Kendilik olayının bedensel olasılığı: Mekansal süreç
Body possibility of the self phenomenon: Spatial process
- Tez No: 713668
- Danışmanlar: DOÇ. DR. SENEM KAYMAZ
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Mimarlık, Architecture
- Anahtar Kelimeler: Corpus callosum, Kendilik, Mekansal süreçler, Ötekilik, Corpus callosum, Self, Spatial processes, Otherness
- Yıl: 2022
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Yıldız Teknik Üniversitesi
- Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Mimarlık Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Bina Araştırma ve Planlama Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
21. yüzyıl itibariyle çalışma yelpazesi gün geçtikçe genişleyen nörobilim çalışmalarına mimarlık zemininden katkı sağlarken, gerçekleştirilen nörobilim çalışmalarından da mimarlığın faydalanmasını amaçlayarak yola çıktığımız çalışmamızda mimarlığın, nörobilim çalışmalarına yönelik katkısına dair düşüncemizin özellikle nörobilim çalışmalarında bedenli oluşumuzun kökenselliğinin gözden kaçırılıyor oluşuna yönelik olduğu bilinmelidir. Felsefesini bedenli oluşumuzdan hareketle ve bedenli oluşumuzun kökenselliğinde kuran Maurice Merleau-Ponty'nin fenomenolojik tavrının esasında yorumlama ve derinlemesine betimleme yaparak kurguladığımız çalışma sürecimizde“döngüsel okumayla oluşturma”olarak isimlendirdiğimiz yöntemle çalışıp“Bedenimizin olasılıkları bağlamında kendilik olayımız mekansal süreçlerimizi nasıl etkiler?”olan araştırma sorumuza odaklandık. Dünyamızın, günümüzde, çoğunlukla yapılı çevremizden oluşmasıyla mekansal süreçlerimizin deneyiminde çeşitlilik sağlanmasının da mimarlığın görevlerinden biri haline geldiğini söyleyebildiğimiz noktada mekansal süreçlerimizi doğurmak, devindirmek ve dondurmak ile sınırlandırdığımız çalışmamızın hipotezi; bedenimizin olasılıkları ile kendiliğimizin eş zamanlı varlığının mekansal süreçlerimizi var etmesidir. Mekanı doğurmamızla başlayan mekansal sürecimizde bedenimizin olasılıklarıyla kendiliğimizin tekrardan ve yeniden eş zamanlı var olmasıyla çeşitli süreçlerin yaşanılması kaçınılmazdır. Çalışmamızda yer alan mekanı dondurmak ve mekanı devindirmek süreçlerinde yoğunluğuyla kendiliğimiz için tehdit haline dönüşen dondurduğumuz mekansal sürecimizi, bedenimizin bakış açısıyla devindirdiğimiz mekansal sürecimizde yakalayıp yaşamımızın canlılığına katılabilme potansiyeli taşırız. Taşıdığımız potansiyeli görünür kılabilmek adına, çalışmamızın“Dondurmak: Kayıtla Döngüyü Düğümlemek”bölümünde yer alan kaynaklara baktığımızda, mekansal sürecimizi dondurmamızla ilişkili çalışmaların yakın zamanda yapılmış, dar bir zaman aralığına yerleşmiş, yeni sayılabilecek çalışmalar olduğunu görebiliriz. Bu noktadan hareketle de söz konusu bölümün yeni araştırmalar için olanaklar barındırdığını söyleyebiliriz. Yaşayan bedenimiz yalnızca çalışmamızda bulunan algı, hareket, kayıt olasılıklarıyla değil, kendiliğimizden oluşturmaya devam ettiği tüm olasılıklarıyla canlılığımızı etkin olarak koruyacağından mekansal süreçlerimiz için de sonlanmayan potansiyel içerir. Bu noktada mekansal süreçlerimiz için yaşayan bedenimizin zorunluluk olması gibi ötekinin de zorunluluk konumunda olduğu gözden ardı edilmemelidir.
Özet (Çeviri)
As of the 21st century, the spectrum of neuroscience studies is expanding. Our aim in our study is to contribute to neuroscience from the field of architecture, while architecture also benefits from neuroscience studies. In particular, we think that architecture will contribute to the body, which is often overlooked in neuroscience studies. The theoretical aspect of our work is based on Maurice Merleau-Ponty, who founded his philosophy on our corporeality. In our study, while applying the methods of interpretation and in-depth description, we also uncovered the method of creation by circular reading. Our research question is“How does our self phenomenon in the context of our bodily possibilities affect our spatial processes?”Because our bodies today mostly live in the built environment. For this reason, diversifying our spatial processes is one of the tasks of architecture. In our study, we limited our spatial processes to three titles. Our hypothesis is that the co-existence of our bodily possibilities and our self reveals our spatial processes. It is inevitable to experience different processes in our spatial process, which begins with the generation of space. Because our bodily possibilities are not limited to the movement, perception, keep that we discussed in our study. According to the state of our sources, we can say that the possibility of keeping our body has opportunities for new studies. Since our living body will actively preserve our vitality with all the possibilities it continues to create from ourselves, it also contains unending potential for our spatial processes. At this point, it should not be overlooked that the other is in the position of necessity, just as our living body is a necessity for our spatial processes.
Benzer Tezler
- Boşanma sonrası yas ve adaptasyon süreci: Nitel ve nicel açıdan bir inceleme
Post divorce grief and adaptation process: A qualitative and quantitative examination
SEDA OKTAY
- The Expression of bcl-2 family of genes during liver regeneration
Karaciğer rejenerasyonu sırasında bcl-2 gen ailesi üyelerinin ekspresyonları
AHMET UÇAR
Yüksek Lisans
İngilizce
2001
Biyolojiİhsan Doğramacı Bilkent ÜniversitesiBiyoloji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. K. CAN AKÇALI
- Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı alan çocuk ve ergenlerin sağlıkla bağlantılı hayat kalitesinin araştırılması
Health related qualıty of lıfe ın chıldren and adolescents wıth attentıon defıcıt and hyperactıvıty dısorder
SONER OZANER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
PsikiyatriMarmara ÜniversitesiÇocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AYŞE RODOPMAN ARMAN
- Kobaydan kaydedilen orta latanslı işitsel yanıtlarda (MLR), kulaklar-arası etkileşim ve bunun yönsel işitmeyle ilgisi
Binaural interaction, in the auditory evoked middle latency responses, recorded from the guinea pig and its relation to directional hearing
CÜNEYT GÖKSOY