Geri Dön

Fosfatidil kolince zenginleştirilen yüksek yağlı diyet ve streptozotosin ile deneysel diyabet oluşturulan sıçanlarda plazma trimetil amin N-oksit düzeyleri

Plasma trimetylamino N-oxide levels in rats with experimental diabetes induced HİGH fatty diet and streptozotocin enriched by phosphatidyl choline

PDF İndir

  1. Tez No: 761873
  2. Yazar: MİRAÇ BAKIR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET FERİT GÜRSU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Biyokimya, Biochemistry
  6. Anahtar Kelimeler: Bağırsak mikrobiyotası, TMAO, İnflamatuar sitokinler, Diabetes mellitus, Fosfatidilkolinler, Hayvan deneyleri, Mikrobiyota, Sitokinler, Streptozotosin, Sıçanlar, Trimetilamin N-oksit, Gut microbiota, TMAO, Inflammatory cytokines, Diabetes mellitus, Phosphatidylcholines, Animal experimentation, Microbiota, Cytokines, Streptozotocin, Rats, Trimethylamine N-oxide
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Fırat Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Araştırmada 250±20 gram ağırlığında olan 36 adet sıçan 6 gruba ayrılmıştır. Bazal diyetle beslenen kontrol grubu (Grup 1), yüksek yağlı diyet (Grup 2), fosfatidilkolince zengin yüksek yağlı diyet (Grup 3), fosfatidilkolince zengin yüksek yağlı diyet+spreptozotosin (STZ) (Grup 4), fosfatidilkolince zengin yüksek yağlı diyet+spreptozotosin+SFN (Grup 5) ve fosfatidilkolince zengin yüksek yağlı diyet+spreptozotosin+DMB (Grup 6) olarak oluşturulan sıçanlar, 13 hafta boyunca beslendikten sonra alınan kan örneklerinde TMAO, LPS, CRP, IL-10, IL-6, TNF-alfa, IL 1beta düzeyleri ile diğer biyokimyasal parametreler çalışılmıştır. Grup 1 ve Grup 2 arasında TMAO düzeyleri açısından anlamlı bir fark görülmemiştir (p<0,05).Grup 3 ve 4'de TMAO düzeyleri Grup 1 ve Grup 2'ye göre anlamlı derecede arttmıştır (p<0,05).Grup 4 de TMAO düzeyleri ile glukoz düzeylerinin hemen hemen aynı oranda arttığı görülmüştür. Bu grupta CRP, IL-1Beta, IL-6, TNF-alfa ve LPS seviyeleri daha yüksek iken IL-10 değeri ise daha düşük bulunmuştur (p<0,001). SFN ve DMB ile tedavi sonrasında, TMAO, glukoz, LPS, TNF-alfa, IL-6, IL-1Beta düzeylerinin benzer oranlarda azaldığı görülmüştür. Karaciğer histolojik ve immünohistolojik açıdan incelenmiş Grup 3 ve 4' de karaciğerde steatoz, fibroz, balonlaşma, inflamasyon hücrelerinde artış olduğu görülmüştür. Tedavi gruplarında (Grup5 ve Grup 6) karaciğerde steatoz ve fibroz oluşumunda azalma olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak yüksek yağlı ve fosfatidil kolince zengin diyet ile plazma TMAO düzeylerindeki yükseklikler, plazma LPS, CRP, IL-1Beta, IL-6 ve TNF-alfa düzeylerini artırmaktadır. Ayrıca YYD+PK diyete STZ eklenince plazma TMAO ve glukoz düzeylerinde 3-4 kata varan artış olduğu tespit edilmiştir. Bunun nedeni inflamatuar bir metabolit olan TMAO'nun glukoz uptake'ini engellemesi veya hücreye glukoz girişini önlemesidir. Ayrıca uygulanan SFN ve DMB tedavisi ile TMAO,LPS,CRP,IL-1Beta,IL-6 ve TNF-alfa düzeylerinde azalmalar görülmüştür. YYD ve bağırsak florasında TMAO oluşturan diyet türlerinin hem TMAO hem de inflamatuar sitokinlerin düzeylerini arttırarak diyabet oluşumuna neden olabileceği ve diyabetiklerde TMAO düzeylerini normale getirmenin ileride bir tedavi seçeneği olabileceğini düşünüyoruz.

Özet (Çeviri)

The aim of this study was to investigate the relationship between TMAO, the level of which is increased in the intestinal flora by high fat and phosphatidylcholine-rich diet, and Type 2 Diabetes. In the study, 36 rats weighing 250±20 grams were divided into 6 groups. Control group fed with basal diet (Group 1), high fat diet (Group 2), phosphatidylcholine rich high fat diet (Group 3), phosphatidylcholine rich high fat diet+spreptozotocin (STZ) (Group 4), TMAO, LPS, CRP, IL-10, IL-6, TNF-alpha, IL 1beta levels and other biochemical parameters were studied in the blood samples taken after the rats were fed with phosphatidylcholine rich high fat diet+spreptozotocin+SFN (Group 5) and phosphatidylcholine rich high fat diet+spreptozotocin+DMB (Group 6) for 13 weeks. There was no significant difference between Group 1 and Group 2 in terms of TMAO levels (p<0.05). In Group 3, TMAO levels increased significantly compared to Group 1 and Group 2 (p<0.05).In Group 4, TMAO levels and glucose levels increased almost at the same rate. In this group, CRP, IL-1Beta, IL-6, TNF-alpha and LPS levels were higher while IL-10 levels were lower (p<0.001). After treatment with SFN and DMB, TMAO, glucose, LPS, TNF-alpha, IL-6, IL-1Beta levels decreased. The liver was examined histologically and immunohistologically and it was observed that steatosis, fibrosis, ballooning and inflammation cells increased in Groups 2 and 3. In the treatment groups (Group 5 and Group 6), there was a decrease in steatosis and fibrosis formation in the liver. In conclusion, elevated TMAO levels induced by high-fat and phosphatidyl choline-rich diet and flora increase plasma LPS and CRP, IL-1Beta, IL-6, TNF-alpha levels. This is because TMAO, an inflammatory metabolite, inhibits glucose uptake and prevents glucose entry into the cell. In addition, TMAO and LPS and CRP, IL-1Beta, IL-6, TNF-alpha levels decreased with SFN and DMB treatment. We think that HFD and dietary types that create TMAO in the intestinal flora may cause diabetes by increasing the levels of both TMAO and inflammatory cytokines and normalizing TMAO levels in diabetics may be a treatment option in the future.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    143128

    Biophysical studies of progesterone-model membrane interactions

    Progesteron-model membran etkileşmesinin biyofiziksel yöntemlerle incelenmesi

    FİLİZ KORKMAZ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2003

    Fizik ve Fizik MühendisliğiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Fizik Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. FERİDE SEVERCAN

    PROF.DR. HALİL KIRBIYIK

  2. Tez No

    1017104

    Obezitede PEMT gen polimorfizmi ile serum leptin, grelin ve lipit düzeylerinin araştırılması

    Investigation of PEMT gene polymorphism and serum leptin, ghrelin and lipid levels in obesity

    İPEK KURT ENGİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Beslenme ve DiyetetikAfyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALİT BUĞRA KOCA

  3. Tez No

    247281

    Kolorektal karsinogenezde fosfatidil inositol 3-Kinaz p110 alfa katalitik ve p85 regülatör subünitleri ile glut1 ilişkileri.

    Phosphatidylinositol 3-kinase catalytic subunit p110 alfa, p85 regulator subunit and glut1 relations in colorectal carcinogenesis.

    HAVVA GÖKÇE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    PatolojiZonguldak Karaelmas Üniversitesi

    Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BANU DOĞAN GÜN

  4. Tez No

    843419

    Alkol kullanım bozukluğunun takibinde bir biyobelirteç olarak Fosfatidil etanol (PEth)'ün yararlılığının, karbonhidrat deficient transferrin (CDT) ile karşılaştırılarak değerlendirilmesi

    Evaluation the utility of Phosphatidyl Ethanol (PEth) as a biomarker in monitoring alcohol use disorder, compared with Carbohydrate Deficient Transferrin (CDT)

    ÇAĞATAY HASİP

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Biyokimyaİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SALİHA AKSUN

  5. Tez No

    85683

    Lesitinin mamül deri özelliklerine etkisi üzerinde araştırmalar

    Investigations on the effects of lecithine on the leather properties

    BAHRİ BAŞARAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Deri ve Kürk TeknolojisiEge Üniversitesi

    Deri Teknolojisi Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ÖZCAN SARI

Geri Dön