Geri Dön

Metastatik ve nüks etmiş ileri evre RCC tanılı hastalarda sunitinib ve pazopanib tedavisinin karşılaştırılması

Comparison of sunitinib and pazopanib treatment in patients with metastatic and relapsed advanced stage RCC diagnosis

PDF İndir

  1. Tez No: 838728
  2. Yazar: EKİN KADIOĞLU YILDIRIM
  3. Danışmanlar: PROF. DR. İSMAİL ERTÜRK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Renal hücreli kanser, pazopanib, sunitinib, hedefe yönelik tedavi, Renal cell cancer, pazopanib, sunitinib, targeted therapy
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: İç Hastalıkları Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: 67

Özet

Amaç: Renal hücreli karsinom (RCC), küresel kanser tanılarının ve ölümlerinin %2'sini oluĢtursa da, son elli yılda dünyada görülme sıklığı iki kattan fazla artmıĢtır ve bugün Amerika BirleĢik Devletleri'nde (ABD) en sık görülen dokuzuncu kanser türüdür. 2005 yılından bu yana, renal kanser karsinogenezinin altında yatan moleküler mekanizmalara hedeflenen tedavilerin uygulanması sayesinde tedavi seçenekleri hızla geliĢmiĢtir. VEGF reseptör tirozin kinaz inhibitörleri sunitinib ve pazopanib ve anti-VEGF monoklonal antikor bevacizumab dahil olmak üzere vasküler endotel büyüme faktörü (VEGF) sinyalinin inhibitörleri, artık uygun riskli ve orta riskli metastatik renal hücreli karsinom için standart birinci basamak tedavi seçenekleridir, rapamycin (mTOR) inhibitörü temsirolimus'un memeli hedefi ise renal hücreli karsinom ve zayıf prognostik riski olan hastalar için yaygın olarak önerilmektedir. VEGF reseptörü, mTOR, c-MET veya immün kontrol noktası, inhibitörü programlanmıĢ ölüm 1 reseptörü ile etkileĢimini hedefleyen diğer birçok ajan etkinlik göstermiĢtir ve renal hücreli karsinom hastaları için güncel tedavi seçenekleridir. ÇalıĢmamıza metastatik ve nüks etmiĢ RCC tanılı hastalar dahil edilmiĢtir. Metastatik ve nüks etmiĢ ileri evre RCC tanılı hastalarda tirozin kinaz inhibitörü olan iki ajan sunıtinib ve pazopanib tedavisinin karĢılaĢtırılması yapılacaktır. Bu iki ajan arasındaki karĢılaĢtırma ajanları kullanan hastalarda çalıĢmanın primer ve sekonder sonlanım noktaları olan genel sağkalım ve progresyonsuz sağkalım ve güvenlik açısından olacaktır Gereç ve Yöntemler: AraĢtırma tek merkezli kesitsel, analitik çalıĢma Ģeklinde dizayn edilmiĢtir. Retrospektif bir çalıĢmadır. Bu araĢtırmaya Gülhane Eğitim AraĢtırma Hastanesi Tıbbi Onkoloji Anabilim Dalı Kliniklerinde yatıĢı yapılan veya Polikliniğine baĢvurmuĢ olan RCC tanılı hastalardan gönüllü olanlar dahil edilmiĢtir. AraĢtırma 15.09.2022-15.01.2023 tarihleri arasında yapılmıĢtır. Hastaların demografik bilgileri, tanı tarihleri, metastaz tarihleri, metastaz bölgeleri, ix nefrektomi tarihleri, uygulanan tedaviler ve yan etkileri, laboratuvar sonuçları, tedavi değiĢiklik tarihleri, tedavi değiĢiklik nedenleri, son kontrol tarihleri ve ölüm tarihleri kaydedilmiĢtir. Kan, idrar örneklemesi, görüntüleme tetkiki vb. yapılmamıĢtır. Bazı değiĢkenlere yönelik veri kalitesini artırmak için dosyadan elde edilen bazı bilgilerin hasta ve yakınlarından teyit edilmesinin araĢtırma kalitesine katkı sağlayacağı düĢünülmüĢtür. Aksi halde mevcut araĢtırma sadece dosya üzerinden yürütülebilecek özellikte planlanmıĢtır. Bulgular: ÇalıĢmaya alınan hastaların %28,1'ü kadın %71,9'sı erkekti. Hastaların özgeçmiĢleri incelendiğinde %35,4'ünde hipertansiyon, %13,5'inde diyabetes mellitus bulunmaktaydı. Hastaların %28'1i ace inh/arb, %8,3'ü statin kullanmaktaydı. Hastaların %43,8'i sigarayı hiç kullanmamıĢ, %9,4'ü halen içmekteydi. ÇalıĢmaya katılan hastalarda primer böbrek lokalizyonu incelendiğinde %64,6 sol böbrek, %35,4 sağ böbrekteydi. Böbrek hücreli kanser tanısı alan hastaların %26'sına nefrektomi yapılmamıĢ, %74'üne ise nefrektomi yapılmıĢtı. Nefrektomi yapılan hastaların %66,7'si radikal nefrektomili, %7,3'ü parsiyel nefrektomiliydi. Hastaların evrelerine bakıldığında evre 1, 2, 3 ve 4 olan hasta yüzdeleri sırasıyla %3,3, %17,4, %8,3, %50,4'tü. TNM evrelemesine bakıldığında %30.2 hastada uzak metastaz saptanmadı. Hastaların %17,7'sinde adrenal bez tutulumu, %31.3 ünde de lenf nodu tutulumu mevcuttu. Tümörlerin %9,4'ü sarkamoid özellik bulundurmaktaydı. Hastaların tedavi öncesi ECOG'ları ecog 0, 1, 2, 3 olarak sırasıyla %24, %59,4, %15,6 ve %1 olarak tespit edildi. ÇalıĢmadaki hastaların metastaz durumu incelendiğinde santral sinir sistemi metastazı %9,4, akciğer metastazı 59,4, karaciğer metastazı %19,8, kemik metastazı %47,9, yumuĢak doku metastazı %61,5 olarak saptandı. Pazopanib kullananların sağkalım ortancası 10,2 (20,8) iken sunitinib kullananların ise 7,9 (23,9) olarak bulunmuĢtur. Aralarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık mevcut değildir (p=0,359). Pazonanib kullananlarda 22,8 (43,3) olan genel sağkalım ortanca değeri sunitinib kullananlarda 17,1 (33,4) olarak bulunmuĢtur. Aralarındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildir (p=0,188). Favorable risk grubunda progresyonsuz sağ kalıma bakıldığında pazopanib kullanan hasta grubunda ortalama 34,1±29,5, sunitib kullanan hasta grubunda ise ortalama 21,8±13,8 bulunmuĢ olup istatistiksel olarak anlamlı fark x saptanmamıĢtır (p değeri 0,144). Yine favorable risk grubunda genel sağ kalıma bakıldığında pazobanib kullanan hasta grubunda ortalama 47,3±36, sunitinib kullanan hasta grubunda ortalama 29,1±19,8 olarak bulunmuĢ olup istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıĢtır (p değeri 0,096). Intermediate-Poor risk grubu incelendiğinde progresyonsuz sağ kalımda pazopanib kullanan hastalarda oranca değer 7,9 (10,7), sunitinib kullanan hastalarda ortanca değer 6,6 (25,1) olarak bulunmuĢtur. Yapılan istatistiksel analizde p değeri 0,956 olarak saptanmıĢ olup yine istatistiksel olarak anlamlı fark görülmemiĢtir. Yine aynı grupta genel sağ kalıma bakıldığında pazopanib kullananlarda ve sunitinib kullananlarda ortanca değerler sırasıyla 17,4 (40,9), 11,8 (29,8) olarak saptanmıĢtır. Yapılan istatistiğin p değeri 0,777'dir. Sonuç: Sonuç olarak çalıĢmaya alınan hastalarda pazopanib ve sunitinib alanlar progresyonsuz sağ kalım ve genel sağ kalım açısından karĢılaĢtırıldı ve iki grup arasında anlamlı farklılık olmadığı görüldü. Bu bulgular ıĢığında pazopanib ve sunitinib kullanan hastaların yan etkiler açısından yakın takip edilmesi gerektiği fakat tedavi açısından anlamlı farklılığa neden olmadığı bulundu. Hastalar ımdc risk sınıflamasına göre 3 kategoriye ayrıldı ve bu kategorilerde de iki ilaç karĢılaĢtırıldığında yine pazopanib ve sunitinib arasında pfs ve os açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı.

Özet (Çeviri)

Aim: Although renal cell carcinoma (RCC) accounts for 2% of global cancer diagnoses and deaths, its incidence has more than doubled in the world in the last fifty years and is today the ninth most common cancer in the United States of America (USA). Since 2005, treatment options have rapidly improved, thanks to the abolition of targeted therapies to the mechanisms underlying kidney cancer carcinogenesis. Inhibitors of vascular endothelial growth factor (VEGF signaling), including the VEGF receptor tyrosine kinase inhibitors sunitinib and pazopanib, and the anti-VEGF monoclonal antibodies bevacizumab, are now standard first-line treatment options for metastatic renal cell carcinoma that meet their needs and intermediate duty, rapamycin (mTOR). The mammalian target of its inhibitor, temsirolimus, however, is commonly taken for patients with renal cell carcinoma and poor prognostic risk. VEGF receptor, mTOR, c-MET or immune checkpoint inhibitor programmed death 1 receptor with many other agents they want to interact with have exerted their effectiveness and are current treatment options for renal cell carcinoma spots. The study included patients with metastatic and relapsed RCC. A comparison of the two agents sunitinib and pazopanib, which are tyrosine kinase inhibitors, will be made in people with metastatic and relapsed advanced stage RCC. We will evaluate the comparison agency use method between these two agents in terms of the primary and secondary endpoints of overall survival and progression-free survival. Material (Patients) and Methods: The study was designed as a single- center, cross-sectional, analytical study. It is a retrospective study. Volunteer patients with RCC who were admitted to the Gulhane Training and Research Hospital Medical Oncology Department Clinics or who applied to the Outpatient Clinic were included in this study. The research was carried out between 15.09.2022 and 15.01.2023. Demographic information of the patients, date of diagnosis, date of xii metastasis, sites of metastasis, dates of nephrectomy, treatments and side effects, laboratory results, date of change of treatment, reasons for change of treatment, dates of last control and date of death were recorded. Blood, urine sampling, imaging examination, etc. not done. It was thought that confirming some of the information obtained from the file from the patients and their relatives in order to increase the data quality for some variables would contribute to the quality of the research. Otherwise, the current research is planned to be carried out only through the file. Results: 28.1% of the patients included in the study were female and 71.9% were male. When the histories of the patients were examined, 35.4% had hypertension and 13.5% had diabetes mellitus. 28% of the patients were using ace inh/arb and 8.3% were using statins. 43.8% of the patients had never smoked, 9.4% were still smokers. When the primary kidney localization was examined in the patients participating in the study, 64.6% were in the left kidney and 35.4% were in the right kidney. Nephrectomy was not performed in 26% of patients diagnosed with renal cell cancer, and nephrectomy was performed in 74%. Of the patients who underwent nephrectomy, 66.7% had radical nephrectomy and 7.3% had partial nephrectomy. Considering the stages of the patients, the percentages of patients with stages 1,2,3 and 4 were 3.3%, 17.4%, 8.3%, 50.4%, respectively. Considering the TNM staging, distant metastases were not detected in 30.2% of the patients. There was adrenal gland involvement in 17.7% of the patients and lymph node involvement in 31.3%. 9.4% of the tumors had sarcamoid features. The ECOGs of the patients before treatment were found to be 24%, 59.4%, 15.6% and 1%, respectively, as ecog 0, 1, 2, 3. When the metastasis status of the patients in the study was examined, it was found that central nervous system metastasis was 9.4%, lung metastasis 59.4%, liver metastasis 19.8%, bone metastasis 47.9%, soft tissue metastasis 61.5%. The median survival rate for pazopanib users was 10.2 (20.8), while it was 7.9 (23.9) for sunitinib users. There was no statistically significant difference between them (p=0.359). The median overall survival rate was 22.8 (43.3) in pazonanib users and 17.1 (33.4) in sunitinib users. The difference between them was not statistically significant (p=0.188). Considering the progression-free survival in the favorable risk group, it was found to be 34.1±29.5 in the pazopanib group and 21.8±13.8 in the sunitib group, and no xiii statistically significant difference was found (p value 0.144) Again in the favorable risk group. Considering the overall survival, it was found to be 47.3±36 in the pazobanib group and 29.1±19.8 in the sunitinib group, and no statistically significant difference was found (p value 0.096). When the Intermediate-Poor risk group was examined, the rate of progression-free survival was found to be 7.9 (10.7) in patients using pazopanib, and the median value was 6.6 (25.1) in patients using sunitinib. In the statistical analysis, the p value was determined as 0.956, and again, no statistically significant difference was observed. In the same group, the median values were found to be 17.4 (40.9), 11.8 (29.8) in pazopanib users and sunitinib users, respectively. The p value of the statistics made is 0.777. Conclusion: In conclusion, patients who received pazopanib and sunitinib were compared in terms of progression-free survival and overall survival, and there was no significant difference between the two groups. In the light of these findings, it was found that patients using pazopanib and sunitinib should be followed closely in terms of side effects, but it did not cause a significant difference in terms of treatment. The patients were divided into 3 categories according to the IMDC risk classification, and when the two drugs were compared in these categories, no statistically significant difference was found between pazopanib and sunitinib in terms of pfs and os.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    705244

    Meme kanseri hastalarında p21 kodon31, mdm2 snp309 ve p53 kodon72gen polimorfizmlerinin klinikopatolojik parametreler ve sağkalımla đliskisi

    P21 codon31, mdm2 snp309 and p53 codon72 gene polymorphisms relationwith clinicopathologic parameters and survival in breast cancer patients

    ÜMİT TURAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Genel CerrahiSağlık Bakanlığı

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BETÜL BOZKURT

  2. Tez No

    700608

    Biyokimyasal nüks olan prostat kanseri hastalarında PSMA pozitron emisyon tomografisinin yeri

    The role of PSMA positron emission tomography in patients with prostate cancer with biochemical recurrent

    UFUK ÇAMANLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    OnkolojiMersin Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EMEL SEZER

  3. Tez No

    281385

    Metastatik meme kanserli hastalarda lapatinib ditosilatın kardiyotoksik yan etkilerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of cardiac safety of lapatinib therapy for cerbB-2-amplified metastatic breast cancer

    ERKAN DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    OnkolojiHacettepe Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. Y. YAVUZ ÖZIŞIK

  4. Tez No

    478019

    Osteosarkom hastalarında tedavi sonuçlarımızın retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Evaluation of treatment results in our osteosarcoma patients retrospectively

    BURÇ ÖZCANYÜZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Ortopedi ve TravmatolojiEge Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BURÇİN KEÇECİ

  5. Tez No

    452896

    Nazofarinks kanserli hastalarda tedavi sonuçlarımızın değerlendirilmesi ,eski ve yeni evre şemasının karşılaştırılması

    Results of patients with Nasopharyngeal carcinoma treated in Hacettepe University

    HAMED FARAJOLLAHİ FAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    OnkolojiHacettepe Üniversitesi

    Radyasyon Onkolojisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA CENGİZ

Geri Dön