78.3% of patients were male(72/92), mean age was 36.08±14.4 (3-61) years. Nonischemic cardiomyopathy was the cause of heart failure in 80.4% of patients, and ischemic cardiomyopathy for the remaining. Results: Mean time on waiting list was 7.51±6.84 and mean postoperative follow-up time was 46.18±48.3 months. Preoperative INR (1.93±.61) (p<0.001), creatininin levels (1.16±0.53) (p=0.039), ischemia time (214±41.86) (p=0.038), CPB (199.16±76.48 min) (p=0.049), length of ICU stay (9.03±10.71 days)(p=0.047), postoperative blood loss (2450±1952 cc) (p=0.029), PBC transfusion (1218±1352 cc) (p=0.48), FFP transfusion (1413±1245 cc) (p=0.024) and total transfusion (2631±2320 cc) (p=0.016) was higher in resternotomy group. Length of cardiopulmonary bypass was found to be a risk factor for postoperative blood loss in logistic regression(p: 0.007). Early mortality was higher in group 2, however previous cardiac surgery was not a risk factor for all-time mortality (p:0.86). There was no significant difference in survival between two groups. 7 Conclusion: More frequent use of mechanical circulatory support devices in case of donor shortage results in increased number of patients with previous cardiac surgery. Resternotomy was found to be a risk factor for early mortality; however, survival rates are similar to patients whom transplantation is the primary procedure. Transplantation in patients with previous cardiac surgery possesses similar risks with a rigorous selection, accurate preoperative and intraoperative surgical approach.

Benzer Tezler

  1. Sol ventrikül mekanik dolaşım destek cihazı sonrası kalp nakli yapılan hastalarda erken dönem sağkalım belirleyicilerinin retrospektif araştırılması

    Retrospective investigation of early survival markers after heart transplantation in patients previously implanted with A left ventricular assist device

    SUAT ŞENKAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiEge Üniversitesi

    Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TAHİR YAĞDI

  2. Karaciğer sirozu nedeniyle transplantasyon yapılan hastalarda preoperatif 64 kanallı çok kesitli bilgisayarlı tomografinin hepatoselüler karsinom saptanmasındaki etkinliği: Radyolojik patolojik karşılaştırma

    Effectiveness of preoperative multidetector computed tomography in the diagnosis of hepatocellular carcinoma in patients undergoing transplantation for liver cirrhosis

    FATİH GÜLBEY KAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Radyoloji ve Nükleer TıpDokuz Eylül Üniversitesi

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FUNDA OBUZ

  3. Kalp nakli yapılmış hastalarda tp-e ve tp-e/qtc bakılarak transmural dispersiyonun değerlendirilmesi

    Evaluation of transmural dispersion by tp-e and tp-e/qtc in patients with heart transplantation

    CENGİZ BURAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    KardiyolojiSağlık Bakanlığı

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SERKAN ÇAY

  4. Karaciğer nakli yapılan hastalarda nakil sonrası metabolik sendrom sıklığı ve ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi

    Evaluation of post-transplant metabolic syndrome frequency and related factors in liver transplant patients

    GİZEM KARA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    İç HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. HALE GÖKCAN

  5. Böbrek nakli yapılmış hastalarda atherosklerotik kalp-damar hastalıkları ile ilişikili çeşitli belirteçlerin incelenmesi

    Evaluation of various markers related to atherosclerotic cardiovasculer diasease in kidney transplantation patients

    EMİNE KIRHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    BiyokimyaUludağ Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MELAHAT DİRİCAN