Geri Dön

Oral antikoagülan kullanımına bağlı gastrointestinal kanama ile başvuran geriatrik hastalarda kırılganlığın prognoza etkisi

The effect of fraility on prognosis in geriatric patients presenting with gastrointestinal bleeding due to oral anticoagulant use

  1. Tez No: 838482
  2. Yazar: OKAN YILDIZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SEMA BASAT
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Geriatri, Gastroenteroloji, İç Hastalıkları, Geriatrics, Gastroenterology, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: kırılganlık, oral antikoagülan, gastrointestinal kanama, prognoz, Antikoagülanlar, Gastrointestinal hastalıklar, Gastrointestinal hemoraji, Geriatri, Yaşlılar, fraility, oral anticoagulant, gastrointestinal bleeding, prognosis, Anticoagulants, Gastrointestinal diseases, Gastrointestinal hemorrhage, Geriatrics, Frailty, Aged
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Geriatrik bireylerin tromboemboliden korunması için antikoagülasyonu düzenlenirken takibinde oluşabilecek GİS kanama riski hesaplanmalıdır. Literatürdeki çalışmalarda hastaların yaşı, cinsiyeti, komorbiditelerine değinilirken önemi son yıllarda giderek artan kırılganlığın da mevcut hastalıkların seyrinde kötüleşmeye yol açtığı belirtilmektedir. Çalışmamızda VKA veya YOAK kullanımına bağlı GİS kanama nedeniyle hastane yatışı gerçekleşmiş geriatrik hastaların kullanmış oldukları ilaçların ve kırılganlık durumlarının klinik progresyon ve mortalite üzerine etkilerini incelemek istedik. Gereç ve Yöntem: Hastaların anamnez, fizik muayene bulguları incelenerek FRAIL anketinden aldıkları puanlara göre kırılganlık grupları (prefrail ve frail) oluşturuldu. Hastalar aynı zamanda kullandıkları antikoagülanlara göre gruplara (varfarin, YOAK) ayrıldı. Kırılganlık düzeylerine ve aldıkları antikoagülan tedaviye göre takiplerinde gerçekleşen yatış süreleri, transfüzyon miktarları, gelişen komplikasyonları, cerrahi müdahale gereksinimleri değerlendirildi. Hastaların kırılganlık durumlarının, yoğun bakım ve ölümle sonuçlanma gibi kötü prognoz sonuçları karşılaştırıldı. Ayrıca antikogülan gruplarında prognoz değerlendirildi. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 25.0 programı kullanılarak analiz edildi. İstatistiksel anlamlılık p<0,01 ve p<0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmadaki 131 hastanın 57'si Varfarin, 74'ü YOAK kullanırken, %37'si pre-frail, %63'ü frail tespit edildi. AF ve KBH'ı olan pre-fraillerde YOAK'ın, kalp-kapak hastalığı olan pre-fraillerde varfarinin, CHA2DS2-VASc'ı yüksek pre-frail ve frail bireylerde varfarinin, HAS-BLED'i yüksek frail hastalarda VKA'nın, pre-frail hastalarda ise daha çok YOAK ilacın tercih edildiği görüldü. Yoğun bakıma sevk ve mortalite oranları kırılgan YOAK'lılarda istatistiksel anlamlı düzeyde daha yüksekti (p <0,01 - p 0,08; p<0,05). Kırılgan YOAK hastalarda daha fazla komplikasyon ve eritrosit transfüzyonu geliştiği görüldü (p 0,02 – p 0,039; p<0,05). Çalışmamızın ikincil sonuçlarından hastalarda kötü prognoz gelişimine; kırılganlık skorunun yükselmesi, AF varlığı ve komplikasyon gelişiminin katkıda bulunduğu öğrenildi (p <0,01 – p 0,006 – <p 0,01; p<0,05). AF'li kırılgan hastalarda başvuru INR düzeyinin yüksek olmasının daha fazla kötü prognoza yol açtığı bulundu (p 0,038). Sonuç: Yaptığımız araştırma sonucunda, geriatrik bireylerde oral antikoagülan kullanımına bağlı olarak görülen gastrointestinal kanama durumunda hastaların kırılganlık skoru arttıkça prognozun olumsuz yönde kötüleştiği, daha fazla komplikasyon görüldüğü, hastaların yoğun bakıma sevk edilme veya ölüm gibi durumlarla daha sık karşılaştığı tespit edilmiştir.

Özet (Çeviri)

Aim: In order to protect geriatric individuals from thromboembolism, the risk of GI bleeding that may occur during anticoagulation should be calculated. While studies in the literature mention patients' age, gender, and comorbidities, it is stated that frailty, whose importance has increased in recent years, also leads to a worsening of the course of existing diseases. In our study, we wanted to examine the effects of the drugs used and frailty status of geriatric patients who were hospitalized due to GI bleeding due to VKA or NOAC use on clinical progression and mortality. Materials and Methods: By examining the patients' anamnesis and physical examination findings, groups were formed according to the scores they received from the FRAIL survey and the anticoagulants they used (prefrail – frail). Hospitalization periods, counts of transfusion, complications developed, and surgical intervention requirements during follow-up were summarized. We compared patients' anticoagulant preference with primary outcomes of frailty, such as bad prognosis, intensive care, and death. The data obtained in the study were analyzed using the SPSS 25.0 program. Statistical significance was accepted as p <0.01 and p <0.05. Results: While 57 of the 131 patients in the study were using Warfarin, 74 were using NOACs, 37% were found to be pre-frail and 63% were frail. NOAC is recommended in pre-frail patients with AF and CKD, warfarin is recommended in pre-frail individuals with heart-valve disease, warfarin is recommended in pre-frail and frail individuals with high CHA2DS2-VASc, VKA is recommended in pre-frail patients with high HAS-BLED, it was observed that NOAC drugs were preferred in -frail patients. It was determined that frail NOAC patients had a statistically significantly bad prognosis in terms of referral to intensive care and mortality (p <0,01 - p 0,08; p<0,05). More complications and erythrocyte transfusion were observed in frail NOAC patients (p 0,02 – p 0,039; p<0,05). Among the secondary results of our study, the development of poor prognosis in patients; It was learned that the increase in frailty score, the presence of AF and the development of complications contributed (p <0.01 – p 0.006 – <p 0.01; p <0.05). It was found that high INR levels at the time of admission led to a worse prognosis in frail patients with AF (p 0,038). Conclusion: As a result of our research, it has been determined that in case of gastrointestinal bleeding in geriatric individuals due to the use of oral anticoagulants, as the fragility score of the patients increases, the prognosis worsens negatively, more complications are observed, and patients are more frequently faced with situations such as being transferred to intensive care or death.

Benzer Tezler

  1. Oral antikoagülan ve/veya antiagregan ilaç kullanımına bağlı gelişen gastrointestinal sistem kanamalarının klinik, lokalizasyon ve kanama ciddiyeti açısından karşılaştırılması

    Comparison of gastrointestinal bleeding caused by oral anticoagulant and/or antiaggregant drug use in terms of clinical features, localization, and severity of bleeding

    SEMA KAYMAZ TAHRA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    İç Hastalıklarıİstanbul Medeniyet Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYTEKİN OĞUZ

  2. Oral antikoagulan kullanımına bağlı komplikasyonlar nedeniyle yatan hastaların değerlendirilmesi

    Evaluation of the patients hospitalized for oral anticoagulant use related complications

    FATİH EREN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    İç HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    UZMAN ENGİN SENNAROĞLU

  3. Varfarin kullanımına bağlı kanama şikayeti ile acil servise başvuran hastaların geriye dönük olarak değerlendirilmesi

    A retrocpective evaluation of patients who admitted to emergency department with bleeding complaint due to warfarin usement

    MEHMET EKİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    İlk ve Acil YardımOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. LATİF DURAN

  4. Varfarine bağlı kanamalarda risk faktörlerinin karşılaştırılması

    Comparison of risk factors for warfarin-associated bleeding

    ŞAFAK MERİÇ ÖZGENEL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    HematolojiTrakya Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. A. MUZAFFER DEMİR