Spatial dynamics of moving images: Expanded cinema in Turkiye
Hareketli görüntülerin mekânsal dinamikleri: Türkiye'de genleşmiş sinema
- Tez No: 901788
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MUSTAFA HALUK ZELEF
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Mimarlık, Architecture
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2024
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Orta Doğu Teknik Üniversitesi
- Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Mimarlık Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Mimarlık Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Mimarlık ve sinema disiplinleri ayrılmaz bir şekilde bağlantılıdır ve özellikle mimarlık sinema için bir mekân işlevi gördüğünde birbirlerini etkiler. Mekânın mimari özellikleri her zaman film deneyiminin önemli bir unsuru olmuştur. 1950'ler ve 1960'larda sanatçılar ve film yapımcıları sinemanın mekânsallığına meydan okumuşlardır. Sinema geleneksel olarak sinema salonlarında sergileniyor olsa da, müzeler, sanat galerileri ve açık hava gibi yeni mekânlar, hareketli görüntülerin yansıtılması için olası yerler haline gelmiştir. Sanatçılar, sinema salonlarının ötesinde sergilenmek üzere film, video ya da multimedya çalışmaları gibi farklı formatları kullanan 'genleşmiş sinema' eserleri üretmişlerdir. Bu deneysel eserler hareketli görüntüler, ışık, ses, canlı performanslar, izleyici katılımı ve çeşitli teknolojiler gibi birden çok unsuru bir araya getirerek sürükleyici ve çok duyusal deneyimler sunmuşlardır. Böylece eser, mekân ve seyirciler arasında pek çok diyalog biçimi ortaya çıkmıştır. Bu eserler, film ve sanat izleyiciliği geleneklerini sorgulamış ve zaman ve mekâna dair farklı ilişkiler yaratmıştır. Mevcut literatürde, mimarlık çoğunlukla genleşmiş sinemayla ilgili çalışmaların odak noktası değildir. Ayrıca, hareketli görüntülerin Türkiye'deki sanatçılar tarafından nasıl benimsendiği ve mekânların sinemayı sergileme amacına nasıl uyum sağladığı konusunda yeterli araştırma bulunmamaktadır. Bu nedenle tez, Türkiye'de üretilen veya sergilenen genleşmiş sinema eserlerinin mekânsal dinamiklerini analiz etmeyi amaçlamıştır. Seçilen eserler, yazarın mekânları ve eserleri ziyareti sırasındaki kendi deneyim ve gözlemlerine dayalı olarak veya eserler artık sergilenmiyorsa temsiller (fotoğraflar, videolar, sanal turlar, sanatçıların ya da sanat eleştirmenlerinin açıklamaları) aracılığıyla analiz edilmiştir. Tezin ana odak noktası, bu sanat eserlerinin seyircilerle ve içinde bulundukları mekânlarla nasıl etkileşime girdiğidir.
Özet (Çeviri)
The disciplines of architecture and cinema are inextricably linked and influence each other, mainly when architecture functions as an enclosure for cinema. The architectural aspects of the space always have been a significant element of the experience of the film. Around the 1950s and 1960s, artists and filmmakers challenged cinema's spatiality. Even though cinema was conventionally displayed in the movie theatre, new milieus such as museums, art galleries, and open-air have become possible sites for projecting moving images. Artists have produced 'expanded cinema' artworks that utilize different formats, such as film, video, or multimedia works, to be displayed beyond the movie theatre. These experimental artworks incorporated multiple elements such as moving images, light, sound, live performances, spectator participation, and various technologies to deliver immersive and multisensory experiences. Thus, many forms of dialogue emerged between the artworks, space, and spectators. They challenged the conventions of film and art spectatorship and created different relations to time and space. Within the current literature, architecture itself is not the focus of the studies regarding expanded cinema. Additionally, there is insufficient research on how moving images were embraced by the artists in Turkiye and how the spaces adapt themselves to exhibit cinema. Therefore, this thesis aims to analyze the spatial dynamics of the expanded cinema artworks created or exhibited in Turkiye. Selected works were analyzed, either based on the author's own experiences and observations during visits to the spaces and artworks or through representations (photographs, videos, virtual tours, explanations of the artists or art critics) if the works were no longer on display. The main focus of the thesis is how these artworks engage with the spectators and the spaces they inhabit.
Benzer Tezler
- Mecra-mekân olarak arkeoloji müzesi: Geçmişin temsilinde görme aygıtı metaforu, 'Arkeoskop'
Archaeological museum as medium-space: The optical device metaphor in representing the past, 'Archaeoscope'
BERİL SEZEN SARHAN
- Bir etkileşim aracı olarak yüzeylerin kentsel mekana katkısı
The contribution of surfaces to urban space: A spatial tool for interaction
CEYLAN ZEYNEP CEYLAN
- Kentsel breccia üzerinden bir kent okuma modeli: Beşiktaş'ın gizli katmanları ve bellek anlatıları
An urban reading model through urban breccia: The hidden layers and memory narratives of Beşiktaş
ELİF ÖZTÜRK AKSOY
- Pet görüntülerinde gürültü azaltıcı difüzyon olasılıksal modeller (DDPMs) ile gürültü azaltma
Noise reduction in pet images using denoising diffusion probabilistic models (DDPMs)
EMİNE PACCİ
Yüksek Lisans
Türkçe
2026
İstanbul Teknik ÜniversitesiElektronik ve Haberleşme Mühendisliği Ana Bilim Dalı
Yükleniyor...
- Mimari tasarımda bedenlenmiş empatik ve estetik 'öteki oluş' deneyimi
Embodied empathic and aesthetic 'becoming other' in architectural design
IŞIL İZLEM YAZ