Geri Dön

Nietzsche'nin ahlak felsefesi ve ceza adaleti

Nietzsche's moral philosopy and punishment justice

  1. Tez No: 905866
  2. Yazar: BETÜL BAKİ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. RABİA SAĞLAM, DOÇ. DR. SEYDİ ÇELİK
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Hukuk, Law
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kocaeli Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Kamu Hukuku Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Nietzsche'ye göre modern ceza anlayışı cezayı,“bir adalet türü”olarak dayatır. O, her çağı temelde iki ahlak tipolojisine indirgemiştir: Soylu ahlakı ve köle ahlakı. Cezalandırıcı adalet, Nietzsche'ye göre köle ahlakının nefret dolu ve kinci zihinsel durumunun bir eseridir. Modern ceza anlayışında intikam“adalet talebi”olarak yorumlanmaktadır. Cezalandırma yoluyla adaletin tesis edildiği, suçluların ıslah edildiği ve caydırıcılık savları birer yanılsamadır. Cezalandırma aslında intikam arzusu olarak zayıfların -köle ahlakına sahip olanların- iradesidir. Köle ahlakı adaletin“cezalandırıcı”karakteriyle kendisine ahlaki bir saygınlık kazandırır ve soylu efendiden intikamını alır. Oysa Nietzsche için adalet, intikamdan oldukça uzaktır. Onun için adalet güç dengesi ve çıkar üzerine kuruludur. Bu Thukydides'i görmekle övdüğü“gerçek”adalettir.

Özet (Çeviri)

According to Nietzsche, the modern understanding of punishment imposes punishment as“a form of justice.”He reduced every age to basically two typologies of morality: Noble morality and slave morality. Retributive justice, according to Nietzsche, is an artifact of the hateful and vengeful mental state of slave morality. In the modern understanding of punishment, revenge is interpreted as a“demand for justice.”The arguments are that justice is established through punishment, that criminals are rehabilitated, and deterrence is an illusion. Punishment is the will of the weak - those with slave morality - as a desire for revenge. Slave morality gives itself moral dignity through the“punitive”character of justice and takes revenge on the noble master. For Nietzsche, however, justice is far from revenge. For him, justice is based on the balance of power and interest. This is the“true”justice he praises Thucydides for seeing.

Benzer Tezler

  1. Nietzsche'de güç istencinin görünümü olarak şiddet

    Violence as the appearance of power will in Nietzsche

    AYŞE BİLGE DEMİR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    FelsefeAnkara Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAMDİ BRAVO

  2. Fyodor Dostoyevski'nin Suç ve Ceza isimli eserindeki Raskolnikov karakteri üzerine Nietzsche felsefesi açısından etik bir inceleme

    An ethical approach: Raskolnikov in crime and punishment by fyodor Dostoevsky in terms of Friedrich Nietzsche's philosophy

    NÜKET ÜNAL RUTLİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    İngiliz Dili ve EdebiyatıErciyes Üniversitesi

    Avrasya Araştırmaları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MELİH KARAKUZU

  3. Nietzsche'nin ahlak ve siyaset felsefesi

    The political proposals Nietzsche produced from her moral critique

    MERİÇ İREM USTA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    FelsefeAnkara Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ AHMET CÜNEYT GÜLTEKİN

  4. Ahlak felsefesi bağlamında Nietzsche ve postmodernizm

    In the context of moral philosophy, Nietzsche and postmodernizm

    BARKIN CAN TOPCU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    FelsefeÇankırı Karatekin Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İSMAİL HANOĞLU

  5. Nietzsche felsefesi, modernizm, ahlak ve immoralizm

    Philosophy of Nietzsche, modernism, morality and immoralism

    DEMET KÖSE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    FelsefeGazi Üniversitesi

    Felsefe Bölümü

    PROF. DR. KAZIM SARIKAVAK