Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında metformin ve/veya pioglitazon kullanımının oksidatif strese etkileri
Effects of metformin and / or pioglitasone use on oxidative stress in type 2 diabetes mellitus patients
- Tez No: 669323
- Danışmanlar: DOÇ. DR. İHSAN ATEŞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Internal diseases, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: Oksidatif stres, Pioglitazon, Metformin, Tip 2 Diyabetes Mellitus, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Oxidative stress, Pioglitazone, Metformin, Type 2 Diabetes Mellitus, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2
- Yıl: 2021
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Diyabetes mellitus, kardiyovasküler hastalıkların etyopatogenezinde rol oynayan morbidite ve mortalitesi yüksek bir hastalıktır. Diyabetes mellitusta ortaya çıkan hiperglisemi ile insülin direnci, nonenzimatik glikasyon, metabolik stres, sorbitol yol aktivitesine bağlı olarak inflamatuar süreç ve oksidatif stres düzeyi artar. Bu oksidatif stresin de diyabete bağlı kardiyovasküler komlikasyonların ilerlemesinde önemli rol oynadığı düşünülmektedir. Bu nedenle bu çalışmada Tip 2 Diyabetes Mellitus tanısı ile metformin ve/veya pioglitazon başlanan hastalarda, tedavi sonrası oksidatif stresin nasıl değiştiğini ve bunun metabolik parametreler ile ilişkisini incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Araştırmamız; tek merkezli prospektif gözlemsel bir çalışma olarak planlandı. Çalışmamıza 15 Haziran 2020 – 15 Kasım 2020 tarihleri arasında Ankara Şehir Hastanesi İç Hastalıkları Kliniğinde 18 – 65 yaş arası erkek ya da kadın, her grupta 30 katılımcı olmak üzere toplam 90 Tip 2 Diyabet hastası dahil edildi. Thiol/Disülfid dengesi spektrofotometrik, İMA düzeyi kalorimetrik yöntemle ve TAS – TOS düzeyi elisa kiti ile ölçüldü. İstatistiksel değerlendirme SPSS 20 (IBM SPSS Inc. Chicago, IL) programı kullanılarak yapıldı. Bulgular: Çalışmamız genelinde %43 kadın %57 erkek hasta olmak üzere erkek popülasyonu daha baskındı. Gruplar arasında cinsiyet dağılımı arasında anlamlı fark saptandı (p<0.05). Yaş ortalaması, metformin grubunda 51,23±8,65 pioglitazon grubunda 54,87±7,56 ve metformin ile pioglitazon kombinasyon grubunda 50,77±7,35 saptanmış olup gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı. Çalışma gruplarında tedavi öncesi biyokimyasal parametrelerde AKŞ, HbA1c, spot idrarda proteinüri düzeyi metformin ile pioglitazon kombinasyon grubunda en yüksekti. Tedavi öncesi oksidatif stres parametrelerinde metformin ile pioglitazon kombinasyon grubunda native SH (305,66±50,91), total SH (342,15±66,97) anlamlı olarak daha düşük saptanırken (p=0,02), SS (18,24±8,96) ve İMA (0,68±0,07) düzeyide anlamlı olarak daha düşük saptandı (p=0, 01). Yine bu grupta TAS düzeyi (1, 39±0, 2) anlamlı olarak en düşük (p=0, 01) saptanırken TOS düzeyi (17, 19 (5, 1)) ise en yüksek saptandı ancak diğer gruplar ile arasında anlamlı fark yoktu. Tedavi sonrası pioglitazon grubunda native SH, total SH ve SS düzeyinde anlamlı derecede azalma olurken, metformin ve metformin ile pioglitazon kombinasyon grubunda artış saptandı (Δp<0,001). Serum İMA düzeyinde metformin ve metformin ile pioglitazon kombinasyon grubunda artış saptarken, pioglitazon grubunda diğer iki gruba kıyasla anlamlı azalma saptandı (Δp<0,001). Serum TAS düzeyine bakıldığında metformin ve metformin ile pioglitazon kombinasyon grubunda artış saptarken, pioglitazon grubunda diğer iki gruba kıyasla anlamlı azalma saptandı (Δp<0, 001). Serum TOS düzeyinde her üç ilaç grubunda azalma olup bu değer pioglitazon ve metformin ile pioglitazon kombinasyon grubunda anlamlıydı fakat gruplar arasında kıyaslandığında anlamlı fark saptanmadı (Δp=0, 27). OSI oranına bakıldığında ise yine her üç grupta azalmakla birlikte metformin ile pioglitazon kombinasyon grubunda anlamlı azaldığı ancak gruplar arasında kıyaslandığında anlamlı fark saptanmadı (Δp=0, 25). Sonuç: Metformin, pioglitazon ve bunların kombinasyonunun diyabetik hastalarda oksidatif stres üzerine etkinliğini araştırdık. Ortalama 3 aylık takip süreci sonrasında metformin ve metformin ile pioglitazon kombinasyon gruplarında thiol ve disülfitin her ikisini de arttırdığını, TAS ile TOS düzeyinde ise TAS düzeyi lehine değişim yaptığını saptadık. Pioglitazonun ise Thiol/Disülfid homeostazisini SS lehine etkilediğini ve TAS ile TOS düzeyinde ise her ikisini de azalttığını saptadık. Metformin, pioglitazon ve bunların kombinasyonunun oksidatif stres üzerine etkinliğini net olarak belirlemek adına daha fazla hastanın dahil edildiği ve daha uzun süreli ve daha fazla parametrenin çalışıldığı randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
Objective: Diabetes mellitus is a disease with high morbidity and mortality, which plays a role in the etiopathogenesis of cardiovascular diseases. With hyperglycemia occurring in diabetes mellitus, inflammatory process and oxidative stress level increase due to sorbitol pathway activity, insulin resistance, nonenzymatic glycation, metabolic stress. This oxidative stress is thought to play an important role in the progression of cardiovascular complications associated with diabetes. Therefore, in this study, we aimed to examine how oxidative stress changes after treatment and its relationship with metabolic parameters in patients who were started on metformin and / or pioglitazone with the diagnosis of Type 2 diabetes mellitus. Materials and Methods: Our research; It was planned as a single center prospective observational study. A total of 90 Type 2 Diabetes patients, including 30 participants in each group, between the ages of 18 and 65 and men or women, were included in our study in the Ankara City Hospital Internal Medicine Clinic between June 15, 2020 and November 15, 2020. Thiol / Disulfide balance was measured spectrophotometrically, IMA level was measured by calorimetric method and TAS - TOS level was measured with ELISA kit. Statistical evaluation was made using SPSS 20 (IBM SPSS Inc. Chicago, IL) program. Results: In our study, the male population was more dominant, with 43% female and 57% male patients. There was a significant difference in gender distribution between the groups (p <0.05). The mean age was 51,23±8,65, in the metformin group, 54,87±7,56 in the pioglitazone group and 50,77±7,35 in the metformin and pioglitazone combination group, and there was no significant difference between the groups. In the study groups, pre-treatment biochemical parameters, FPG, Hba1c, and proteinuria in spot urine were the highest in metformin and pioglitazone combination groups. In the pretreatment oxidative stress parameters, Native SH (305,66±50,91) and Total SH (342,15±66,97) were significantly lower in the metformin and pioglitazone combination group(p=0,02),SS (18,24 ±8,96) and IMA (0,68 ± 0,07) levels were also significantly lower (p = 0,01). Again in this group,TAS level(1,39±0,2)was found to be significantly the lowest(p=0,01), while theTOS level (17,19(5,1)) was found to be the highest, but there was no significant difference between the other groups. After treatment, there was a significant decrease in native SH, total SH and SS levels in the pioglitazone group, while an increase was found in the metformin and metformin&pioglitazone combination group (Δp <0,001). Serum IMA level was increased in metformin and metformin&pioglitazone combination group, while a significant decrease was found in the pioglitazone group compared to the other two groups (Δp<0,001). When the serum TAS level was examined, an increase was found in the metformin and metformin & pioglitazone combination group, while a significant decrease was found in the pioglitazone group compared to the other two groups (Δp <0,001). Serum TOS level was decreased in all three drug groups, and this value was significant in the combination group with pioglitazone and metformin, but no significant difference was found between the groups (Δp = 0, 27). When the OSI ındex was examined, it decreased in all three groups, but it decreased significantly in the metformin &pioglitazone combination group, but when compared between the groups, no significant difference was found (Δp = 0,25). Conclusion: We investigated the efficacy of metformin, pioglitazone and their combination on oxidative stress in diabetic patients. After an average of 3 months of follow-up, we found that in the metformin and metformin and pioglitazone combination groups both thiol and disulfide increased, and the TAS and TOS levels changed in favor of TAS. We found that pioglitazone affected Thiol / Disulfide homeostasis in favor of SS and decreased both at TAS and TOS levels. In order to clearly determine the efficacy of metformin, pioglitazone and their combination on oxidative stress, there is a need for randomized controlled studies involving more patients and studying more parameters over a longer period of time.
Benzer Tezler
- Diyabet tedavisinde kullanılan metformin, pioglitazon, GLP1 analoğu ve insülin ile antikanser ajanların meme kanseri hücre kültürü üzerine etkilerinin in vitro koşullarda karşılaştırılması
In vitro comparison of the effects of metformin, pioglitazone, GLP1 analogue, insulin that are used in treatment of diabetes and anticancer agents, on breast cancer cell culture
MUSTAFA AYDEMİR
Tıpta Yan Dal Uzmanlık
Türkçe
2014
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıCumhuriyet Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET FATİH KILIÇLI
- Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi
Başlık çevirisi yok
MERİH BAYRAM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM
- Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri
Risk factors in the coronary artery disease
MURAT SUHER
- Doğuştan kalça çıkıklı hastalarda kalça patolojilerinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
NECDET ŞÜKRÜ ALTUN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Ortopedi ve TravmatolojiGazi ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. ORHAN ASLANOĞLU