“Tell Freedom I Said Hello”: The representation of the posthuman in post-2000 comparative feminist dystopias
Özgürlüğe Selam Olsun: 2000 sonrası karşılaştırmalı feminist distopyalarında posthuman temsili
- Tez No: 774554
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ MELİS MÜLAZIMOĞLU ERKAL
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Amerikan Kültürü ve Edebiyatı, American Culture and Literature
- Anahtar Kelimeler: 21. yüzyıl, Antroposen Çağ, Distopya, Feminizm, Hümanizm, Posthümanizm, Transhümanizm, 21. century, Anthropocene Age, Dystopia, Feminism, Humanism, Posthumanism, Transhumanism
- Yıl: 2023
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Ege Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Amerikan Kültürü ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Amerikan Kültürü ve Edebiyatı Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, 2000'ler sonrası karşılaştırmalı feminist distopya geleneğindeki“post-hümanist”kimlik temsili üzerine yoğunlaşmaktadır. Çağdaş zamana kadar,“insan-merkezcilik”olarak da tanımlanabilen“hümanizm,”insan ırkının tek ölçüt olarak kabul edildiği ve onun diğer canlılardan ve doğadan farklı ve üstün olduğunu ifade ederek, insan otoritesini inşa edebilmek ve sürdürebilmek adına doğayı karşısına alıp onu kullanmaya, evcilleştirmeye hatta tahrip etmeye yönelmiş ve bunun sonucunda Paul J Crutzen'in vurguladığı gibi özellikle 2000'ler sonrasında dünya ikliminde insan kaynaklı yıkımların gerçekleştiği bir dönemi nitelendiren“antroposen”adında yeni bir duruşa ve döneme yol açmıştır. Pek çok filme, sanat eserine ve romana konu olan bu dönem ve beraberinde gelen hümanizm eleştirisi kendini Batı kurgu yazını genelinde yer alan“distopya edebiyatı”ile bağdaştırmıştır. Distopya özellikle çağdaş zamanda“insan-sonrası”olarak nitelendirilen“post-hümanizm”sorunsalı çerçevesinde alternatif kimlik temsillerine yer vererek, klasik kurgu yazınındaki insan-makine karşıtlığının ötesine geçerek, canlı-cansız tüm varlıkların eşitliği hatta birlikteliği üzerine odaklanarak“hibrid”kimlik temsillerine imkan sunmaktadır. Çağdaş feminist distopya ise, post-hümanist bir duruşun etkin olduğu fakat yine ikincilleştirilen/ötekileştirilen hibrid-kadın kimliklerin öne çıktığı edebiyat örneklerine odaklanmaktadır. Bu doğrultuda bu tez Kanadalı, Jamaikalı ve İtalyan-Amerikalı üç farklı kültürel, siyasi ve ırksal arka plana sahip çağdaş distopya yazarının eserlerinde post-hümanizm sorunsalını nasıl ele aldığını ve çağdaş kadın distopyasında post-hüman kadın temsilini ne şekilde örneklediğini inceleyecektir. Kanadalı yazar Margaret Atwood'un Oryx and Crake (2003) eserinde kıyamet sonrası yeni bir tür olarak ortaya çıkan post-hüman Crake'ler ele alınırken, İtalyan-Amerikan yazar Paolo Bacigalupi'nin The Windup Girl (2009) adlı eserinde yine insan üretimi olan New People'ın ve son olarak Jamaika-Kanadalı yazar Nalo Hopkinson'ın Midnight Robber (2000) adlı eserinde siyahi“sibernetik organizma”bir kız olan Tan-Tan ve onun diğer post-hüman varlıklarla ilişkisi ele alınacaktır. Böylelikle üç farklı çağdaş feminist distopya örneğindeki post-hüman kimlik temsili, 2000'ler sonrasında yaygınlaşan“antroposen”ve“post-hümanizm”sorunsalı çerçevesinde tartışılacaktır.
Özet (Çeviri)
This thesis focuses on the representations of the“post-human”identity in contemporary feminist dystopia after the 2000s. Until the present time,“Humanism,”possible to be interpreted as“anthropocentrism”has been viewed as a system of thought that regarded man as“meden agan, ”in other words, the center of universe, thus giving him whole authority in defining, controlling, domesticating and eventually destroying nature and all other species in the name of progress and change. However, this way of anthropocentric perspective has now been transformed into what Paul J Crutzen underlines as the“Anthropocene,”a critical view on the so-called Humanism. Manifesting itself among many art forms from cinema to white screen, the critique of Humanism is especially emphasized by the“Speculative Fiction”through the dystopic narratives of the West where possible nightmarish scenarios portray a“post-humanist”concern after the 2000s. Contrary to the representation of human vs machine dualism in classical dystopias, contemporary dystopic narratives provide readers with alternative identity portrayals such as the“trans-human,”indicating hybridity between human and non-human species. However, among the examples of contemporary feminist dystopia, it is hard to find such a liberating character portrayal in the case of female characters, who are“post-human”yet prone to subjection. Thus, this thesis aims at exploring posthuman identity in contemporary feminist dystopic fiction by writers of different backgrounds. Canadian writer Margaret Atwood's Oryx and Crake (2003) centers on the portrayal of“post-human Crakes”whereas Italian-American writer Paolo Bacigalupi in The Windup Girl (2009) depicts“human-made New People”and finally Jamaican-Canadian Nalo Hopkinson includes in her Midnight Robber (2000) a black female“cyborg,”Tan-Tan. Thus, these three dystopic novels will be discussed comparatively from the vantage point of post- humanist after the 2000s.
Benzer Tezler
- A Study on various parameters affecting physical properties of activated sludge
Başlık çevirisi yok
F.DİLEK ÇETİN
- Büyük mimarlık bürolarında yönetim aracı olarak bir maliyet hesabı modeli
Ein Kostenrechnungsmodel als steuerungsinstrument in grossen architekturbüros
A.MURAT ÇIRACI
- Havacılıkta kullanılan bazı eksenel simetrik cisimlerin aerodinamik karakteristiklerinin teorik ve deneysel olarak incelenmesi
Theoretical and experimental investigation on aerodynamic characteristics of some bodies of revolution used in aeronautics
VEYSEL ATLI
