Geri Dön

Obezitede insülin rezistansı ve endotel disfonksiyonu ilişkisinin değerlendirilmesi

The evaluation of the relationship between insulin resistance and endothelial dysfunction in obesity

  1. Tez No: 738582
  2. Yazar: ŞEVİN DEMİR
  3. Danışmanlar: DR. KADRİYE AYDIN TEZCAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2015
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: İstanbul Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Obezitenin, kardiyovasküler risk ve insülin rezistansı ile birlikteliği uzun süredir bilinmektedir. İnsulin rezistansı da endotel disfonksiyonu için predispozan bir faktördür. Ancak obez hastalarda endotel fonksiyonu ve insülin rezistansının ilişkili olup olmadığı bilinmemektedir. Bu nedenle bu çalışmanın amacı obez hastalarda insülin direnci ve endotel fonksiyonu arasındaki muhtemel ilişkinin aydınlatılmasıdır. Çalışma Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi obezite ve endokrinoloji polikliniklerinde yürütüldü. Bilinen hiçbir hastalığı olmayan 18 ve 65 yaş arasında, vücut kitle indeksi (VKİ) 30 ile 40 kg/m2 arasında olan, ve polikliniklerimize ardışık olarak başvuran 251 olgu çalışmaya alındı. Olgular HOMA-IR 2.7 baz alınarak insülin direnci olan 118 ve insülin direnci olmayan 133 olgu olmak üzere iki gruba ayrılarak değerlendirildi. Koroner arter hastalığı, hipertansiyon, diabetes mellitus, ailesinde erken koroner arter hastalığı öyküsü ya da karotid arter hastalığı gibi aterosklerozun herhangi bir klinik bulgusu, kronik böbrek hastalığı, malignensi, kronik karaciğer hastalığı saptananlar çalışmaya alınmadı. Çalışma grubu standart 75 gram oral glukoz tolerans testine (OGTT) tabi tutuldu. İnsülin direnci, homeostatik model değerlendirilmesi (HOMA-IR) ve insülin sensitivite indeksi(ISOGTT) ile endotel disfonksiyonu ise akıma bağlı dilatasyon (FMD) yöntemiyle değerlendirildi. Vücut yağ dağılımı biyoimpedans analizi ile ölçüldü. İnsülin direnci düzeylerine göre ayrılan, yaş ve VKİ arasında anlamlı fark olmayan iki grubun bakılan parametrelerden bel çevresi, sistolik kan basıncı, vücut yağ yüzdesi, gövde yağ kitlesi, gövde yağsız kitlesi, gövde yağ yüzdesi, FMD, TSH, vitamin D, PTH, total kolesterol, LDL, CRP değerleri arasında istatistiki olarak anlamlı fark bulunmadı. Bel kalça oran ortalaması ve diastolik tansiyon insülin direnci olan grupta, diğer gruba göre anlamlı düzeyde farklı saptandı (sırasıyla p=0.09 ve p=0.01). Açlık glukozu ve açlık insülin değerleri, 75 gram glukoz ile yapılan OGTT sonuçlarından elde edilen grafiklerde glukoz ve insülin değerlerinin eğri altı alanları olan AUCglukoz ve AUCinsülin düzeyleri, iki grup arasında HOMA-IR ile hesaplanan insülin dirençlerini destekler nitelikte farklı saptandı (p<0.001). ISOGTT değerleri beklenildiği üzere insülin direnci olan grupta 2.61, olmayan grupta 5.82 ortalamayla anlamlı düzeyde saptanmıştır (P<0.001). Vücut yağ dağılımları karşılaştırıldığında, insülin direnci olan grupta gövde yağ kitle ortalaması, insülin direnci olmayan gruba göre daha yüksekti (p=0.01). İnsülin direnci 55 olan ve olmayan obez grupların FMD değerleri karşılaştırıldığında anlamlı fark saptanmadı (p=0.34). İnsülin direnci olan grubun HDL-K düzeyi, diğer grubun HDL-K düzeyinden anlamlı olarak daha düşük saptandı (p=0.005). TG düzeyleri, İR+ grupta anlamlı olarak daha yüksekti (p=0.001). Ürik asit düzeyleri insülin direnci olan grupta, olmayan gruba göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu(p=0.004). Yapılan korelasyon testinde insülin direnci olan grupta ve tüm hastalarda, FMD ile gövde yağsız yumuşak doku arasında negatif ilişki saptandı( sırasıyla p=0.039 ve p=0.030). Endotel fonksiyonu ve çalışma parametrelerinin ilişkisini saptamak için, yaş, cinsiyet, VKİ, bel çevresi, HDL-K, TG, TSH, ürik asit, gövde yağsız kitlesi, vücut yağ yüzdesi ve HOMA-İR kullanılarak bir model oluşturuldu ve lineer regresyon analizi yapıldı. Oluşturulan modelde, alınan parametrelerden hicbirisi endotel fonksiyonu için bağımsız bir risk faktörü olarak tespit edilmedi. Endotel fonksiyonu ve glukoz metabolizması parametreleri arasındaki ilişkinin metabolik sendromun diğer parametrelerinden bağımsız olduğunu göstermek için, FMD ile ISOGTT, HOMA-İR, AUCglukoz, AUCinsülin arasında, TG, HDL-K, bel çevresi, sistolik KB, diastolik KB gibi metabolik sendromun ana bileşenleri kontrol edilerek, parsiyel korelasyon analizi yapıldı. Ancak anlamlı bir korelasyon saptanmadı. Sonuç olarak bu çalışmada insülin direnci olan ve olmayan obez hastalar arasında endotel fonksiyonu açısından fark saptanmamıştır. Hastalarda diyabet ve aşikar kardiyovasküler hastalıklar gelişmediği göz önüne alındığında, obez hastalarda sadece insülin direnci varlığının endotel disfonksiyonu için bir tetikleyici faktör olmadığı düşünülebilir. Genel olarak obezitenin kendisinin endotel disfonksiyonuna neden olduğu varsayıldığından, iki grup arasında fark saptanmadığı düşünülebilir. İnsülin direnci dışında diğer etkenlerin de endotel disfonksiyonu etiyolojisinde rol oynadığı öngörülmüştür

Özet (Çeviri)

Obesity is associated with cardiovascular risk and insulin resistance. Insulin resistance is a predisposing factor for endothelial dysfunction. However, it is not known whether the endothelial function and insulin resistance are associated in obese patients. The purpose of this study is to clarify the possible relationship between insulin resistance and endothelial function in obese patients. The study was conducted in Obesity and Endocrinology Outpatient clinics of Kartal Dr. Lutfi Kirdar Training and Research Hospital. Patients between 18 and 65 years, without any known disease and body mass index (BMI) between 30 and 40 kg / m2 . A total of 251 patients were included (118 insulin resistant and 133 non-insulin resistant) in the study based on the homeostasis model assessment insulin resistance (HOMA-IR) level of 2.7. Patients diagnosed with coronary artery disease, hypertension, diabetes mellitus, early coronary artery disease, family history or any clinical signs of atherosclerosis, such as carotid artery disease, chronic renal disease, malignancy, chronic liver disease were excluded. The study group was subjected to standard 75g oral glucose tolerance test (OGTT). Insulin resistance is assessed by HOMA-IR and insulin sensitivity index (ISOGTT), the endothelial dysfunction is assessed by flow-mediated dilation method (FMD). Age, BMI, waist circumference, systolic blood pressure, body fat percentage, body fat mass, body fat free mass, body fat percentage, FMD, TSH, vitamin D, PTH, total cholesterol, LDL and CRP levels were not different between two groups. Waist to hip ratio and diastolic blood pressure was significantly more in insulin resistant group (p=0.09 and p=0.01, respectively). Fasting glucose and insulin levels, AUCglucose and AUCinsulin levels were significantly differ in two grups (p <0.001). The mean ISOGTT value in patients with insulin resistance was 2.61 and the other grup was 5.82 as expected (P <0.001). Compared to body fat distribution, insulin resistant group had higher average of body fat mass than the group without insulin resistance (p = 0.01). There was no significant difference in FMD between insulin resistant and non-insulin resistant groups (p = 0.34). HDL-C level was significantly lower and TG levels were significantly higher in Insulin resistance + group (p = 0.005 and p = 0.001). Uric acid levels in patients with insulin resistance, was significantly higher (p = 0.004). Correlation test in all participants revaled that the body lean soft tissue was negatively 57 correlated with FMD ( p=0.030). Regression analysis did not demonstarte any an independent risk factor for endothelial function in the model includin age, sex, BMI, waist circumference, HDL-C, TG, TSH, uric acid, lean body mass, body fat percentage and HOMA-IR. As a result, there was no difference in terms of endothelial function in insulin resistant and non-insulin resistant obese patients in this study. According to the study we can say that insulin resistance is not associated with endothelial dysfunction in obese patients without cardiovascular diseases or overt diabetes. Overall obesity itself is assumed to cause endothelial dysfunction, there could be no difference in two obese groups. Other factors besides insulin resistance are assumed to play a role in the pathogenesis of endothelial dysfunction in obesity.

Benzer Tezler

  1. Non-diyabetik ve tip-2 diyabetik hastalarda plazma pentraxin-3 seviyelerinin karşılaştırılması

    The comparison of plasma Pentraxin-3 levels in non-diabetic and type-2 diabetic patients

    ÖMER TAMER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGata

    Dahiliye Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YALÇIN ÖNEM

  2. Non-alkolik steatohepatit hastalığında karaciğer fibrozis şiddeti ile serum endotelin-1 düzeyi ilişkisi

    The serum endothelin-1 level in steatosis and NASH, and its relation with the severity of liver fibrosis

    BÜLENT DEĞERTEKİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    GastroenterolojiGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEREN ÖZENİRLER

  3. Polikistik over sendromlu hasta subgruplarında komplikasyon riski ile inflamatuar belirteçlerin ilişkisi

    The relationship between complication risks and inflamatory markers in patient sub groups of PCOS

    ZELİHA KELEŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıCumhuriyet Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. M. FATİH KILIÇLI

  4. Obez ve fazla kilolu hastalarda viseral ve perirenal yağ doku kalınlığının akım aracılı dilatasyon (DMD) yöntemi ile ölçülen endotel fonksiyonları ile ilişkisi

    The relationship of visceral and perirenal fat tissue thickness and endotel functions measured BY flow-mediated dilatation (FMD) method in patients with obese and overheat

    MERVE KÖSE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TURGUT KARABAĞ

  5. Preeklamptik gebelerdeki insülin direnci ve maternal-fetal sonuçlara etkisi

    Insulin resistance in preeclampsia and its effect on maternal-fetal outcomes

    GÜLİN OKAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bakanlığı

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. CÜNEYT EFTAL TANER