Geri Dön

Farklı şelasyon ajanlarının kalsiyum silikat esaslı tamir materyallerinin itme bağlanma dayanımı üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Evaluation of the effect of different chelation agents on the push-out bond strength of calcium silicate-based repair materials

  1. Tez No: 786660
  2. Yazar: NİHAL FİRDEVS ARIKAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ÖZKAN ADIGÜZEL
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Bağlantı başarısızlığı, Biodentine, EDTA, Etidronik asit, İtme bağlanma dayanımı, MTA, Sitrik asit, Biodentin, Dental materyaller, Dental stres analizi, Kalsiyum silikat, Mineral trioksit agregat, Şelasyon tedavisi, Biodentine, Citric acid, EDTA, Etidronic acid, Failure patterns, MTA, Push-out bond strength, Dental materials, Dental stress analysis, Calcium silicate, Mineral trioxide aggregate, Chelation therapy
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dicle Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Endodonti Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç Bu çalışmanın amacı, kök kanal tedavisinde kullanılan %20 sitrik asit, %17 EDTA ve %9 HEDP+%2.5 NaOCl solüsyonlarıyla muamele edilmiş dentin dokusunun, biyoseramik esaslı kök kanal tamir materyallerinden MTA Angelus ve Biodentine'nin itme bağlanma dayanımlarına olan etkisini ve materyal içindeki meydana gelen bağlanma başarısızlıklarını araştırmaktır. Gereç ve Yöntem Bu çalışma için 15 adet tek köklü ve tek kanallı daimi insan maksiller santral dişi kullanıldı. Dişlerin kronları elmas fissür frez (Microdont, São Paulo-SP, Brezilya) ile mine sement sınırından kesilip uzaklaştırıldı ve akrilik bloklara (Imicryl SC; Imicryl Dental Materials, Inc, Konya, Turkey) gömüldü. Koronal kök bölgesinden su soğutmalı kesme cihazında (Isomet, Buehler, ABD) elmas separe kullanılarak 1 mm kalınlığında 3 adet horizontal kesitler alınarak toplam 45 adet dentin disk örnekleri hazırlandı. Her bir dentin diskine 1 mm çapında bir elmas frez yardımıyla kanal lümeninin her iki yanına 2 adet standart yapay kaviteler oluşturuldu. Dentin diskleri 3 ayrı solüsyonda bekletilmek üzere rastgele 3 ayrı deneysel gruba ayrıldı: %17 EDTA (n=15) (Promida, Eskişehir, Turkey), %20 sitrik asit (n=15) (Promida, Eskişehir, Turkey) ve %9 etidronik asit+% 2.5 NaOCl (n=15) (Microvem AF, İstanbul, Türkiye). Her bir deney grubu kendi solüsyonunda 1 dk bekletildi. Sonrasında açılan kavitelerden birine MTA Angelus (Angelus, Londrina, Brezilya), diğerine Biodentine (Septodont, Saint Maur des Fossés, Fransa) yerleştirilip 24 saat süre ile etüv cihazında bekletildi. Hazırlanan örnekler itme bağlanma dayanımı testine (Shimadzu Co., Kyoto, Japonya) tabi tutuldu. Veriler IBM SPSS versiyon 23 ile analiz edildi. İtme bağlanma testi sonucu materyal içindeki bağlantı başarısızlıkları SEM cihazında (Quanta FEG 250, FEI Ltd. Oregon, A.B.D.) incelenip adeziv, koheziv ve karışık tipte olmak üzere yüzde olarak belirlendi. Bulgular Şelasyon ajanının ana etkisi itme bağlanma dayanımı üzerinde anlamlı bulunmuştur (p=0,046). Sitrik asit grubunda ortalama itme bağlanma dayanımın değeri 17,08 MPa, EDTA grubunda 13,97 MPa ve HEDP/NaOCl grubunda 11,81 MPa'dır. Sitrik asit grubu, HEDP/NaOCl grubuna göre anlamlı derecede daha fazla itme bağlanma dayanımı göstermiştir (p<0,05). Sitrik asit grubu ile EDTA grubu arasında ve EDTA grubu ile HEDP/NaOCl grubu arasında ise anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Biyomateryalin ana etkisi itme bağlanma dayanımı üzerinde anlamlı bulunmuştur (p=0,005). Biodentine'nin itme bağlanma dayanımı ortalama değeri 16,75 MPa iken MTA Angelus'un 11,81 MPa'dır. Biodentine, MTA Angelus'a göre anlamlı derecede daha fazla itme bağlanma dayanımı göstermiştir (p<0,05). Şelasyon ajanı ve biyomateryal etkileşimi itme bağlanma dayanımı üzerinde anlamlı bulunmuştur (p=0,021). İtme bağlanma dayanımı testi sonucunda tüm örneklerde karışık tipteki bağlantı başarısızlığı koheziv tip başarısızlık ile hemen hemen aynı bulunmuştur. Adeziv tip başarısızlık tüm gruplara kıyasla ciddi bir oranda daha düşük bulunmuştur. Sonuç HEDP/NaOCl solüsyonunun kalsiyum silikat esaslı tamir materyallerinin dentine adezyonunun EDTA'nınkiyle karşılaştırılabilir olduğunu ve etidronik asitin EDTA ile yapılan geleneksel tedavinin yerini alma potansiyeli gösterdiği düşünülmüştür. Etidronik asidin endodonti alanındaki uygulamaları için daha ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Özet (Çeviri)

Aim The objective of this study was to investigate how 20% citric acid, 17% EDTA, and 9% HEDP + 2.5% NaOCl solutions employed for dentine tissue treatments in root canals affect the push-out bond strength of the bioceramic root canal repair materials MTA Angelus and Biodentine and the bonding failure within the materials. Material and Method For this study, 15 single-rooted and single-canal permanent human maxillary central teeth were used. The crowns of the teeth were cut away from the enamel cement border with a diamond fissure bur (Microdont, São Paulo-SP, Brazil) and embedded in acrylic blocks (Imicryl SC, Imicryl Dental Materials, Inc, Konya, Turkey). A total of 45 dentin disc samples were prepared from the coronal root region by taking three horizontal sections of 1 mm in thickness using a water-cooled cutting device (Isomet, Buehler, USA). Two standard artificial cavities were created on each side of the canal lumen with a diamond bur that was 1 mm in diameter on each dentin disc. These discs were randomly divided into three different experimental groups to be kept in three different solutions: 17% EDTA (n=15) (Promida, Eskişehir, Turkey), 20% citric acid (n=15) (Promida, Eskişehir, Turkey), and 9% etidronic acid + 2.5% NaOCl (n=15) (Microvem AF, Istanbul, Turkey). Each experimental group was kept in its own solution for 1 min. Afterwards, MTA Angelus (Angelus, Londrina, Brazil) was placed in one of the opened cavities and Biodentine (Septodont, Saint-Maur-des-Fossés, France) was placed in the other, and they were kept in an incubator for 24 hours. The prepared samples were subjected to the push-out bond strength test (Shimadzu Co., Kyoto, Japan). Data were analyzed with IBM SPSS version 23. The bond failures in the materials as a result of the push-out bond test were examined using an SEM device (Quanta FEG 250, FEI Ltd., Oregon, USA), and their percentages were determined for adhesive, cohesive, and mixed types. Result The main effect of the chelating agent was found to be significant on the push-out bond strength (p=0.046). The mean value of the thrust-bond strength was 17.08 MPa in the citric acid group, 13.97 Mpa in the EDTA group, and 11.81 MPa in the HEDP/NaOCl group. The citric acid group showed significantly higher tensile bond strength than the HEDP/NaOCl group (p<0.05). There was no significant difference between the citric acid group and the EDTA group or between the EDTA group and the HEDP/NaOCl group in terms of bond strength. The biomaterial's main effect was discovered to be significant on the push-out bond strength (p=0.005). The average tensile bond strengths of Biodentine and MTA Angelus were 16.75 MPa and 11.81 MPa, respectively. Biodentine showed significantly higher tensile bond strength than MTA Angelus (p<0.05). The interaction between the chelating agent and biomaterial was found to be significant on the push-out bond strength (p=0.021). As a result of the push-out bond strength test, the incidence of mixed-type joint failure was revealed to be almost the same as that of the cohesive-type failure in all samples. Adhesive-type failure rates were significantly lower than in all groups. Conclusion The adhesion of the calcium silicate-based repair materials of the HEDP/NaOCl solution to the dentin was comparable to that of EDTA, and etidronic acid was considered to have the potential to replace conventional EDTA treatment. Further studies are needed on the applications of etidronic acid in the field of endodontics.

Benzer Tezler

  1. Retrograd kavitelerde farklı şelasyon ajanlarının dolgu materyalerinin bağlanma dayanımına etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of different chelation agents on the bond strength of filling materials in retrograde cavities

    GÜLİZAR SELİN ŞEREFLİCAN YILMAZ

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Diş HekimliğiAnkara Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BADE SONAT

  2. İnsan ve sığır dişi dentininde biyoseramik patların push-out test metodu ile dentine bağlantı dayanımının ve SEM-EDX ve X-Işını difraksiyon metodu ilebiyoaktivitelerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the strength of bonding to dentin by push-out test method and bioactivity of bioceramic pastes in human and bovine dentin by SEM-EDX and X-Ray diffraction method

    ÇİĞDEM YEZER

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Diş HekimliğiSelçuk Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYÇE ÜNVERDİ ELDENİZ

  3. Kök kanallarında farklı irrigasyon solüsyonu kullanımının kalsiyum silikat içerikli materyallerin dentine bağlanma dayanımına etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of using different irrigation solutions in root canals on the bond strength of calcium silicate-containing materials to dentin

    BURAK OSMAN AÇIKGÖZ

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Diş HekimliğiHatay Mustafa Kemal Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. PELİN TÜFENKÇİ

  4. Farklı şelasyon ajanlarının üç tip kök kanal patının itme bağlanma dayanımı üzerine etkisi

    Impact of different chelating agents on the push-out bond strength of three types of root canal sealers

    İZEL TOPAL

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Diş HekimliğiKaradeniz Teknik Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ TUĞBA KOŞAR

  5. Farklı şelasyon ajanlarının kök dentini pürüzlülüğü üzerindeki etkisinin incelenmesi

    Evaluation of the effects of different chelation agents on root dentin roughness

    IŞINSU ATALAY

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Diş Hekimliğiİstanbul Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FEHMİ RAİF ERİŞEN