Geri Dön

Konya Şehir Hastanesi'nde çalışan hekimlerin mikrobiyota ve probiyotikler hakkında farkındalıklarının değerlendirilmesi

Evaluation of the awareness of the physicians working in Konya City Hospital about microbiota and probiotics

  1. Tez No: 851746
  2. Yazar: MUSA EMRE TURAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. FUNDA GÖKGÖZ DURMAZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Mikrobiyota, Probiyotik, Prebiyotik, Microbiota, Probiotic, Prebiotic
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Konya Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Aile Hekimliği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Konya Şehir Hastanesinde çalışan hekimlerin mikrobiyota ve probiyotik hakkındaki farkındalık düzeyini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Konya Şehir Hastanesi'nde çalışan, anket formundaki soruları yanıtlamayı kabul eden, çalışma için onamı alınmış 319 katılımcı dahil edilerek tamamlandı. Başvuru sırasında tüm katılımcılara 19 soruluk sosyodemografik özellikleri içeren anket formunun ardından 20 sorudan oluşan Mikrobiyota Farkındalık Ölçeği uygulandı. İstatistiksel analizler SPSS (Statistical Packetfor The Social Science) 22.0 bilgisayar programında yapıldı. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 32,95±6,22 yıl olarak hesaplandı. Hekimlerin %43,9'u (n=140) kadın, %60,5'i (n=193) evliydi. Dahil edilen katılımcıların %52,4'ünün (n=167) çocuğu vardı, %8,2'sinin (n=26) en az bir kronik hastalığı olduğu saptandı. Katılımcıların %64,9'u (n=207) asistan, %31,0'ı (n=99) uzman, %4,1'i (n=13) öğretim görevlisi olarak görev yapmaktaydı. Katılımcıların meslekteki yıl ortancası 6,00 (3,00-11,00) yıldı. Çalışmaya dahil edilenlerin %34,8'i (n=111) aile hekimliği, %13,5'i (n=43) pediatri, %12,2'si (n=39) dahiliye bölümünde hekimlik yapmaktaydı. Çalışmaya dahil edilen 319 hekimin mikrobiyota farkındalık ölçeğinden aldıkları toplam puan ortalaması 71,50±8,53, toplam puan ortancası ise 72,00 (65,00-77,00) idi. Evli olan hekimlerin ölçek puanları bekar olan hekimlere göre anlamlı yüksek saptandı (p<0,001). Çocuğu olan hekimlerin puan ortancası çocuğu olmayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı ve daha yüksekti (p<0,001). Hekimlerin ünvanlarına göre de ölçek puanları arasında anlamlı fark vardı (p<0,001). Fark asistan hekimlerin ölçek puan ortancalarının, uzman olanlara ve öğretim görevlilerine göre daha düşük olmasından kaynaklanmaktaydı. Katılımcıların ölçek toplam puanı ile yaşı ve meslekte çalışma yılı arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönlü düşük düzeyde ilişki saptandı (sırasıyla r=0,249, p<0,001; r=0,239, p<0,001). Mikrobiyota ve probiyotikler hakkında lisans veya uzmanlık eğitimi sırasında herhangi bir eğitim aldığını belirtenlerin ölçek toplam puan ortancası (76,00) eğitim almadığını belirtenlerin ölçek toplam puan ortancasından (69,00) anlamlı yüksek olduğu saptandı (p<0,001). Sonuç: Hekimlerin mikrobiyota ve probiyotikler konusunda eğitim alma durumu düşük bulundu. Hekimlerin bu konu hakkında bilgilendirilmesi amacıyla eğitimlerin düzenlenmesi ve mikrobiyota ve probiyotiklerle ilgili kanıta dayalı güncel bilgiler barındıran kılavuzların oluşturulması önerilir.

Özet (Çeviri)

Aim: We aimed to determine the awareness level of physicians working at Konya City Hospital about microbiota and probiotics. Material and Methods: This study was completed by including 319 participants working at Konya City Hospital, who agreed to answer the questions in the survey form and whose consent was obtained for the study. During the application, a 19-question survey form containing sociodemographic characteristics was applied to all participants, followed by a 20-question Microbiota Awareness Scale. Statistical analyzes were performed in the SPSS (Statistical Packet for The Social Science) 22.0 computer program. Results: The mean age of the participants was calculated as 32.95±6.22 years. 43.9% of physicians (n=140) were women and 60.5% (n=193) were married. 52.4% of the participants involved (n=167) had children, 8.2% (n=26) were found to have at least one chronic disease. 64.9% (n=207) of the participants were assistants, 31.0% (n=99) were specialists, and 4.1% (n=13) were lecturers. The participants' median of the year in the profession was 6.00 (3.00-11.00) years. Of those included in the study, 34.8% (n=111) were in family medicine, 13.5% (n=43) were in pediatrics, and 12.2% (n=39) were in the internal medicine department. The average score of the 319 physicians included in the study from the microbiota awareness scale was 71.50±8.53, and the total score median was 72.00 (65.00-77.00). The scale scores of the married physicians were significantly higher than those of single physicians (p<0.001). The score median of physicians with children was statistically significant and higher than those without children (p<0.001). According to the titles of the physicians, there was also a significant difference between the scale scores (p<0.001). The difference was due to the fact that assistant physicians' scale score medians were lower than those who were experts and lecturers. A statistically significant positive low level of relationship was found between the participants' scale total score and their age and the study year in the profession (r=0.249, p<0.001; r=0.239, p<0.001), respectively. Those who stated that they received any training on microbiotas and probiotics during your undergraduate or specialty training were found to be significantly higher than the total score median (69.00) of those who stated that they did not receive the scale total score median (69.00) training (p<0.001). Conclusıon: In the presented study, the level of training of physicians on microbiota and probiotics was found to be low. In order to inform physicians on this subject, it is recommended to organize trainings and create guidelines containing up-to-date evidence-based information on microbiota and probiotics.

Benzer Tezler

  1. Asistan hekimlerin radyolojik görüntüleme yöntemleri ve radyasyondan korunma hakkında bilgi ve tutumlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of assistant physicians' knowledge and attitudes about radiological imaging methods and radiation protection

    FATMA ARI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SELMA PEKGÖR

  2. Ankara Şehir Hastanesi'nde çalışan aile hekimliği asistanlarının kan bağışı hakkındaki bilgi ve tutumları

    The knowledge and attitudes of family medicine residents working in Ankara city Hospital towards blood donation

    NURDAN YILDIZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Aile HekimliğiAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AHMET KESKİN

  3. Aile hekimliği polikliniğine başvuran bireylerde dijital bağımlılığın uyku kalitesi ve boyun ağrısı ile ilişkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between digital addiction, sleep quality and neck pain in individuals applying to the family medicine polyclinic

    HANİFE ERGİN SEVGİLİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FUNDA GÖKGÖZ DURMAZ

  4. Aile sağlığı merkezinin karbon ayak izinin hesaplanması

    Calculating the carbon footprint of a family health center

    BÜŞRA ÖZER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    UZMAN MERTHAN TUNAY

    UZMAN HALİL VOLKAN TEKAYAK

  5. Onkoloji hastalarıyla çalışan hekim ve hemşirelerin kansere yönelik tutumu, iş doyumu ve bunları etkileyen değişkenlerin belirlenmesi

    The attitudes of cancer and job satisfaction physicians and nurses working with oncology patients and determination the variables effecting them

    ECEM POLATDEMİR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    HemşirelikNevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FİGEN İNCİ