Geri Dön

Mikroalbuminurisi olan ve olmayan tip 2 diabetiklerde oksidan, antioksidan ve homosistein duzeyleri

Oksidant-antioxidant and homosisteine levels in type 2 diabetic patients with and without microalbuminuria

  1. Tez No: 811266
  2. Yazar: GÜLSEN ÖZDEMİR ŞENER
  3. Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. MELTEM ÖZDEN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Biyokimya, Biochemistry
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2002
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kocaeli Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Biyokimya Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Yüksek homosistein düzeyleri ve oksidatif stresin tip 2 diabetes mellitusda prematür vasküler hastahk ile ilişkisi olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amac, nefropati gelişmiş ve gelişmemiş diabetes mellitusda homosistein düzeylerini ve oksidan-antioksidan durumu ve bunların birbirleriyle olan ilişkilerini tespit etmektir. Kırksekiz diabetik (17 hastada mikroalbiiminüri varken, 32 hastada mikroalbiiminüri yoktu) ve 20 sağlıklı kişiden açlık kan ornekleri elde edildi. Bu hastalarda eritrosit glutatyon (GSH), plazma malondialdehit (MDA) ve serum homosistein düzeyleri ölçüldü ve bunlar sağlıklı kişilerden oluşturulmuş kontrol grubu ile kıyaslandı. MDA düzeyleri, diabetik grupta kontrol grubuna gore anlamı olarak yüksek bulunurken (p<0.0001), GSH düzeyleri anlamı olarak düşük bulundu (p<0.0001). Mikroalbüminürili hastalarda MDA düzeyleri, mikroalbüminürisi olmayanlara göre anlamı olarak artmışken (p<0.0001), GSH düzeyleri anlamı olarak düşüktü (p<0.0001). Homosistein düzeyleri bakımımdan gruplar arasında istatistiksel farklılık yoktu (p>0.05). Diabetik hasta grubunda MDA ve homosistein arasmda pozitif ilişki varken (r= 0.424, p<0.01), GSH ile bu belirteçler arasmda negatif ilişki vard1 (sırasıyla, r= -0.738, r= -0.434, p<0.01, p<0.0001). Sonuç; olarak düşük GSH, yüksek MDA ve homosistein düzeyleri uzun sürede komplikasyonların başlamasını tetikleyebilir. Bu degişimler, mikroalbüminürili tip 2 diabetes mellitus hastalannda sık görülen vasküler hastaıklann oluşmasını kolaylaştırabilir. Aynca MDA, GSH ve homosistein düzeyleri kan şeker düzeyinin kontrolünde, diabetin klinik seyrini değerlendirmek için yararı kriterler olarak kullanılabilir.

Özet (Çeviri)

High levels of homocysteine and oxidative stress are known to be associated with premature vascular disease in type 2 diabetes mellitus. The aim of this study was to estimate homocysteine levels and oxidant-antioxidant status and to determine the relationship between each other in type 2 diabetes mellitus without nephropathy and in those with diabetic nephropathy. Fasting blood samples were obtained from 48 diabetics (17 patients with microalbuminuria and 31 without microalbuminuria) and 20 healthy subjects. Erythrocyte glutathione (GSH), plasma malondialdehyde (MDA) and serum homocysteine levels were measured in these patients and results were compared with those of controls, who were chosen among healthy subjects. MDA levels were found to be significantly higher in the diabetic group when compared to the control subjects (p<0.0001), whereas GSH levels were found to be significantly lower (p<0.0001). While MDA levels were significantly higher in the patients with microalbuminuria than those in patients without microalbuminuria (p<0.0001), GSH levels were significantly lower in the patients with microalbuminuria than those in patients without microalbuminuria (p<0.0001). There were no significant differences with respect to homocysteine levels among the groups (p>0.05). While there was a positive correlation between MDA and homocysteine (r= 0.424, p<0.01), there was a negative correlation between GSH and these parameters in diabetic patients (r= -0.738, r= - 0.434, p<0.01, p<0.0001, respectively). In conclusion decreased GSH, increased lipid peroxidation and homocysteine levels may induce the onset of long-term complications. These changes may contribute to vascular disease, which is particularly prevalent in type 2 diabetes mellitus patients with microalbuminuria. Furthermore, MDA, GSH and homocysteine might be useful criteria for evaluating prognosis in patients when diabetes is not properly monitored for control of glycemia.

Benzer Tezler

  1. Spironolaktonun tip 2 diyabetiklerde sol ventrikül diyastol fonksiyon bozukluğu üzerine etkisi

    The effect of spironolactone on left ventricular diastolic dysfunction in type 2 diabetic patients

    YEŞİM YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    Kardiyolojiİstanbul Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NECATİ SIRMACI

  2. Tip 2 Diabetes mellitus'lu hastalarda homosistein düzeylerinin mikroalbuminüri ve retinopati üzerine etkisi

    Başlık çevirisi yok

    KÜRŞAT DAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıCumhuriyet Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. SERHAT İÇAĞASIOĞLU

  3. Tip 2 diyabetik hastalarda naples prognostik skoruile albüminüri arasındaki ilişkinin araştırılması

    Investigation of the relationship between naples prognostic score and albuminuria in type 2 diabetic patients

    ZEYNEP TAŞÇI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. KADEM ARSLAN

  4. Diyabetiklerde ve diyabetik periferik nöropatisi olanlarda idrar 6-sülfatoksimelatonin düzeyleri

    Levels of urine 6-sulfatoxymelatonin in diabetics and with diabetic peripheral neuropathy

    KEMAL KURT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıÇanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ERSEN KARAKILIÇ