İnsan perı̇kardının gluteraldehı̇t beklemesüresı̇ne göre mekanı̇k veı̇mmunohı̇stokı̇myasal testler kullanılarakdayanıklılığının değerlendı̇rı̇lmesı̇ sonrasıhastaların ek hastalıkları(dı̇yabet) veekokardı̇yografı̇ bulgularına(end dı̇yastolı̇kçap) göre kıyaslanması
Gluteraldehyde release of the human perichardmechanical and according to durationusing immunohistochemical testsafter evaluation of durabilityadditional diseases of the patients (diabetes) andecocardiography findings (end diastolic)comparison according to diameter
- Tez No: 882500
- Danışmanlar: PROF. DR. İLYAS KAYACIOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi, Thoracic and Cardiovascular Surgery
- Anahtar Kelimeler: Perikard, diyabet, end-diyastolik çap, glutaraldehit, mekanik dayanıklılık, Young Modülü, Pericardium, diabetes, end-diastolic diameter, glutaraldehyde, mechanical durability, Young's Modulus
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Kalp ve Damar Cerrahisi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Amaç: Bu çalışma, insan perikardının mekanik dayanıklılığını diyabetik ve diyabetik olmayan bireylerde karşılaştırmayı, end-diyastolik çap (EDD) ile glutaraldehit konsantrasyonu ve bekleme süresinin bu dokular üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Perikardiyal dokuların dayanıklılığı, kalp cerrahisinde kullanılan biyomateryallerin uzun ömürlülüğü ve güvenilirliği açısından kritik öneme sahiptir. Bu bağlamda, çalışmada perikardiyal dokuların farklı glutaraldehit konsantrasyonları ve sürelerinde fiksasyon sonrası mekanik özellikleri değerlendirildi, diyabetin ve EDD'nin perikardiyal dokular üzerindeki olası etkileri araştırıldı. Metot: Çalışma, 25.05.2024-15.08.2024 tarihleri arasında Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Hastanesi'nde açık kalp ameliyatı geçiren 80 hastadan alınan perikard örnekleri üzerinde gerçekleştirilmiştir. Her bir hastadan alınan perikarddan 2x2 cm boyutunda dört adet örnek elde edildi, iki farklı glutaraldehit konsantrasyonunda (%0,4 ve %0.6) ve iki farklı süre (6 ve 8 dakika) boyunca fiksasyona tabi tutulmuştur. Fiksasyon sonrası perikardiyal dokuların mekanik dayanıklılığı, biaxial çekme testleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Çalışmada, hastaların diyabet durumu, yaş, cinsiyet ve EDD gibi faktörler de dikkate alınarak analizler gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Diyabetik hastaların perikardiyal dokularında, diyabetik olmayan hastalara kıyasla az da olsa daha yüksek Young Modülü (YM) değerleri gözlemlenmiştir. Bu bulgu, diyabetin perikardiyal dokuların mekanik dayanıklılığını artırıcı bir etkisi olabileceğini düşündürmektedir. Ayrıca, EDD'nin artmasıyla birlikte YM değerlerinde azalma eğilimi saptanmıştır. Bu, büyük sol ventrikül çapının perikardiyal dokular üzerinde artan gerilim ve mekanik stres yaratarak dokuların elastikiyetini ve dayanıklılığını olumsuz yönde etkileyebileceğini göstermektedir. Glutaraldehit konsantrasyonu ve bekleme süresi gibi değişkenlerin bu süre ve derişimlerde YM üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamıştır, bu da bu değişkenlerin mekanik dayanıklılık açısından belirleyici olmadığını ortaya koymaktadır. viii Sonuç: Çalışmanın bulguları, diyabetik durumun perikardiyal dokuların mekanik dayanıklılığı üzerinde olumlu bir etkiye sahip olabileceğini, buna karşılık genişlemiş sol ventrikül çapının bu dayanıklılığı azaltabileceğini göstermektedir. Glutaraldehit konsantrasyonu ve bekleme süresi gibi faktörlerin YM üzerinde minimal bir etki göstermesi, bu değişkenlerin klinik uygulamalarda daha az belirleyici olabileceğini düşündürmektedir. Bu sonuçlar, perikardiyal greft seçiminde diyabet durumu ve EDD gibi faktörlerin dikkate alınmasının önemini vurgulamaktadır. Gelecekte yapılacak çalışmalar, bu bulguların daha geniş bir hasta grubunda doğrulanmasını ve perikardiyal dayanıklılığı etkileyen diğer faktörlerin araştırılmasını hedeflemelidir.
Özet (Çeviri)
ABSTRACT Objective: This study aims to compare the mechanical durability of human pericardium in diabetic and non-diabetic individuals and to investigate the effects of end-diastolic diameter (EDD), glutaraldehyde concentration, and fixation time on these tissues. The durability of pericardial tissues is critically important for the longevity and reliability of biomaterials used in cardiac surgery. In this context, the study evaluated the mechanical properties of pericardial tissues after fixation at different glutaraldehyde concentrations and durations, and explored the potential effects of diabetes and EDD on pericardial tissues. Methods: The study was conducted on pericardial samples obtained from 80 patients who underwent open-heart surgery between May 25, 2024, and August 15, 2024, at Dr. Siyami Ersek Thoracic and Cardiovascular Surgery Training and Research Hospital. Four 2x2 cm samples were obtained from the pericardium of each patient, and these samples were fixed in two different glutaraldehyde concentrations (0.4% and 0.6%) and for two different durations (6 and 8 minutes). The mechanical durability of the pericardial tissues was assessed using biaxial tensile tests after fixation. Factors such as the patients' diabetic status, age, gender, and EDD were also considered in the analyses. Results: The pericardial tissues of diabetic patients showed slightly higher Young's Modulus (YM) values compared to non-diabetic patients. This finding suggests that diabetes may have a strengthening effect on the mechanical durability of pericardial tissues. Additionally, an increase in EDD was associated with a tendency for YM values to decrease, indicating that a larger left ventricular diameter may increase tension and mechanical stress on the pericardial tissues, potentially compromising their elasticity and durability. Glutaraldehyde concentration and fixation time did not have a significant impact on YM within the studied parameters, indicating that these variables may not be critical determinants of mechanical durability. x Conclusion: The findings of this study suggest that diabetes may positively affect the mechanical durability of pericardial tissues, whereas an enlarged left ventricular diameter may reduce this durability. The minimal effect of glutaraldehyde concentration and fixation time on YM suggests that these factors may be less critical in clinical practice. These results underscore the importance of considering diabetic status and EDD in the selection of pericardial grafts. Future studies should aim to confirm these findings in a larger patient population and explore other factors that may influence pericardial durability.
Benzer Tezler
- İzmir'de Mustafa Kemal Bulvarı'nın peyzaj mimarlığı açısından etüdü ve peyzaj projesi
Başlık çevirisi yok
ENGİN ALPARSLAN
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
Peyzaj MimarlığıEge ÜniversitesiPeyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ÜMİT ERDEM
- Çukurova bölgesinde biyoklimatik veriler kullanılarak açık ve yeşil alan sistemlerinin belirlenmesi ilkeleri üzerinde bir araştırma
A research on the determination of the principles in open and green spaces systems by using the bioclimatic data in Çukurova region
MEHMET FARUK ALTUNKASA
Doktora
Türkçe
1987
Çevre MühendisliğiÇukurova ÜniversitesiPeyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ERDOĞAN GÜLTEKİN
- Konut bölgelerinde parsel düzeni uygulamasının kent topraklarının rasyonel kullanımı çerçevesinde mimari açıdan değerlendirilmesi
An Architeet's Criticism of the Currently Practised method of plot formation in residential areas from the point of View of rational utilization of urban deatories
SUZAN ESİRGEN
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Şehircilik ve Bölge PlanlamaGazi ÜniversitesiŞehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. UMUR ERKMAN
- Ankara-Kızılcahamam karayolunda meydana gelen trafik kazalarında insan faktörü
Başlık çevirisi yok
CELAL AKBULUT
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
UlaşımGazi ÜniversitesiKazaların Çevresel ve Teknik Araştırması Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
PROF. DR. RIDVAN EGE